Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη.

Το Βήμα του Πολίτη. Η φωνή σου, χωρίς περικοπές, με ζητούμενο την ανάδειξη δράσεων, πρωτοβουλιών, παραλείψεων και θέσεων.

 Να συνδεθούμε με τον πρόεδρο του Εμπορικού Συλλόγου Κρανιάς, τον κύριο Μιχάλη Μαρκάτο. Έχουμε και νεότερα, όπως μαθαίνω.

Κύριε Μαρκάτο, καλό μεσημέρι.

Μιχάλης Μαρκάτος:

Καλό μεσημέρι, Σάκη, και καλό μεσημέρι στους ακροατές μας.

Χθες είχαμε συνάντηση της αντιπροσωπείας της Πρωτοβουλίας με εκπροσώπους των κοινοβουλευτικών κομμάτων.

Ομιλητής 1:

Έχουμε νέα σήμερα;

Μιχάλης Μαρκάτος:

Ναι, όντως. Πήγε αντιπροσωπεία της Πρωτοβουλίας στη Βουλή.

Είχαμε ενημερώσει όλα τα κόμματα με e-mail, όμως δεν παρευρέθηκαν εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Με το ΠΑΣΟΚ υπήρξε μία σύντομη συνάντηση της αντιπροσωπείας μας με συνεργάτες της κυρίας Αποστολάκη, στο καφενείο της Βουλής. Δηλαδή, τίποτα επίσημο.

Ομιλητής 1:

Ναι, καταλαβαίνω. Έγινε μια συνάντηση στο καφενείο.

Βέβαια, στο καφενείο πολλές φορές μαθαίνει κανείς περισσότερα…

Μιχάλης Μαρκάτος:

Αυτό είναι αλήθεια.

Τα υπόλοιπα κόμματα ήταν εκεί.

Ομιλητής 1:

Η κυρία Κωνσταντοπούλου, απ’ ό,τι είδα στις φωτογραφίες.

Μιχάλης Μαρκάτος:

Ναι, η κυρία Κωνσταντοπούλου, η Νίκη, ο κύριος Βελόπουλος και το ΚΚΕ.

Ομιλητής 1:

Ο κύριος Βελόπουλος τι είπε;

Μιχάλης Μαρκάτος:

Κοιτάξτε…

Το θέμα δεν είναι τι λέει κανείς. Το θέμα είναι τι κάνει.

Αυτό είπαμε και μεταξύ μας.

Αυτή τη στιγμή όλοι κάνουν την πολιτική τους.

Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κρατήσουν την καρέκλα τους.

Αυτό είναι ξεκάθαρο.

Εκεί που πρέπει να συγκρουστούν με τις τράπεζες, δεν το κάνουν.

Ομιλητής 1:

Άρα δεν περιμένετε κάτι ιδιαίτερα θετικό.

Μιχάλης Μαρκάτος:

Όταν ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος αφήνει να εξελίσσεται αυτή η κατάσταση, τι μπορούμε να περιμένουμε;

Εμείς ζητήσαμε να γίνει εξεταστική επιτροπή.

Να έρθει το θέμα στη Βουλή και να εξεταστεί πώς έγιναν όλες αυτές οι τροποποιήσεις.

Ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτές;

Είναι οι ίδιες οι τράπεζες;

Πρέπει να διερευνηθούν όλα.

Εκεί υπήρξε μια σύγχυση σχετικά με το αν μπορεί ή όχι να συσταθεί εξεταστική επιτροπή.

Εμείς διαπιστώσαμε ότι με δέκα βουλευτές μπορεί να κατατεθεί η πρόταση, να εισαχθεί το θέμα στη Βουλή και στη συνέχεια να αποφασίσει το Σώμα.

Θέλουμε τα κόμματα να τοποθετηθούν ξεκάθαρα.

Ομιλητής 1:

Δηλαδή, να περάσουμε από τα λόγια στις πράξεις.

Μιχάλης Μαρκάτος:

Ακριβώς.

Είναι εύκολο να γίνονται δηλώσεις.

Το δύσκολο είναι να γίνουν πράξεις.

Εμείς δεν μπορούμε να αρκεστούμε στα λόγια.

Μέχρι σήμερα μόνο το ΚΚΕ έχει καταθέσει τροπολογίες, έχει κάνει ερωτήσεις και έχει αναδείξει το θέμα κοινοβουλευτικά.

Τα άλλα τρία μεγάλα κόμματα δεν μας έχουν δείξει αντίστοιχη στάση.

Εμείς, ως Πρωτοβουλία, θα συνεχίσουμε να λέμε την αλήθεια για όσα συμβαίνουν.

Ζητήσαμε να προχωρήσει η διαδικασία για εξεταστική επιτροπή.

Σήμερα ξεκαθαρίστηκε ότι υπάρχει αυτή η δυνατότητα.

Τη Δευτέρα, στη συγκέντρωση όλων των φορέων που θα γίνει στις 9 το βράδυ, θα ζητήσουμε από κάποιο από τα κόμματα να φέρει το θέμα στη Βουλή.

Είναι τόσο απλό.

Από εκεί και πέρα πρέπει να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει.

(Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 2. )

Ομιλητής 1:

Δεν πρόκειται να κοροϊδευόμαστε άλλο.

Η κατάσταση αυτή πρέπει να τελειώσει. Έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που έχουν χάσει τα σπίτια τους, τις περιουσίες τους και τα μαγαζιά τους.

Και το χειρότερο είναι ότι το φαινόμενο συνεχίζεται.

Μίλησα χθες με τον κύριο Κρητικό και μου επιβεβαίωσε ότι οι κατασχέσεις κατοικιών εξακολουθούν να γίνονται.

Στην Κεφαλονιά υπάρχουν περίπου 200 περιπτώσεις, ενώ σε πανελλαδικό επίπεδο υπολογίζονται περίπου 350.000.

Για ένα νησί σαν την Κεφαλονιά, ο αριθμός αυτός είναι τεράστιος.

Μιχάλης Μαρκάτος:

Αυτό ακριβώς.

Και βλέπετε ότι υπάρχει πλήρης αδιαφορία.

Επειδή βρισκόμαστε κοντά στις εκλογές, όλοι φοβούνται το πολιτικό κόστος.

Όπως έγινε και με άλλες μεγάλες υποθέσεις, προσπαθούν να μην αποκαλυφθεί η αλήθεια.

Υποθέσεις που θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν ως σοβαρά εγκλήματα καταλήγουν να χαρακτηρίζονται απλά πλημμελήματα.

Το ίδιο συμβαίνει και με το έγκλημα που έχει γίνει σε βάρος των δανειοληπτών.

Ομιλητής 1:

Πιστεύετε πραγματικά ότι θα το αγγίξει κανείς;

Όταν τα δύο μεγάλα κόμματα οφείλουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες, πώς θα στραφούν εναντίον τους;

Μιχάλης Μαρκάτος:

Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.

Ωστόσο, κάποια στιγμή θα πρέπει να λογοδοτήσουν στον ελληνικό λαό.

Την ίδια ώρα ανακοινώνονται δισεκατομμύρια ευρώ για εξοπλιστικά προγράμματα.

Δεν βλέπουμε όμως αντίστοιχη πρόθεση να προστατευθούν οι πολίτες που χάνουν τα σπίτια τους.

Ομιλητής 1:

Μου ανέφερε επίσης ο κύριος Κρητικός ότι πολλές κατοικίες που αποκτούν οι τράπεζες δεν πωλούνται αμέσως.

Τις κρατούν μέχρι να ανέβουν οι τιμές των ακινήτων και στη συνέχεια τις διαθέτουν στην αγορά με πολύ μεγαλύτερο κέρδος.

Μιχάλης Μαρκάτος:

Βεβαίως.

Γι’ αυτό παρουσιάζουν και τόσο μεγάλα κέρδη.

Γι’ αυτό κάνουν και δωρεές, ώστε να δημιουργείται μια εικόνα κοινωνικής προσφοράς.

Όμως υπάρχουν τρεις πολύ σημαντικές χρονικές περίοδοι που πρέπει να θυμόμαστε.

Η πρώτη είναι το 2003, με τον νόμο 3156.

Η δεύτερη είναι το 2009, όταν η χώρα μπήκε στα μνημόνια.

Η τρίτη είναι το 2015, με τον νόμο 4354.

Οι δύο αυτοί νόμοι συνδέονται με το πλαίσιο μέσα στο οποίο έγιναν οι πλειστηριασμοί και η διαχείριση των δανείων.

Το 2003 κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ.

Το 2015 ο νόμος ψηφίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ σε συνεργασία με τους Ανεξάρτητους Έλληνες.

Στη συνέχεια, η Νέα Δημοκρατία διατήρησε και εφάρμοσε αυτό το πλαίσιο.

Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Ομιλητής 1:

Άρα θεωρείτε ότι υπάρχει διαχρονική πολιτική ευθύνη.

Μιχάλης Μαρκάτος:

Ακριβώς.

Δεν μπορούμε να αποδίδουμε την ευθύνη μόνο σε μία κυβέρνηση.

Πρέπει να βλέπουμε ολόκληρη τη διαδρομή.

Αν ο νόμος του 2015 είχε κατατεθεί τότε από τη Νέα Δημοκρατία, πιθανότατα θα βλέπαμε τεράστιες κοινωνικές αντιδράσεις.

Όταν όμως τον έφεραν άλλοι, παρουσιάστηκε ως αναγκαία λύση.

Σήμερα πολλοί λένε ότι δεν υπάρχει ουσιαστική αντιπολίτευση.

Πώς να υπάρξει, όταν βασικές επιλογές ακολουθούνται διαχρονικά;

Ομιλητής 1:

Εδώ πρέπει να λέγονται αλήθειες.

Δεν μπορεί ο καθένας να αλλάζει στάση ανάλογα με το κόμμα στο οποίο βρίσκεται.

Μιχάλης Μαρκάτος:

Ακριβώς.

Όταν υπάρχουν συνεχείς μετακινήσεις και αλλαγές θέσεων, δεν μπορεί να υπάρξει εμπιστοσύνη.

Όταν βλέπουμε στελέχη να αλλάζουν κόμματα αλλά να παραμένουν στις ίδιες πολιτικές επιλογές, ο πολίτης δικαιολογημένα αισθάνεται ότι τίποτα δεν αλλάζει.