skip to Main Content
βαλλιανατος διονυσιος (Copy)

Ο Δρ. Διονύσης Βαλλιανάτος μιλά για την υπερέκθεση στο διαδίκτυο, είναι ασθένεια χωρίς γιατρειά …

Άρθρο του Κρικόρ Τσακιτζιάν

Εκτός από το φανταστικό κόσμο του διαδικτύου, υπάρχει και ο πραγματικός κόσμος και λέγεται ζωή. Μην την αφήνετε να χάνεται μέσα από τα χέρια σας, χωρίς να την ζήσετε.

 Η εξέλιξη του κινητού τηλεφώνου και η ενασχόληση του κόσμου με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οδήγησε πολύ κόσμο σε ακραίες συμπεριφορές .

Κρικόρ Τσακιτζιάν

Δεν είναι λίγα τα περιστατικά που βλέπουμε από απλούς πολίτες, οι οποίοι δεν έχουν αναλάβει εργολαβικά ούτε να βιντεοσκοπούν γεγονότα, ούτε να παρακολουθούν προσωπικές στιγμές του κόσμου, ούτε να απαθανατίζουν ό,τι ύποπτο ή αστείο συμβαίνει γύρω τους, αυτοί να είναι με το κινητό παρατεταμένο και να καταγράφουν τα πάντα και μάλιστα με απίστευτη ταχύτητα.

Πρόσφατο περιστατικό αυτό με τον πυρόπληκτο στο Μάτι, όπου η φωτιά πλησίαζε με τρομακτική ταχύτητα στο σπίτι του, με κίνδυνο να καεί ο ίδιος, όπως κάηκαν 98 συμπολίτες του κι εκείνος, αντί να κοιτάξει να προφυλαχθεί ή να απομακρυνθεί από την πυρκαγιά, θεώρησε σκόπιμο να ανοίξει το κινητό του τηλέφωνο και να καταγράψει τη φωτιά που απειλούσε να τον απανθρακώσει. Σε κάποια στιγμή εγκατέλειψε την καταγραφή, άγνωστο γιατί, αλλά στο τέλος επέζησε. Αυτή την ανεκδιήγητη συμπεριφορά του έσπευσε να την ανακοινώσει στο διαδίκτυο «αναρτώντας» το κατόρθωμά του!

Σε άλλες περιπτώσεις βλέπουμε σε διεθνή δίκτυα, να βρίσκεται κάποιος εν μέσω ένοπλης συμπλοκής και διασταυρούμενων πυρών και αντί να κοιτάξει να πέσει κάτω για να αποφύγει τις «αδέσποτες», εκείνος να παραμένει ως ατρόμητος, όρθιος και να κινηματογραφεί τη συμπλοκή με το κινητό του.

Άλλοι πάλι, είδαμε στην Ιθάκη έτρεχαν δίπλα στον πρωθυπουργό για να βγάλουν μια φωτογραφία selfie μαζί του.

Πολλοί πάλι, όπου βρεθούν κι όπου σταθούν αυτοφωτογραφίζονται, δηλαδή βγάζουν τη γνωστή σε όλους selfie, με φόντο το οτιδήποτε και τον οποιοδήποτε, προκειμένου να τη δημοσιεύσουν στις σελίδες που έχουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Προσωπική άποψη για τους συγκεκριμένους έχω και μάλιστα ταυτόσημη με αυτή των ειδικών, αλλά θεώρησα σκόπιμο να καταθέσω στο συγκεκριμένο κείμενο αυτή των ειδικών και όχι τη δική μου.

 

Τα ερωτήματα που έθεσα στην πρώτη ειδικό, την κλινική Ψυχολόγο MSc κ. Αρετή Δημητρακοπούλου, ήταν αν πρόκειται για μια νέα πάθηση αυτή η συμπεριφορά που επιδεικνύουν και αν είναι πάθηση, αν υπάρχει θεραπεία. Η απάντηση που έλαβα ήταν σαφής.
Όταν αυτό το πράγμα γίνεται σε τακτική βάση, έχει στοιχεία εγκατάλειψης του εαυτού τους και τότε το συγκεκριμένο άτομο χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη για να βοηθηθεί και να προστατέψει τον εαυτό του.

 

Αυτό που τον οδηγεί σε κάτι τέτοιο, είναι η ανάγκη προβολής και αναγνώρισης μέσω των κοινωνικών δικτύων. Αυτό το άτομο έχει εθιστεί στο διαδίκτυο.

 

 

Ζήτησα την άποψη και από έναν ακόμη ειδικό επιστήμονα τον Γιατρό Κοινωνικής Ιατρικής Δρ. Διονύση Βαλλιανάτο, ο οποίος αναφερόμενος στα άτομα αυτά είπε πως είναι Ναρκισσιστές και πάσχουν από το σύνδρομο Look at me (προσέξτε με). Είναι άτομα με έλλειψη προσωπικότητας που φτάνει στο μηδέν και προσπαθούν απεγνωσμένα να αποδείξουν μέσω αυτής της διαδικασίας ότι υπάρχουν. Το πρόβλημά τους είναι υπαρξιακό.

Όσο για το αν υπάρχει θεραπεία για την περίπτωσή τους ο κ. Βαλιανάτος ήταν σαφής. Για τα προβλήματα προσωπικότητας δεν υπάρχουν φάρμακα, παρά μόνο ψυχοθεραπεία αλλά και αυτή θα είναι με μηδενικά αποτελέσματα.

Για δε τη συγκεκριμένη περίπτωση ενός ατόμου που κινδυνεύει να καεί από μια μεγάλη πυρκαγιά και αντί να φροντίσει να προστατευθεί, κάθεται και τραβάει βίντεο τη φωτιά, αυτό το άτομο, σύμφωνα με το Δρ. Διονύση Βαλλιανάτο πάσχει από μαζοχισμό, με μανία αυτοκαταστροφής.

Όσο γι’ αυτούς που τρέχουν να φωτογραφηθούν δεξιά κι αριστερά με επώνυμους, ανώνυμους και με τοπία προκειμένου να τα ανεβάσουν στο διαδίκτυο, μπαίνουν σε ένα άλλο επικίνδυνο παιχνίδι της εκούσιας παρακολούθησής τους. Σ’ αυτό το παγκόσμιο δίκτυο παρακολούθησης παραδίδονται στους διεθνείς πράκτορες, που παρακολουθούν χωρίς κόπο όσους θέλουν, μέσα από τη δράση τους στο διαδίκτυο. Επίσης θέτουν τον εαυτό τους ανοήτως σε κίνδυνο, αφού ανά πάσα στιγμή  γνωρίζουν οι εγκληματίες που βρίσκονται, για πόσο καιρό και πότε θα επιστρέψουν στο σπίτι τους κι έτσι εκείνοι μπορούν ανενόχλητοι να μπουν στην οικία τους και να την ρημάξουν.

Η υπερέκθεση λοιπόν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν έχει καθόλου πλάκα. Δεν είναι ένα παιχνίδι, όπως μας έχουν κάνει να το βλέπουμε. Είναι μια αρρώστια που εμπεριέχει πολλούς κινδύνους τους οποίους δεν έχει λάβει ο κόσμος σοβαρά υπ’ όψη. Μήπως είναι ώρα να ξαναδούμε τα πράγματα κι από μια άλλη διάσταση και να αλλάξουμε συμπεριφορά;

Υπάρχουμε, υπήρχαμε και θα υπάρχουμε και χωρίς τις selfie και τα βιντεάκια από την καθημερινή μας ζωή. Ίσως μετά από μια αλλαγή στάσης, ξαναβρούμε τον πραγματικό μας εαυτό σε έναν αληθινό κόσμο και όχι αυτό τον εικονικό του διαδικτύου με τους χιλιάδες κινδύνους.

Διονύσιος Βούτος
Δημοσιογράφος
30 χρόνια στην δημοσιογραφία. Δημοσιογράφος ΕΡΤ
Back To Top