Λευτέρης Κρητικός: «Τα παιδιά της Κεφαλονιάς 11 χρόνια σε κοντέινερ – κανείς δεν αναλαμβάνει ευθύνη»

Σύντομη περίληψη συνέντευξης

Εκπομπή: «Το βήμα του πολίτη» – Σάκης Βούτος, Ionian Galaxy 90.8 / voutospress.gr
Ημερομηνία: 25/11/25
Καλεσμένος: Λευτέρης Κρητικός, γραμματέας ΠΑΣΟΚ Κεφαλονιάς (αναφέρεται ως «γραμματέας του ΠΑΣΟΚ

Κύριοι άξονες της κουβέντας

1. Σχολεία σε κοντέινερ – «λαμαρίνες»

   • Το θέμα έγινε πρωτοσέλιδο στα “Νέα” του Σαββατοκύριακου: 11 χρόνια μετά τον σεισμό του 2014,

     • 2ο & 3ο Γυμνάσιο Αργοστολίου,

     • ΕΠΑΛ/ΕΠΑΣ,

     • Λύκειο Πάστρας,

     • Γυμνάσιο με λυκειακές τάξεις Μεσοβουνίων
       στεγάζονται ακόμη σε αίθουσες-κοντέινερ.

   • Προβλήματα:

     • Θόρυβος από τη βροχή – τα παιδιά δεν ακούν τον καθηγητή.

     • Μικροί χώροι (30 παιδιά σε 20 τ.μ.) – θέμα υγιεινής και ασφάλειας.

     • Ελλιπής αερισμός, προβλήματα θέρμανσης/ψύξης.

     • Τουαλέτες εκτός κτιρίου, με δυσκολία πρόσβασης στη βροχή.

     • Ψυχολογική διάσταση: άσχημο, πρόχειρο περιβάλλον → χτυπάει το κίνητρο για μάθηση.

   • Τριγωνικό σύστημα ευθύνης:

     • Δήμοι → συντήρηση σχολείων

     • «Κτιριακές Υποδομές Α.Ε.» → κατασκευή νέων σχολείων

     • Υπουργείο Παιδείας → ίδρυση & προδιαγραφές
       → στο τέλος «κανείς δεν φταίει».

   • Οι γονείς και οι σύλλογοι γονέων κατηγορούνται για σιωπή, παρότι έχουν ευθύνη να προστατέψουν τα παιδιά τους.

2. Δήμοι – Κράτος – Τοπικές υποδομές

   • Υπάρχει ανάγκη για τουλάχιστον 7 νέα σχολεία άμεσα.

   • Παράδειγμα το κτίριο για ΑμεΑ που δόθηκε αλλού και το Ειδικό Σχολείο Περατάτων «ξεσπιτώθηκε» και δεν καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες.

   • Κριτική σε:

     • Δήμους που δεν πιέζουν αρκετά.

     • «Φωτογραφίες στα εγκαίνια» και υποσχέσεις τύπου «του χρόνου θα είστε στο σχολείο σας».

   • Θέμα δρόμων:

     • Οδός Αργοστολίου–Πόρου: καθυστερήσεις, γέφυρες, παρεμβάσεις μόνο σε «εύκολα» σημεία.

     • Δρόμος Αγίας Ευθυμίας που απεντάχθηκε, παρά τα θανατηφόρα ατυχήματα (9 νεκροί).

     • Σημεία χωρίς μπάρες, όπου έχουν σκοτωθεί νέοι άνθρωποι.

   • Γενικό συμπέρασμα: υποδομές υγείας, παιδείας και οδικής ασφάλειας παραμελούνται.

3. Εγκατάλειψη της επαρχίας – φυγή νέων

   • Τονίζεται ότι ο χειμώνας στην Κεφαλονιά δεν προσφέρει:

     • δουλειές,

     • ψυχαγωγία,

     • προοπτική.

   • Η οικονομία βασίζεται σχεδόν μονοδιάστατα στον τουρισμό.

   • Νέοι μορφωμένοι, με γλώσσες και πτυχία, μένουν άνεργοι και φεύγουν.

   • Περιγραφή Αθήνας ως «απαράδεκτης» πόλης, ασφυκτικά γεμάτης, αλλά εκεί συγκεντρώνεται η Ελλάδα.

4. Πολιτικό σύστημα – απογοήτευση & οργή

   • Έντονη κριτική:

     • Σε Νέα Δημοκρατία και κυβέρνηση (θέματα Τεμπών, επιτροπή για το σκάνδαλο επιδοτήσεων, απροθυμία να καταθέσουν μάρτυρες κλειδιά).

     • Σε ΣΥΡΙΖΑ / Τσίπρα (βιβλίο, μετατόπιση θέσεων, μνημόνια, προσωπικές φιλοδοξίες, ρήξη με συνεργάτες, «καρέκλα της εξουσίας»).

   • Συζήτηση για σκάνδαλο επιδοτήσεων/ΟΣΔΕ – ΟΠΕΚΕΠΕ:

     • Δόθηκαν χρήματα με δηλώσεις για εκτάσεις & ζώα που δεν υπήρχαν.

     • Υπήρχαν «αγροτουριστικά» προγράμματα, leader, που αξιοποιήθηκαν στρεβλά.

     • Ευνοήθηκαν «ημέτεροι» και πολιτικά πρόσωπα, έγιναν προεκλογικές καμπάνιες με ευρωπαϊκά κονδύλια.

   • Θέμα ευλογιάς των προβάτων & εμβολίων:

     • Επίσημα δηλωμένα ζώα ~7 εκατ., δηλωμένα για ενισχύσεις 10 εκατ.
       → δεν είναι δυνατόν να δοθούν 10 εκατ. εμβόλια σε ανύπαρκτα ζώα.

   • Ταυτόχρονα, ενώ λέγεται ότι έχουν χαθεί ~700.000 ζώα, η αγορά έχει περισσότερο γάλα.
     → υποψίες για εισαγωγές/ποιότητα γάλακτος, έλλειψη ελέγχων.

5. Απαξίωση της πολιτικής – αποχή, κομματική κρίση

   • Η νεολαία γυρνάει την πλάτη στα κόμματα και στους πολιτικούς.

   • Αιτία:

     • Μετακινήσεις πολιτικών από κόμμα σε κόμμα,

     • διαφθορά,

     • προνόμια,

     • αίσθηση ότι δεν νοιάζονται για την καθημερινότητα.

   • Όλα τα κόμματα έχουν πρόβλημα αξιοπιστίας – ακόμα και το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να κυβερνήσει σοβαρά τη χώρα.

   • Αναφορά στη χαμηλή συμμετοχή σε εσωκομματικές εκλογές και γενικά σε διαδικασίες.

6. Εσωκομματικά ΠΑΣΟΚ & ρόλος Λευτέρη Κρητικού

   • Αναφέρεται ότι:

     • Η θητεία της Νομαρχιακής (3ετής) έχει τυπικά λήξει.

     • Αναμένεται συνέδριο μέχρι Μάρτιο και προηγουμένως εκλογές τοπικών/κομματικών οργάνων.

   • Ο Λ. Κρητικός δηλώνει:

     • Πιθανό να έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του ως Γραμματέας Ν.Ε.

     • Προτεραιότητα να υπάρξουν άξιοι και ικανοί αντικαταστάτες και γενιά ανανέωσης.

   • Συμφωνία και των δύο ότι:

     • Χρειάζεται ανανέωση – όχι «μόνιμοι» στις καρέκλες.

     • Υπάρχουν ικανοί άνθρωποι στην Κεφαλονιά που μένουν εκτός, ενώ «οι φελλοί επιπλέουν».

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη.

Ερ.: Κύριε Κρητικέ, πρόσφατα έγινε πανελλαδικά γνωστό το θέμα με τα σχολεία της Κεφαλονιάς σε προκάτ, μέχρι και πρωτοσέλιδο στα «Νέα». Τι ακριβώς συμβαίνει;

Απ.: Δυστυχώς, η Κεφαλονιά αναφέρθηκε ως αρνητικό παράδειγμα. Έντεκα χρόνια μετά τον σεισμό του 2014, το 2ο και 3ο Γυμνάσιο Αργοστολίου, το ΕΠΑΛ, το Λύκειο Πάστρας και το Γυμνάσιο με λυκειακές τάξεις Μεσοβουνίων εξακολουθούν να στεγάζονται σε αίθουσες–κοντέινερ. Εγώ δεν τα λέω «προκάτ», τα λέω «λαμαρίνες». Μιλάμε για χώρους ακατάλληλους, τόσο για την υγεία όσο και για την εκπαιδευτική διαδικασία.

Ερ.: Ποια είναι τα βασικά προβλήματα στην καθημερινότητα των παιδιών μέσα σε αυτά τα κοντέινερ;

Απ.: Σκεφτείτε 30 παιδιά σε χώρο 20 τετραγωνικών. Τον χειμώνα τα παράθυρα είναι κλειστά, ο αερισμός ανεπαρκής και η θέρμανση προβληματική. Όταν βρέχει, ο θόρυβος πάνω στη λαμαρίνα είναι τέτοιος που τα παιδιά δεν ακούν τον καθηγητή. Οι τουαλέτες, σε ορισμένα σχολεία, είναι έξω από τον βασικό χώρο, με τα παιδιά να πρέπει να βγουν στη βροχή για να πάνε.
Και πέρα από την υγειονομική διάσταση, υπάρχει και το ψυχολογικό: ένας απαξιωμένος, προσωρινός, άσχημος χώρος δεν σε προδιαθέτει να αγαπήσεις τη μάθηση. Το αντίθετο, λειτουργεί αποτρεπτικά. Το σχολείο πρέπει να είναι «σπίτι» γνώσης, όχι αποθήκη παιδιών.

Ερ.: Ποιος έχει την ευθύνη γι’ αυτή τη διαρκή «προσωρινότητα»; Δήμοι, κράτος, Υπουργείο;

Απ.: Εκεί είναι το μεγάλο πρόβλημα. Στην Ελλάδα έχουμε μια διάχυση αρμοδιοτήτων.

• Τη συντήρηση των σχολείων την έχει ο Δήμος.

• Την κατασκευή νέων σχολείων την έχει μια κρατική εταιρεία, οι «Κτιριακές Υποδομές Α.Ε.».

• Την ίδρυση και τις προδιαγραφές τις έχει το Υπουργείο Παιδείας.

Στο τέλος κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη. Φτιάχνεται ένα τριγωνικό σύστημα για να μοιράζεται η ευθύνη και να μη φταίει ποτέ κανείς. Έτσι, καταλήγουμε να βάζουν πλάτη οι καθηγητές, οι διευθυντές και οι σύλλογοι γονέων, που βάφουν σχολεία, κλείνουν τρύπες και προσπαθούν να κρατήσουν τα κτίρια στοιχειωδώς ευπρεπή.

Ερ.: Αναφέρατε και τους συλλόγους γονέων. Έχουν και αυτοί ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση;

Απ.: Βεβαίως έχουν λόγο και ευθύνη. Δεν γίνεται μόνο οι δημοσιογράφοι να φωνάζουν. Οι γονείς πρέπει να προστατέψουν τα παιδιά τους. Αν πάνε να κάτσουν μέσα σε μια αίθουσα κοντέινερ, μια ώρα, όταν βρέχει, θα φύγουν… τρελαμένοι. Ίσως τότε καταλάβουν σε τι συνθήκες περνούν τα παιδιά τους 6–8 ώρες την ημέρα. Η σιωπή δεν είναι λύση.

Ερ.: Πόσα νέα σχολεία χρειάζεται σήμερα η Κεφαλονιά για να λυθεί στοιχειωδώς το πρόβλημα;

Απ.: Χρειαζόμαστε τουλάχιστον επτά νέα σχολικά κτίρια άμεσα. Στην πραγματικότητα είναι περισσότερα, αλλά τα επτά είναι το απολύτως αναγκαίο. Δεν μιλάμε για πολυτέλεια. Μιλάμε για βασικές, ασφαλείς και αξιοπρεπείς συνθήκες εκπαίδευσης.

Ερ.: Υπάρχει αντίστοιχο ζήτημα και με άλλες υποδομές στο νησί, όπως οι δρόμοι;

Απ.: Φυσικά. Ο δρόμος Αργοστολίου–Πόρου είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κάθε φορά ακούμε ότι «από του χρόνου» θα προχωρήσει, αλλά πάντα κάτι λείπει – μια γέφυρα, μια μελέτη. Γίνονται παρεμβάσεις στα «εύκολα» σημεία και αφήνονται τα πιο επικίνδυνα, αυτά που περνούν μέσα από χωριά.
Έχουμε δρόμους χαρακτηρισμένους από την Τροχαία ως «ιδιαίτερα επικίνδυνους για θανατηφόρα ατυχήματα»· σε έναν από αυτούς έχουν χαθεί εννέα νέοι άνθρωποι και το έργο… απεντάχθηκε. Δεν μπήκε ούτε μια μπάρα στα σημεία που έπεσαν αυτοκίνητα στη θάλασσα. Αυτό δείχνει πόσο λίγο κοστολογείται η ανθρώπινη ζωή.

Ερ.: Την ίδια στιγμή, η νεολαία φεύγει από το νησί. Πού το αποδίδετε;

Απ.: Η οικονομία της Κεφαλονιάς είναι σχεδόν μονοδιάστατα βασισμένη στον τουρισμό. Το καλοκαίρι η σεζόν «τρέχει», αλλά από τον Οκτώβριο και μετά πολλοί φεύγουν για Πάτρα, Αθήνα ή εξωτερικό.
Ένα μορφωμένο παιδί, με πτυχία και γλώσσες, τι θα κάνει τον χειμώνα εδώ; Δεν έχει σταθερή δουλειά, δεν έχει ψυχαγωγία, δεν έχει ουσιαστικές διεξόδους. Γι’ αυτό οι νέοι «ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους». Κι αν συνεχίσουμε έτσι, θα παραδώσουμε στα παιδιά μας μια χώρα και μια επαρχία χειρότερη από αυτή που παραλάβαμε.

Ερ.: Βλέπετε ότι η νεολαία αποστρέφεται γενικότερα την πολιτική. Είναι δικαιολογημένο;

Απ.: Κατά τη γνώμη μου, απολύτως. Όταν βλέπουν πολιτικούς να πηδάνε από κόμμα σε κόμμα, από μία δημοτική παράταξη σε άλλη, όταν βλέπουν ανθρώπους με αμφίβολες δραστηριότητες να κυκλοφορούν με Φεράρι και «πολιτική κάλυψη», ενώ οι ίδιοι δεν μπορούν να ζήσουν, είναι φυσιολογικό να σιχαίνονται την πολιτική.
Προστίθεται και η διαφθορά, τα σκάνδαλα, τα «στημένα» προγράμματα επιδοτήσεων, οι κουμπαριές. Όλα αυτά δημιουργούν ένα κλίμα γενικευμένης απαξίωσης. Το βλέπουμε και στα κόμματα: χαμηλή συμμετοχή στις εσωκομματικές διαδικασίες, αποχή, δυσπιστία απέναντι σε όλους.

Ερ.: Μιλήσατε και για τις επιδοτήσεις στον αγροτικό χώρο και τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Τι έχει πραγματικά συμβεί;

Απ.: Για χρόνια χτίστηκε ένα σύστημα επιδοτήσεων που ευνοούσε τη στρέβλωση. Δηλώνονταν εκτάσεις που δεν υπήρχαν, ζώα που δεν υπήρχαν. Είχαμε περιπτώσεις που κτηνοτρόφοι της Κεφαλονιάς αναγκάζονταν, στα χαρτιά, να «μεταφέρουν» τα κοπάδια τους σε άλλες περιοχές για να «κάτσουν» τα νούμερα.
Πώς να δοθούν, λοιπόν, 10 εκατομμύρια εμβόλια για ευλογιά προβάτων όταν επίσημα δηλωμένα ζώα είναι 7 εκατομμύρια; Τα υπόλοιπα 3 εκατομμύρια είναι «φαντάσματα». Οι Ευρωπαίοι δεν είναι αφελείς. Δεν πρόκειται να χρηματοδοτήσουν ανύπαρκτα ζώα.
Την ίδια στιγμή, έχουν σφαγεί ή χαθεί εκατοντάδες χιλιάδες ζώα και παρ’ όλα αυτά στην αγορά εμφανίζεται περισσότερο γάλα. Αυτό σημαίνει ότι το γάλα προέρχεται από αλλού και ότι οι έλεγχοι είναι ελλιπείς ή ανύπαρκτοι. Ο πραγματικός παραγωγός σήμερα δυσκολεύεται να επιβιώσει.

Ερ.: Σε αυτό το φόντο, πώς τοποθετείστε για τα κόμματα εξουσίας και τον πολιτικό κόσμο συνολικά;

Απ.: Κανείς δεν είναι αμόλυντος. Προφανώς υπάρχουν ευθύνες σε όλους τους χώρους, και στο ΠΑΣΟΚ. Όμως δεν μπορεί να συγκριθεί η ευθύνη ενός κόμματος που κυβερνά σήμερα –και είχε επί χρόνια τη δυνατότητα να αλλάξει το σύστημα– με την ευθύνη ενός κόμματος της αντιπολίτευσης.
Η σημερινή κυβέρνηση έχει δείξει ότι είναι αδίστακτη στην προσκόλληση στην εξουσία. Το είδαμε στα Τέμπη, το βλέπουμε στις εξεταστικές επιτροπές, όταν δεν αφήνουν κρίσιμους μάρτυρες να καταθέσουν. Από την άλλη, ο κόσμος δεν πείθεται ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά όταν βλέπει αντιφάσεις, βιβλία αυτο-δικαίωσης και μια συνεχή προσπάθεια προσωπικής «σωτηρίας» του αρχηγού.
Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι ποιος θα γράψει το καλύτερο βιβλίο για το παρελθόν, αλλά ποιος θα μιλήσει σοβαρά για το αύριο της χώρας.

Ερ.: Περνώντας στο ΠΑΣΟΚ: τι γίνεται οργανωτικά στην Κεφαλονιά; Τελειώνει η θητεία σας ως γραμματέας της Νομαρχιακής;

Απ.: Τυπικά, η θητεία μας ήταν τριετής και έχει λήξει. Έχει ανακοινωθεί ότι μέχρι τον Μάρτιο θα γίνει συνέδριο και, όπως είναι λογικό, πριν από αυτό θα πρέπει να γίνουν εκλογές για τις τοπικές και νομαρχιακές οργανώσεις.
Όσο για μένα, θεωρώ ότι ο κύκλος μου ως γραμματέας Νομαρχιακής Επιτροπής έχει σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί. Δεν αποκλείω τίποτα, αλλά το πιθανότερο είναι να μην επανέλθω σε αυτή τη θέση. Το ουσιαστικό είναι να υπάρξουν άξιοι, ικανοί και ανιδιοτελείς άνθρωποι που θα συνεχίσουν.

Ερ.: Υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι; Ή κινδυνεύουμε να δούμε πάλι «έναν υποψήφιο μόνο»;

Απ.: Υπάρχουν πάρα πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι στην Κεφαλονιά που είτε δεν τους αφήνουν να βγουν μπροστά είτε έχουν οι ίδιοι αποστασιοποιηθεί, απογοητευμένοι από τα κομματικά φαινόμενα. Το στοίχημα είναι να βγουν στην πρώτη γραμμή αυτοί και όχι οι «μόνιμοι» των καρεκλών.
Πιστεύω στην ανανέωση – και πρέπει κι εμείς οι παλιότεροι να δίνουμε το παράδειγμα. Κανείς δεν είναι αιώνιος σε μια θέση. Αν θέλουμε πραγματική αλλαγή, πρέπει να σπάσουν τα προσωπικά κατεστημένα, όχι μόνο τα κομματικά.

Ερ.: Αν σας ζητούσα να συνοψίσετε σε μία φράση το διακύβευμα για την Κεφαλονιά τα επόμενα χρόνια, τι θα λέγατε;

Απ.: Θα έλεγα το εξής:
Ή θα αποφασίσουμε, ως κοινωνία, ότι τα παιδιά μας δεν θα μεγαλώνουν σε λαμαρίνες – ούτε στα σχολεία ούτε στις συνθήκες ζωής τους – ή θα συνεχίσουμε να ερημώνουμε, να χάνουμε νέους ανθρώπους και να ζούμε σε έναν «παράδεισο» μόνο για τρεις μήνες τον χρόνο.

Το στοίχημα είναι αν θα βάλουμε μπροστά την αξιοπρέπεια, την παιδεία και τις υποδομές ή αν θα μείνουμε στα εγκαίνια, τις κορδέλες και τις καρέκλες.