Παρέμβαση για το σχεδιαζόμενο Προεδρικό Διάταγμα και το Θαλάσσιο Πάρκο στην Κεφαλονιά

Τα πράγματα έχουν πάρει μια εξαιρετικά ανησυχητική τροπή για την Κεφαλονιά. Ένα σχεδιαζόμενο Προεδρικό Διάταγμα, που αφορά τη δημιουργία θαλάσσιων και παράκτιων ζωνών προστασίας, απειλεί να επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην καθημερινή ζωή, την οικονομία και την τουριστική ανάπτυξη του νησιού.

Συγκεκριμένα, το σχέδιο περιλαμβάνει εκτεταμένες παραλιακές περιοχές της νότιας και δυτικής Κεφαλονιάς – από τις Μηνιές έως τη Σκάλα, τις Άμμες, την Άβυθο, καθώς και τμήματα της Παλικής και του Ληξουρίου. Στις περιοχές αυτές προβλέπονται αυστηροί περιορισμοί, ακόμη και απαγόρευση πρόσβασης των πολιτών και των επισκεπτών μετά από συγκεκριμένες ώρες, ιδίως κατά τη θερινή περίοδο.

Κανείς λογικός άνθρωπος δεν διαφωνεί με την ανάγκη προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, της χελώνας, της φώκιας, της θαλάσσιας πανίδας και των λιβαδιών Ποσειδωνίας. Η προστασία όμως δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνεται με τρόπο που καταργεί την ανθρώπινη παρουσία, τη βιώσιμη δραστηριότητα και την οικονομική ζωή ενός τόπου.

Είναι αδιανόητο να συζητάμε σοβαρά το ενδεχόμενο οι κάτοικοι της Κεφαλονιάς να μην έχουν ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες τους μετά το απόγευμα. Είναι προσβλητικό, ασεβές, κοινωνικά άδικο και βαθιά αντιδημοκρατικό. Δεν μπορεί οι άνθρωποι να μετατρέπονται σε «ξένους» στον ίδιο τους τον τόπο στο όνομα μιας μονοδιάστατης περιβαλλοντικής προσέγγισης.

Οι συνέπειες ενός τέτοιου σχεδίου θα είναι καταστροφικές:

• πλήγμα στον τουρισμό και στις τουριστικές επιχειρήσεις

• ακύρωση δραστηριοτήτων αναψυχής και ήπιας εκμετάλλευσης

• σοβαρές επιπτώσεις στην αλιεία και στον πρωτογενή τομέα

• οικονομική ασφυξία για επαγγελματίες και κατοίκους

Την ίδια στιγμή, γεννάται εύλογα το ερώτημα: πώς είναι δυνατόν να απαγορεύεται η ανθρώπινη παρουσία, αλλά να επιτρέπονται άλλες βαριές δραστηριότητες, όπως ιχθυοκαλλιέργειες ή εξορύξεις; Πού είναι η αναλογικότητα και η λογική;

Το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο την Κεφαλονιά. Αφορά συνολικά τη Δυτική Ελλάδα και τα Ιόνια νησιά. Παρ’ όλα αυτά, παρατηρείται ένα ανησυχητικό έλλειμμα εκπροσώπησης. Οι αιρετοί που έχουν θεσμικό βάρος – δήμαρχοι, περιφερειακή διοίκηση, βουλευτής – όφειλαν ήδη να έχουν παρέμβει δυναμικά. Αντ’ αυτού, επικρατεί σιωπή ή περιορισμός σε άτονα ψηφίσματα χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα.

Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Το Προεδρικό Διάταγμα δεν έχει ακόμη εκδοθεί. Υπάρχει χρόνος και τρόπος να ανακληθεί, να παγώσει ή να τροποποιηθεί ριζικά. Αυτό όμως απαιτεί συντονισμένη, θεσμική και αποφασιστική αντίδραση.

Απαιτείται:

• άμεση κοινή κινητοποίηση όλων των δήμων και των πληττόμενων περιοχών

• σύμπραξη με τα επιμελητήρια, τους επαγγελματικούς και τουριστικούς φορείς

• ενιαίο μέτωπο πίεσης προς την κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία

• ξεκάθαρη απαίτηση, όχι παρακάλια ή ατέρμονες διαβουλεύσεις

Η προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να γίνεται με μέτρο, σύνεση και σεβασμό στον άνθρωπο. Σε όλες τις σύγχρονες χώρες, η περιβαλλοντική πολιτική συνυπάρχει με τη βιώσιμη ανθρώπινη δραστηριότητα. Δεν καταργεί κοινωνίες, δεν εκδιώκει πληθυσμούς, δεν τιμωρεί τοπικές οικονομίες.

Ήρθε η ώρα να σταματήσουν οι υπεκφυγές και η αδράνεια. Όσοι κατέχουν θέσεις ευθύνης οφείλουν να υπερασπιστούν έμπρακτα την Κεφαλονιά και τους κατοίκους της. Η σιωπή και η απραξία ισοδυναμούν με συνενοχή.

Αν αυτό το σχέδιο προχωρήσει ως έχει, οι συνέπειες θα είναι μη αναστρέψιμες. Και τότε, όλοι θα φέρουν την ευθύνη.

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη.

Για το σχεδιαζόμενο Προεδρικό Διάταγμα και το Θαλάσσιο Πάρκο

Ερώτηση:
Κύριε Ανουσάκη, γιατί χαρακτηρίζετε το σχεδιαζόμενο Προεδρικό Διάταγμα ως ιδιαίτερα επικίνδυνο για την Κεφαλονιά;

Απάντηση:
Διότι πρόκειται για έναν σχεδιασμό που, αν εφαρμοστεί όπως έχει παρουσιαστεί, θα επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην καθημερινή ζωή, την οικονομία και τον τουρισμό του νησιού. Μιλάμε για εκτεταμένες παραλιακές ζώνες – από τις Μηνιές έως τη Σκάλα, τις Άμμες, την Άβυθο και περιοχές της Παλικής – όπου προβλέπονται απαγορεύσεις πρόσβασης και δραστηριοτήτων. Αυτό δεν είναι περιβαλλοντική πολιτική· είναι κοινωνικός και οικονομικός αποκλεισμός.

Ερώτηση:
Υπάρχει όμως το επιχείρημα της προστασίας της χελώνας, της φώκιας και του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Πώς απαντάτε;

Απάντηση:
Η προστασία του περιβάλλοντος είναι αυτονόητη και αδιαπραγμάτευτη. Δεν υπάρχει κανένας σοβαρός άνθρωπος που να διαφωνεί με αυτό. Όμως η προστασία δεν μπορεί να γίνεται με τρόπο ακραίο και μονοδιάστατο, που καταργεί την ανθρώπινη παρουσία. Σε όλες τις σύγχρονες χώρες η περιβαλλοντική πολιτική συνυπάρχει με τη βιώσιμη δραστηριότητα. Δεν εκδιώκει τους κατοίκους από τον τόπο τους.

Ερώτηση:
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό για τους κατοίκους και τους επαγγελματίες;

Απάντηση:
Σημαίνει ότι άνθρωποι που ζουν από τον τουρισμό, την αλιεία και τις ήπιες δραστηριότητες αναψυχής θα βρεθούν ξαφνικά χωρίς αντικείμενο. Σημαίνει ότι οι πολίτες δεν θα μπορούν να έχουν ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες τους μετά από συγκεκριμένες ώρες. Αυτό είναι κοινωνικά άδικο, προσβλητικό και βαθιά αντιδημοκρατικό.

Ερώτηση:
Υπάρχουν αντιφάσεις στο σχέδιο που σας προβληματίζουν;

Απάντηση:
Βεβαίως. Είναι παράδοξο να απαγορεύεται η ανθρώπινη παρουσία, αλλά να αφήνονται ανοιχτά ενδεχόμενα για βαριές δραστηριότητες όπως ιχθυοκαλλιέργειες ή άλλες παρεμβάσεις. Αυτό δείχνει ότι δεν μιλάμε για ισορροπημένο σχεδιασμό, αλλά για μια προσέγγιση που τιμωρεί τις τοπικές κοινωνίες.

Ερώτηση:
Πώς κρίνετε τη στάση των τοπικών και κεντρικών αρχών μέχρι σήμερα;

Απάντηση:
Δυστυχώς παρατηρείται έλλειμμα ουσιαστικής εκπροσώπησης. Οι θεσμικά αρμόδιοι – δήμαρχοι, περιφερειακή διοίκηση, βουλευτής – όφειλαν να έχουν αντιδράσει έγκαιρα και δυναμικά. Τα απλά ψηφίσματα διαμαρτυρίας δεν αρκούν. Όταν απειλείται το μέλλον ενός τόπου, απαιτούνται καθαρές θέσεις και πράξεις.

Ερώτηση:
Υπάρχει ακόμη περιθώριο αντίδρασης ή είναι πλέον αργά;

Απάντηση:
Φυσικά και υπάρχει. Το Προεδρικό Διάταγμα δεν έχει εκδοθεί. Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Έχουν ανακληθεί και τροποποιηθεί πολλά αντίστοιχα σχέδια στο παρελθόν, όταν υπήρξε σοβαρή και συντονισμένη αντίδραση.

Ερώτηση:
Τι προτείνετε να γίνει άμεσα;

Απάντηση:
Χρειάζεται ενιαίο μέτωπο όλων των πληττόμενων περιοχών, συνεργασία δήμων, περιφέρειας, επιμελητηρίων και επαγγελματικών φορέων και άμεση παρέμβαση στα αρμόδια υπουργεία και στη Βουλή. Όχι παρακάλια, όχι σιωπή. Καθαρή απαίτηση να παγώσει και να επανεξεταστεί ριζικά ο σχεδιασμός.

Ερώτηση:
Ποιο είναι το μήνυμά σας προς τους πολίτες της Κεφαλονιάς;

Απάντηση:
Να μην αποδεχθούν μοιρολατρικά αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην τους. Η Κεφαλονιά δεν είναι ένα άδειο τοπίο. Είναι ένας ζωντανός τόπος με ανθρώπους, ιστορία και οικονομική δραστηριότητα. Η προστασία του περιβάλλοντος δεν μπορεί να σημαίνει την κατάργηση της ζωής.