Οι «Άλλες» ευχές!
-
Οι «Άλλες» ευχές!Οι πιο μικρές οι γειτονιέςΕίναι οι πιο ζεστέςΟι άνθρωποι οι πιο απλοίΕίναι οι πιο καλοίΟι μνήμες που ΄ναι καθαρέςΕίναι οι πιο αγνέςΟ τρόπος που ‘ζησε ο ΧριστόςΕίναι το μόνο φωςΕτσι απλά όπως γεννήθηκε πλάι στα ζώα, ανάλογα λιτά έζησε ο ΧριστόςΧωρίς φαμφάρες, χωρίς πολυτέλειες, λούσα, φτιασίδια. Χωρίς υλικά πλούτη.Ετσι απλά τιμάται αληθινά. Ετσι αναγνωρίζεται η Παρουσία Του. Ακόμη και οιύμνοιπουψέλνονταιστηνΧάρητου,τακείμεναπουδιαβάζονταιστουςναούςΤου,θαήθελεπιθανάναείναικατανοητάαπόόλουςόσουςΤονπιστεύουν.ΑπόόλουςόσουςΤοναναζητούνγυρεύουντηνευλογία,τοβάλσαμο,στονΛόγοτου,στηνΓνώσητου,στηνΔιδαχή του. Θα ήθελε ίσως να είναι γραμμένα σε γλώσσα προσιτή σε μικρούς καιμεγάλους. Μορφωμένους από τα βιβλία αλλά και μορφωμένους κυρίως από την ζωή.Τοάλλοθιτηςεποχής,μετηνχλιδήστουςΟίκουςΤου,τηνφιέσταπουδιανθίζεταιαπό εκδηλώσεις εντυπωσιασμού, ικανοποιεί πιότερο, ένα επίπλαστο, παρεξηγημένο, λαϊκόαίσθημα παρά τη ρήση του Κυρίου.Ακόμη κι αν είναι αυτού του είδος ο εορτασμός τελικά, μία από τις παγιωμένεςεπιθυμίες μας, τουλάχιστον αν μην χάσουμε την ουσία. Την ουσία που βρίσκεται στηνσυγχώρεση, στην ταπεινότητα, στην αλληλέγγυη αδιάθετη ,την ανακωχή με όσους και όσαμας χωρίζουν.Αςμηχάσουμετομέτροσεεκείνα,πουεντέλειπροκαλούντονασθενή,τονπεινασμένο,τονφτωχό,τονθλιμμένο.Το«πανμέτρονάριστον»τωναρχαίωνελλήνων,πάειαντάμα,πλάιπλάιμετο«ΔόξαΤωΘεώ»,γιαόσαέχουμε,γιααυτάπουδενχάσαμε.«ΔόξαΤωΘεώ» γιατί τελικά αν δεν χαρούμε, με αυτά τα λίγα, τα όσα ο καθένας μας διαθέτει, αν δενμάθουμεναεκτιμούμεό,τιμαςδίνεται,ανδενπαύσουμεπεισματικάναεπιθυμούμεόσαδεναποκτήσαμε,τότεηλύτρωση,ηχαρά,ηευτυχίαδενθααγκαλιάσειποτέτηνκαρδιάμας, δεν θα γαληνεύσει την ψυχή μας.
-
ΑςκάνουμεφέτοςΧριστούγενναστηνμικρήγειτονιάμας,σεμίααπότιςμικρέςγειτονιές του τό που μας, παρέα με ανθρώπους που δεν έχουν ντυθεί ακριβά ,σε εκκλησίεςπαλαιές γραφικές , ξεχασμένες στο χρόνο, που μυρίζουν νοτισμένο ξύλο, με ξεθωριασμένατέμπλα, ξαχνισμένες εικόνες.Ας κάνουμε Χριστούγεννα με ένα απλό κεράκι, κρατώντας το χέρι ο ένας του άλλου,λησμονώνταςαυτάπουμαυρίζουντηνσκέψημας,πουθολώνουντηκρίσημας,τιςδιεκδικήσειςκαιτιςπροσδοκίεςπουδενείναιδακαιτόσοαπαραίτητεςγιανανιώσουμεκαλύτερα, να χαμογελάσουμε, να ζήσουμε πραγματικά.Ας κάνουμε «Χριστούγεννα», στο βλέμμα και το χαμόγελο των παιδιών μας, στοχάδι,στηναγκαλιά,στηπροσοχήπουθατουςδώσουμε,στοχρόνοπουθαμοιραστούμεμαζίτους.Στοχρόνοπουείναιακριβόςκαιπολύτιμος.Στονχρόνοπουδενπροσφέρουμεκαι ανταλλάσσουμε εύκολα, με δώρα–πλασέμπο ,στιγμιαίας χαράς ,προσωρινήςανακούφισης.Ο χρόνος που λείπει, που δεν είχαμε, που δεν έχουμε και δεν επιστρέφει, ας γίνει η φάτνητηςΓεννήσεωςΤουκιαςκάνουμεΧριστούγενναεκείπουβρίσκειαπάγκιοοΚύριος,γύρωμας, πλάι μας , μέσα μας.
Βάνια Σαμόλη
Διονύσιος Βούτος
Δημοσιογράφος
45 χρόνια στην δημοσιογραφία. Δημοσιογράφος ΕΡΤ
