skip to Main Content
CREATOR: Gd-jpeg V1.0 (using IJG JPEG V62), Quality = 82

Κεφαλονιά: Η δραματική μάχη για τη φοραδίτσα – Μπέλλα και το τέλος που κανείς δεν ήθελε

Κεφαλονιά: Η δραματική μάχη για τη φοραδίτσα – Μπέλλα και το τέλος που κανείς δεν ήθελε

Η ιστορία της μικρής Μπέλλας συγκίνησε μέσα σε λίγες ώρες την Κεφαλονιά και όχι μόνο.

Ρεπορτάζ – video: Παντελής Ιωαννίδης

Ένα τραυματισμένο πουλάρι, μια ομάδα ανθρώπων στην Κεφαλονιά που προσπάθησαν να το βοηθήσουν οι Ιταλοί τουρίστες, η Κρήτη Θωμάτου, ο Παντελής Ιωαννίδης που της στάθηκε αυτές τις τρεις μέρες , νύχτα και μέρα, και οι εθελοντές  της οργάνωσης Help Horses Ymittos που ταξίδεψαν μέσα στη νύχτα από την Αθήνα, η αγωνία για να βρεθεί κτηνίατρος και φορητό ακτινογραφικό, η ελπίδα ότι ίσως υπήρχε δυνατότητα χειρουργείου και, τελικά, η πιο δύσκολη απόφαση: η ευθανασία, όταν οι εξετάσεις έδειξαν ότι η κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη.

Η Μπέλλα, όπως ονομάστηκε το νεαρό θηλυκό πουλάρι από τον Παντελή Ιωαννίδη, δεν κατάφερε να σωθεί. Όμως η υπόθεσή της άνοιξε ένα πολύ μεγαλύτερο ζήτημα για την προστασία και τη διαχείριση των ανεπιτήρητων αλόγων της Κεφαλονιάς.

Η νυχτερινή άφιξη από την Αθήνα

Μαρία Μαρώλια: πρώτη προσέγγιση με το άλογο

Η κινητοποίηση ξεκίνησε όταν η Μαρία Μαλιώρα, από τη Help Horses Ymittos, ενημερώθηκε για την κατάσταση του τραυματισμένου ζώου.

Η ίδια και συνεργάτες της ταξίδεψαν εκτάκτως από την Αθήνα προς την Κεφαλονιά, μεταφέροντας μαζί τους τροφή, φάρμακα και ό,τι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για την πρώτη υποστήριξη του ζώου.

Η ομάδα αναχώρησε το βράδυ της Παρασκευής 11 Σεπτεμβρίου με το τελευταίο πλοίο από την Κυλλήνη και έφθασε στο νησί λίγο πριν τα μεσάνυχτα.

Αμέσως κατευθύνθηκε στις Ατσουπάδες, όπου βρισκόταν το τραυματισμένο πουλάρι.

Οι πρώτες ώρες δίπλα στη Μπέλλα

Όταν η ομάδα έφθασε στο σημείο, το ζώο ήταν ξαπλωμένο. Μαζί του ήταν ο Παντελής Ιωαννίδης να την προσέχει μέχρι να φθάσουν οι εθελόντριες.

Στη συνέχεια το πουλαράκι , κατάφερε να σηκωθεί μόνο του, ήπιε νερό και έφαγε μικρή ποσότητα τροφής.

Με κτηνιατρική καθοδήγηση εξ αποστάσεως, του χορηγήθηκε παυσίπονη αγωγή.

Ήταν από την πρώτη στιγμή ξεκάθαρο ότι υπήρχε σοβαρό πρόβλημα στο πίσω αριστερό πόδι.

Η ηλικία της Μπέλλας εκτιμήθηκε περίπου στους επτά έως οκτώ μήνες.

Η πρώτη μεγάλη έκκληση: Κτηνίατρος και φορητό ακτινογραφικό

 

 

Μέσα στη νύχτα, η Μαρία Μαλιώρα έκανε δημόσια έκκληση για δύο πράγματα:

  • την άμεση παρουσία κτηνιάτρου,
  • την εξεύρεση φορητού ακτινογραφικού μηχανήματος.

Χωρίς ακτινογραφία δεν μπορούσε να υπάρξει ασφαλής διάγνωση.

Η ομάδα ξεκαθάριζε από την αρχή ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει την ακριβή αιτία του τραυματισμού και ότι οποιαδήποτε απόφαση για θεραπεία, μεταφορά ή ευθανασία έπρεπε να ληφθεί αποκλειστικά από εξειδικευμένο κτηνίατρο.

Οι φήμες για πυροβολισμό

Από τις πρώτες ώρες είχαν κυκλοφορήσει πληροφορίες ότι το ζώο είχε πιθανόν πυροβοληθεί.

Η Μαρία Μαλιώρα ζήτησε από την αρχή να υπάρχει μεγάλη προσοχή.

Τόνιζε ότι, ακόμη κι αν στο παρελθόν έχει καταγραφεί περιστατικό πυροβολημένου αλόγου στην Κεφαλονιά, αυτό δεν σήμαινε ότι κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και στη Μπέλλα.

«Να πηγαίνουμε με τα δεδομένα. Αν δεν γίνουν οι ακτινογραφίες, δεν μπορούμε να πούμε ότι το ζώο έχει πυροβοληθεί».

Η εξέλιξη των εξετάσεων δικαίωσε αυτή την επιφύλαξη.

Το πρωί του Σαββάτου: Έρχεται ιππίατρος με ακτινογραφικό

 

Το πρωί του Σαββάτου 12 Σεπτεμβρίου υπήρξε η πρώτη ουσιαστική εξέλιξη.

Η ιππίατρος  Κόκκινου Ρενάτα της EquiMedCare , ξεκίνησε για την Κεφαλονιά, μεταφέροντας μαζί της φορητό ακτινογραφικό μηχάνημα.

Παράλληλα είχε ήδη γίνει επικοινωνία με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης  κ. Διακάκη, ο οποίος θα εξέταζε τις ακτινογραφίες και θα έδινε δεύτερη επιστημονική γνώμη.

Η αγωνία πλέον είχε μεταφερθεί σε ένα μόνο ερώτημα: Μπορούσε η Μπέλλα να χειρουργηθεί και να σωθεί;

Η κατάσταση της Μπέλλας

Παρά τον σοβαρό τραυματισμό, υπήρχαν κάποια σημάδια που έδιναν προσωρινά ελπίδα.

Η Μπέλλα σηκωνόταν και ξάπλωνε μόνη της, έπινε αρκετό νερό, έτρωγε μικρές ποσότητες τροφής, είχε φυσιολογική ούρηση.

Παράλληλα όμως πονούσε, ενώ μύγες και σφήκες την ενοχλούσαν συνεχώς στο τραυματισμένο άκρο.

Με οδηγίες της κτηνιάτρου της χορηγήθηκε ήπια κατασταλτική αγωγή με την τροφή της και παυσίπονα, ώστε να μειωθεί όσο ήταν δυνατόν η ταλαιπωρία της.

Η έκκληση για τη σωστή συμπεριφορά απέναντι στα άλογα

 

 

Μέσα από την υπόθεση της Μπέλλας, η Μαρία Μαλιώρα θέλησε να στείλει και ένα δεύτερο μήνυμα προς κατοίκους και επισκέπτες.

Τόνισε ότι πολλοί άνθρωποι, από καλή πρόθεση, ταΐζουν τα ανεπιτήρητα άλογα με ακατάλληλες τροφές.

Στο σημείο είχαν, σύμφωνα με την ίδια, εντοπιστεί τροφές που δεν είναι κατάλληλες για ιπποειδή.

Το μήνυμα ήταν σαφές:

  • να μην δίνονται αυθαίρετα τροφές στα άλογα,
  • να μην τους προσφέρονται ψωμί, γλυκά, επεξεργασμένες τροφές ή υπολείμματα,
  • να μην επιχειρεί κανείς να τα φροντίσει χωρίς τις απαραίτητες γνώσεις,
  • να αποφεύγεται η δημιουργία σταθερής εξάρτησης των ζώων από ανθρώπινη παρουσία.

Η ίδια υπογράμμισε ότι η αγάπη για τα ζώα πρέπει να συνοδεύεται και από σωστή γνώση.

Οι ακτινογραφίες έφεραν τη δύσκολη αλήθεια

Όταν πραγματοποιήθηκαν οι ακτινογραφίες, η εικόνα ήταν πολύ πιο σοβαρή από όσο όλοι ήλπιζαν.

Οι εξετάσεις έδειξαν σοβαρό συντριπτικό κάταγμα και ανοιχτό τραύμα στο κάτω άκρο.

Το σημαντικό στοιχείο ήταν επίσης ότι δεν υπήρξε καμία ένδειξη πυροβολισμού.

Οι ακτινογραφίες στάλθηκαν στον καθηγητή κ. Διακάκη, προκειμένου να δοθεί δεύτερη γνώμη για το εάν υπήρχε πραγματική δυνατότητα χειρουργικής αντιμετώπισης. Για λίγες ακόμη ώρες όλοι περίμεναν.

Η κρίσιμη απόφαση

 

 

Η απάντηση ήταν αυτή που κανείς δεν ήθελε να ακούσει. Η κατάσταση της Μπέλλας κρίθηκε μη αναστρέψιμη. Σύμφωνα με τη δήλωση της ιππιάτρου, ο κ. Διακάκης συμφώνησε ότι δεν υπήρχε δυνατότητα ουσιαστικής θεραπείας.

Η μεταφορά σε κλινική δεν θα άλλαζε την πρόγνωση και θα επιβάρυνε ακόμη περισσότερο ένα ζώο που ήδη υπέφερε επί ημέρες. Η απόφαση για ευθανασία ελήφθη επί τόπου. Η Μπέλλα δεν ξύπνησε ποτέ από την νάρκωση. Έφυγε γεμάτη αγάπη και φροντίδα.

«Αν υπήρχε ελπίδα, θα τη μεταφέραμε στην κλινική»

Η ιππίατρος ήταν σαφής.

Υπήρχε πλήρης διάθεση από όλους όσοι βρίσκονταν στο σημείο να μεταφερθεί η Μπέλλα σε εξειδικευμένη κλινική, εφόσον υπήρχε πραγματική πιθανότητα θεραπείας. Η Κρήτη Θωμάτου από την πρώτη στιγμή είχε δηλώσει ότι θα συμμετείχε στα έξοδα μετακίνησης και νοσηλείας ..

«Αν υπήρχε ελπίδα για το ζώο, ήμασταν όλοι διατεθειμένοι να μεταφερθεί στην κλινική. Δυστυχώς, δεν υπήρχε».

Η ευθανασία κρίθηκε η μόνη επιλογή που μπορούσε να απαλλάξει τη Μπέλλα από τον πόνο.

«Ένα πολύ νέο ζώο κοιμήθηκε. Τουλάχιστον το απαλλάξαμε από τους πόνους, γιατί επί μέρες βρισκόταν εδώ και υπέφερε».

Οριστικά: Δεν ήταν πυροβολισμός

Μετά τις ακτινογραφίες και την κτηνιατρική εξέταση, δόθηκε και η τελική απάντηση σε ένα θέμα που είχε προκαλέσει μεγάλη συζήτηση. Η Μπέλλα δεν είχε πυροβοληθεί.

Η ιππίατρος ξεκαθάρισε ότι αν υπήρχε πυροβολισμός θα ήταν ορατός στις ακτινογραφίες και στις υπόλοιπες εξετάσεις. Δεν υπήρξε σχετικό εύρημα.

Έτσι έκλεισε και ένας κύκλος έντονης παραπληροφόρησης που είχε αναπτυχθεί πριν υπάρξουν επιστημονικά δεδομένα.

Τι αφήνει πίσω της η ιστορία της Μπέλλας

Η ιστορία της Μπέλλας δεν τελειώνει με την ευθανασία.

Η Μαρία Μαλιώρα ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να επιστρέψει στην Κεφαλονιά, ώστε να γίνει αυτοψία και να δοθούν συμβουλές για τη σωστή διαχείριση των ανεπιτήρητων αλόγων.

Όπως ανέφερε, υπάρχει διάθεση από κατοίκους να βοηθήσουν, αλλά χρειάζεται καλύτερη οργάνωση και άνθρωποι που θα μπορούν να βρίσκονται πραγματικά στο πεδίο όταν προκύπτει ένα περιστατικό.

Η υπόθεση αυτή ανέδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η Κεφαλονιά χρειάζεται ένα σαφές σχέδιο για τα άλογα που ζουν ελεύθερα στην περιοχή.

Ένα σχέδιο που θα απαντά σε βασικά ερωτήματα:

  • Ποιος ειδοποιείται πρώτος όταν ένα άλογο τραυματιστεί;
  • Ποιος κτηνίατρος μπορεί να μεταβεί άμεσα στο σημείο;
  • Υπάρχει διαθέσιμος εξοπλισμός για επείγουσες εξετάσεις;
  • Πώς οργανώνεται η μεταφορά ενός μεγάλου ζώου;
  • Ποιος συντονίζει Αστυνομία, κτηνιάτρους, εισαγγελικές αρχές και εθελοντές;
  • Και κυρίως: πώς αποφεύγεται να μείνει ξανά ένα τραυματισμένο ζώο επί ημέρες χωρίς οριστική αντιμετώπιση;

Η Μπέλλα δεν σώθηκε.

Όμως η ιστορία της μπορεί να αποτελέσει την αφορμή ώστε το επόμενο τραυματισμένο άλογο να βρει απέναντί του έναν μηχανισμό ήδη έτοιμο να αντιδράσει.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο ουσιαστικό που μπορεί να μείνει πίσω από μια ημέρα γεμάτη αγωνία, ελπίδα και τελικά μια πολύ δύσκολη απόφαση που μας έκανε όλους να δακρύσουμε.

Διονύσιος Βούτος
Δημοσιογράφος
45 χρόνια στην δημοσιογραφία. Δημοσιογράφος ΕΡΤ
Back To Top