ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ της ΠΟΛΥΜΝΙΑΣ

Τετάρτη 10 Αυγούστου Ξεκινησε στο Δημοτικό Θέατρο Αργοστολίου «Ο Κέφαλος» Αναδρομική Έκθεση της Κεφαλονίτισσας  ζωγράφου ΠΟΛΥΜΝΙΑΣ.

Βιογραφικό Πολύμνιας

Η Πολύμνια γεννήθηκε στα Φαρακλάτα της  Κεφαλονιάς . Από την νεαρή της ηλικία ζωγραφίζει, γράφει ποίηση και πεζογραφία. Ασχολείται με τον αθλητισμό κατακτώντας  πολλά μετάλλια και κύπελλα σε αγώνες  ταχύτητας και μεγάλων αποστάσεων (Μαραθωνοδρόμος). Παίζει τένις για χρόνια,  είναι ιστιοπλόος  και ορειβάτης.

Οι  Σπουδές της , TEI ( Μαιευτική) Αθήνας , ΑΣΚΤ ( ζωγραφική και Αγιογραφία) , Πανεπιστήμιο ( Ελληνικό πολιτισμό) .

Είναι επαγγελματίας ζωγράφος με 40  ατομικές εκθέσεις  στις περισσότερες πόλεις της Ελλάδας,  και 11 στο Εξωτερικό (Ιταλία, Γαλλία, Κύπρο, Αμερική, Ρωσία ) και μερικές  ομαδικές .

Διδάσκει  35 χρόνια  σχέδιο για τους υποψήφιους της Αρχιτεκτονικής και των Γραφιστικών τεχνών  και ζωγραφική σε μικρούς και μεγάλους, από το 2001-2022  στην Κεφαλονιά , ενώ  τα προηγούμενα χρόνια  δίδαξε στην Πάτρα  από το  1987-2001.

Έχει την  γκαλερί με το όνομα (Gallery  Polymnia ) που  βρίσκεται στην οδό Λάσης 23 στο Αργοστόλι.

Οι ανησυχίες της  και οι φοβίες της σύγχρονης ζωής  έχουν εκφραστεί με την τεχνική του εμπρεσιονισμού, του εξπρεσιονισμού, του κυβισμού με  σπάτουλα και πινέλα ,( λάδια και ακρυλικά) ,   καθώς και με  τις προσωπικές της τεχνικές, Ανάλυση  του φωτός , (Θεωρία Ήρωνα) , λάδια σε μουσαμά , επίσης   με ρευστά ακρυλικά  και ακουαρέλα με  δική της τεχνική,  όπως και την τεχνική της την ξυλοκοπτική-ζωγραφική με ακρυλικά χρώματα.

Στις πολυάριθμες εκθέσεις της τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό ,  έχει αποσπάσει ευνοϊκά σχόλια και  κριτικές από ειδικούς της Τέχνης. Τα έργα της βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές συλλογές και Δημόσια κτίρια στην Ελλάδα και το Εξωτερικό.

Από το 2007 αρχίζει να εκδίδει τα λογοτεχνικά έργα της  7 μυθιστορήματα  από τις  «εκδόσεις Πικραμένου» Πάτρα,   και  8 μονόπρακτα θεατρικά έργα.

 Εφέτος το 2022 εκδόθηκε το 8^ο μυθιστόρημά  της και το πρώτο της δεύτερης τριλογίας της  από  τις «εκδόσεις Ντουντούμη»  Αθήνα, σύνολο έως εδώ 16 βιβλία, και με τα δύο μελλοντικά της δεύτερης τριλογίας, που πρόκειται να εκδοθούν ,  θα αποτελέσουν τον αριθμό 18 βιβλίων.

Τα θέματα  της λογοτεχνία της είναι από τη σύγχρονη ζωή καταγράφοντας την εποχή μας με τις ανησυχίες, τις δυστυχίες, τα εμπόδια και την γυναικεία  έμφυλη βία που πηγάζει από την ιστορική και ερευνητικά διαπιστωμένη ανισότητα στις σχέσεις εξουσίας μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Τα λογοτεχνικά έργα της Πολύμνιας φέρουν το όνομα  Α. Πολάτου-Βαγγελάτου  με  πολλές  βιβλιοκριτικές από αξιόλογους ανθρώπους της λογοτεχνίας.

Σας ευχαριστώ.

Polymnia , ζωγράφος  email polymnia 20@gmail.com

Α .,Πολύμνια Πολάτου-Βαγγελάτου,  Συγγραφέας

Οδός Λάσης 19-23, Αργοστόλι .τηλ. 26710 28695 κ.6938856629

Η Πολύμνια έχει πραγματοποιήσει 11 εκθέσεις στο εξωτερικό & 45 εκθέσεις με ευνοϊκά σχόλια σε πόλεις της Ελλάδας.

Διάρκεια έκθεσης έως και την Πέμπτη 18 Αυγούστου.

Ώρες λειτουργίας : 20.00-23.00.

Τμήμα Πολιτισμού Δήμου Αργοστολίου

κύριε Δήμαρχε, κύριε  αντιδήμαρχε, κύριε πρόεδρε του δημοτικού Συμβουλίου , κύριε Διοικητή Αστυνομίας, κυρία Πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων,  Αξιότιμοι συμπολίτες,

Είναι πολύ δύσκολο  ένας δημιουργός να μιλήσει για την τέχνη του, είτε πρόκειται για ζωγραφική, είτε για λογοτεχνία. Γιατί τα ίδια τα έργα  καταγράφουν την πορεία του, την δυναμική της παρουσίασής τους,  και της ψυχικής  ευαισθησίας την οποία  αναδίδει ο  καλλιτέχνης μέσω αυτών, και η οποία  καθώς  διαχέεται  δια μέσου των έργων, έχει σκοπό να την  εισπράττει ο παρατηρητής  ,   ικανοποιώντας του  την ομορφιά ,το δίλλημα του προβληματισμού  και , τα μηνύματα που θέλει ο δημιουργός να   του  τα διοχετεύσει , ώστε να τον ωφελήσουν.

Είναι λοιπόν ανάγκη η προσεκτική παρατήρηση των ζωγραφικών εκθεμάτων, ειδικά για τα  παιδιά , ώστε να λάβει κανείς   την  εσωτερική ολοκλήρωση , με την  απαιτούμενη  εξήγησή τους,  και να απολαύσουν την αναδυόμενη χαρά  των ένθερμων συναισθημάτων , να γεμίσει η ψυχή  ευφορία και να γίνει ο καθένας, όσο το δυνατόν, ένας  καλύτερος άνθρωπος.

Αν παρατηρήσουμε,   πώς  μελετάει κάποιος  ένα έργο,  που τον έχει συνταράξει , θα καταλάβουμε πώς ξεπηδά μέσα του μια δύναμη  που τον κατακλύζει, που τον αιχμαλωτίζει και του προσφέρει τη λύση της  απορίας  του κόσμου.  Και εκείνο , το οποίο μπορεί να θαυμάσει, και  να υπερασπιστεί εν μέρει, ανάλογα με την παιδεία του και το ένστικτό του,  ή να κρίνει με καλή πίστη την προσπάθειά του δημιουργού, είναι σπουδαίο σημάδι , αν αναλυθεί το αίτιο από τον δημιουργό.

Αυτό που πρέπει να αναφέρω  για τους  ζωγράφους  είναι   ο  χρόνιος αγώνας μας,  ώστε να φέρουμε  το ποθητό  αποτέλεσμα ,  πειραματίζοντας με  τρόπους  βασισμένους πάνω στις γνώσεις  , χρησιμοποιώντας  τα υλικά με τις ειδικές ιδιότητές τους,   και τις αντιδράσεις  τους , με προσπάθεια και  αντοχή,   μελετώντας το δημιουργημένο αποτέλεσμα ώστε  να ανταποκρίνεται  στην δηλωμένη σύνθεση . Χωρίς υπερβολές και πολυλογίες  να γίνεται η καταγραφή της δημιουργίας , και να απεικονίζεται  εν μέρει με τις αφαιρέσεις,   το νόημα που περιλαμβάνει   την έννοια της απόδοσης.

Διδάσκω ,πολλά  χρόνια .  Και καθώς παρατηρώ τους μαθητές,  μαθαίνω και εγώ, παρατηρώ και συμπεραίνω  τρόπους, που  με βοηθούν να καταλάβω  τις αξίες που αποκομίζει ο μαθητής  ασχολούμενος με  την τέχνη ,και που οι   αξίες αυτές   μεταλαμπαδεύονται  μέσα του,  αναζωπυρώνοντας την   χαλαρή άγνοια, με την θαυμαστή  εκτέλεση και την εκπλήρωση μιας δημιουργίας.

Εάν παρατηρήσουμε   to  παιδί   που πιάνει  στα χέρια του χρωματιστά μολύβια, ή πινέλα  για να σύρει τις πρώτες γραμμές , άλλες ευθείες, άλλες τεθλασμένες και άλλες μισοτελειωμένες ή μπερδεμένες , βλέπουμε ότι τις  κοιτάζει,  χωρίς να το αφήνουν  αδιάφορο,  αλλά  προσπαθεί  να βρει , ποιο από αυτά τα χρώματα του κεντρίζουν περισσότερο το μυαλό και του δονούν  την ψυχή . Το καταλαβαίνουμε  με τον τρόπο που τα προσέχει , που   καρφώνει  το βλέμμα του πάνω σε αυτά, ενώ συγχρόνως  μας δίνει μηνύματα,  να του το  αναλύσουμε,  να του το  επεξηγήσουμε,  διαπιστώνοντας τη δύναμη της γραμμής και του χρώματος.

Αρχίζει λοιπόν η καταγραφή μιας ιστορίας, της ιστορία της Τέχνης. Χρώμα και σκίτσο, μπέρδεμα και ξεμπέρδεμα  μέχρι να φανεί ένα χαρακτηριστικό σημείο,  το οποίο  να  μοιάζει με γνωστό αντικείμενο από αυτά,   που αντιλαμβάνεται το μάτι στον περίγυρο κόσμο  μας. Και τότε ζητωκραυγάζουμε   από χαρά, ικανοποίηση , πληρότητα ψυχική με κατάληξη το  γέλιο.

Γιατί  τότε γίνεται η ολοκλήρωση της ψυχικής ανάτασης και θεριεύει το αίσθημα της αυτοϊκανοποίησης, ξεθάφτονται αισθήματα αγάπης με την   δημιουργία ,  τα οποία  ενώ αναπτύσσονται μέσα μας   ολοκληρώνοντας μας , συγχρόνως   μεταβιβάζονται  και στον κόσμο,  προσπαθώντας να περάσουμε  μηνύματα ευχάριστα. Και    καθώς γίνεται  η μάχη της πληρότητας,    ξεπροβάλει η ζωή  ως  ανατολή,  με την βεβαιότητα  της υπερπήδησης των  εμποδίων και της χάραξης ανεπανάληπτων στιγμών , της δεκτικότητας του ανήμπορου, της μεταδοτικότητας της λύσης των   δυσκολιών μεταποιημένων, για τους  ανίσχυρους, τους ανίδεους, ώστε  να μπορέσει o άνθρωπος  να αντέξει  και να αποφύγει  την  βιωμένη φρίκη,   φτάνοντας   στην ωριμότητα  της   γυάλινης   οροφής της ομορφιάς.

Γιατί  τότε επέρχεται η γαλήνη. Και φτάνουμε  σε ένα υψηλό σημείο και παλεύουμε  να βρούμε  δρόμους καλυτέρευσης , να σκορπίσουμε  γύρω μας  τις σκοτεινές πτυχές που κρύβει η ζωή και να τις μετατρέψουμε  σε Λαμπάδες ηρεμίας, αγαλλίασης   και  να διανοίξουμε  ορίζοντες ευτυχίας  και ευδαιμονίας.

Και καθώς   συντελείται  η Τέχνη, η οποία  μιλάει τη δική της γλώσσα και γράφει  δικούς της κωδικούς ,  μας  βάζει  εμάς,  να ψάξουμε με τη δική μας  λογική,  και να βρούμε  λύσεις για τα δικά μας  προβλήματα ,ή τα προβλήματα των γύρω μας,   να αναπτερωθεί το ηθικό μας και να πετάξουμε σε άλλους κόσμους , τους οποίους πιθανόν δεν  βλέπουμε μπροστά μας,  ώστε  να μας  ισορροπήσουν   πάνω από τις ανώμαλες επιφάνειες της φθαρτής γήινης ατμόσφαιρας.

Ανέβηκες ψηλά και αναμένεις την αποδοχή.

Μα είναι πολύ δύσκολη  η αντίληψη της συνύπαρξης  με κείνον,  που φαινομενικά αρνείται να συμμετέχει  στο γαλήνιο περιβάλλον  που προσφέρει η τέχνη,  και   απορρίπτει την κάθε προσπάθεια.

Εάν όμως   παρουσιαστεί  μπροστά του  ένα σύνολο έργων δημιουργίας ,που με  την παρουσίαση των έργων  του δοθεί  η  ώθηση  να μελετήσει  αυτό τον κόσμο, είναι βέβαιο ότι θα  ανακαλύψει τα βαθιά νοήματα της ύπαρξης . Θα προβληματιστεί, θα ωραιοποιήσει τη στιγμή  εκείνη, η οποία  θα εγκατασταθεί μέσα του με αγαλλίαση  και θα τον κάνει άνθρωπο. Και αυτό είναι το όφελος. Κάθε μορφή τέχνης δίνει το έναυσμα της προσφοράς και της λήψης πλούσιων κεντρισμάτων.

Και σήμερα, με αυτή   την αναδρομική μου   έκθεση,  η επιδίωξή μου είναι  να δώσω αυτό το κέντρισμα, ώστε φεύγοντας  κάθε ένας  από δω , να έχει πάρει μαζί του μια εικόνα πλήρους ευχαρίστησης. Να θησαυρίσει το μέσα του και να χαράξει χαμόγελα ικανοποίησης  σε όλο   τον μακρύ ή τον λιγότερο μακρύ  δρόμο του,  όποιον  του έχει καθορίσει η θεία πρόνοια.

Είναι γεγονός ότι ο αγώνας  είναι μεγάλος και ο δρόμος μακρύς  για να μπορέσει ένας δημιουργός  να συνενώσει  τα γεγονότα των καιρών του  και να  τα καταγράψει  μέσα στην εποχή του.

Γιατί  και ο  δημιουργός   καλείται  μπροστάρης,     να σεβαστεί και να υποκλιθεί  στα περιστατικά εκείνα,   τα οποία κυλούν γύρω του,  κυνηγώντας και αγκομαχώντας να τα προλάβει , για  να τα αναδείξει  και να τα προσφέρει στο πλήθος,  επιμορφώνοντας το.

Μάλιστα αισθανόμαστε την ανάγκη πολλές φορές, να λειάνουμε  τα εξαμβλώματα που προκαλούν την αγωνία , να απαλύνουμε  τον πόνο με γραμμές ήρεμες, με μεταφορικές παραστάσεις,  και να απλώσουμε   ένα χρωματιστό νέφος στην δημιουργία μας,  ώστε να χαρίσουμε  αρμονική αντιμετώπιση του κάθε γεγονότος.

Με αυτό τον τρόπο,    όσες αντιξοότητες κι αν έχουν οι   οικογένειες,  διχασμούς και ομόνοιες, τα έθνη  με πολέμους και ειρήνη , τα ανθρώπινα ξεσπάσματα κακών ή καλών συμπεριφορών, έρχεται η τέχνη να τα   απεικονίσει  , να τα αποθανατίσει, να τα γαληνεύσει  και με την  εμφάνιση  της θεάς φύσης που κυριαρχεί γύρω μας, μέσω του   ρομαντισμού, να τα ανυψώσει  σε    ψυχική ευφορία   και τότε  ευτυχούμε.

Πρέπει να έχουμε  κατά νουν ότι  δεν έχει  τόση σημασία,  ούτε να σε αναγνωρίσουν, ούτε να θεωρηθείς διάσημος. Πρέπει να ακολουθεί ο καθένας  τον δρόμο του, να αγωνίζεται για  την τέχνη του, να την ασκεί ευλαβικά και να την  βελτιώνει ώστε να καλλιεργεί την  ψυχή του. Τα <μπράβο και η δόξα , αν έλθουν, καλοδεχούμενα. Αλλά ποτέ δεν πρέπει να δουλέψουμε  για αυτά.

Ας σκεφτούμε τώρα,   πόσο ωραίο είναι  ένα μάθημα διδασκαλίας μαθητών, σε μια αίθουσα που εκτίθονταν  έργα ζωγραφικής, τα οποία  θέτουν ερωτήματα εικαστικά προς ικανοποίηση της πνευματικής ισορροπίας τους.

 Λυπάμαι που η παιδεία μας στερεί την μαθητιώσα νεολαία, της εφηβικής ηλικίας, από την διδασκαλία της τέχνης, αρνούμενη να προσφέρει  την  ισορροπία, την αρμονία, την  γαλήνη και  την ομορφιά, στις ανήσυχες και θορυβώδεις ζωές  τους, οδηγώντας τους   στην ασφάλεια της   ζωής.

Ας είναι… Ζητώ συγνώμη γιατί θα μιλήσω λίγο για την δική μου δουλειά.

Η ζωγραφική  των 40 χρόνων ,   μου άνοιξε  δρόμους πρωτοπόρους. Εκτός από τα  ρεύματα του  εμπρεσιονισμού, εξπρεσιονισμού και των κυβιστικών στοιχείων, που εφήρμοσα στις εικαστικές παραστάσεις μου,   προχώρησα σε 3 προσωπικές τεχνικές.   Πρώτον) Την δέσμευση  του φωτός σε ακτίνες και την επίδραση πάνω στα μοντέλα (θεωρία του Ήρωνα), 2) Τις μεικτές τεχνικές , παντρεύοντας ρευστά ακριλικά  και ακουαρέλα και 3) Την ξυλοκοπτικο- ζωγραφική με τίτλο, χωρίς ουρανό, τις οποίες παρουσίασα εκτός από τις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας, 40 τον αριθμό,   και σε 11  πόλεις του κόσμου.

Αξιοσέβαστοι  συμπολίτες ,  σήμερα κάνω μία  αποκάλυψη  μιας επιθυμίας μου. Τα έργα μου θα ήθελα  να μείνουν στο χωριό μου τα φαρακλάτα,  τιμώντας  έτσι και την μνήμη του πατέρα μου Γεράσιμου Πολλάτου, του ταχυδρόμου,  δημιουργώντας ένα εικαστικό πολιτιστικό κέντρο,  προσβάσιμο  στον  κάθε επισκέπτη, με ένα μικρό αντίτιμο προς όφελος του χωριού. Επί πλέον θέλω να δωριστεί  και μία σειρά από τα 16  λογοτεχνικά έργα μου,   με 2 ακόμη (18)τον αριθμό , που πρόκειται να εκδοθούν,   συμπληρώνοντας την δεύτερη τριλογία μου.

 Γνωρίζουμε όλοι,  ότι η  ονομασία ενός πολιτιστικού κέντρου  αφιερωμένου  σε ανεγνωρισμένο   ή μη συμπολίτη, πρέπει να τυγχάνει και της προσφοράς του.  Π.χ Το ιστορικό πολιτιστικό κέντρο του Ελευθερίου Βενιζέλου,   του Καραμανλή, του Αβέρωφ , του Λάτση  προσέφεραν  οικονομικά και πολιτιστικά οφέλη στον τόπο τους  και τόσων άλλων ηρώων  που έδωσαν την  ζωή τους για την  πατρίδα. Και διερωτάται κανείς,  το κάτω σχολειό των Φαρακλάτων, ποιάς προσφοράς έτυχε;

Λυπάμαι  που δεν το ήξερα , και πληροφορήθηκα   ότι δεν υπάρχει  μέρος προς το παρόν για   να φέρουμε εις πέρας την δημιουργία ενός  εικαστικού   κέντρoυ λόγω έλλειψης οικήματος. Ας ελπίσουμε ότι η επιθυμία μου θα γίνει πράξη με την φροντίδα του προέδρου κ.Βαγγέλη Μαρινάκη.

Τώρα , νιώθω την ανάγκη να αναφέρω ότι υπηρέτησα την   τέχνη της  αγιογραφίας,  της ζωγραφικής και της λογοτεχνίας,  εκθέτοντας  τις δημιουργίες μου, όπως είπα προηγουμένως,  εκτός των πόλεων της Ελλάδας, και  σε 11 πόλεις του κόσμου , ολομόναχη, δίχως να απευθυνθώ σε  κανέναν ιδιώτη ή δημόσιο φορέα.. Ο μοναδικός σκοπός μου ήταν να μπορέσω να μεταφέρω την τέχνη, όπου με καλούσαν ,  προβάλλοντας την Ελλάδα , αποσπώντας  ευμενή σχόλια και κριτικές.

Aς μου επιτραπεί, με την άδειά σας,  να σας αναφέρω ένα περιστατικό όταν προσκεκλημένη από τον Δήμο της  Ρόδου να εκθέσω την δουλειά μου εκεί, μεταξύ των επισήμων ήταν και ο μεγαλύτερος ζωγράφος της Ιταλίας, κ. Νατσιόλλι , ο οποίος με θεώρησε το 1995  ότι ήμουν πολύ νέα για να πρωτοπορήσω στην τέχνη και νευριασμένος έφυγε από την έκθεσή μου. Μετά από 2 χρόνια έλαβα πρόκληση από την γκαλερί  Τζαντάρτε της Φλωρεντίας να εκθέσω την πρωτοποριακή μου δουλειά. Δεν ήξερα ότι ο Νατσιόλλι ήταν Φλωρεντιανός και συνάδελφοί του με ρώτησαν πώς δεν ήλθε ο Νατσιόλλι. Να τον πάρουμε τηλέφωνο, μου λένε. Και εγώ συνεσταλμένα,  και μη ξεχνώντας την συμπεριφορά του στην Ρόδο, τι να ένανα;  Δέχτηκα όμως. Μόλις ήλθε με αγκάλιασε και δάκρυσε. Και μου λέει. Ξέρεις γιατί νευρίασα με τις ικανότητές σου στην τέχνη; Γιατί εγώ είμαι 90 χρονών και ποτέ δεν ξέφυγα από τον εμπρεσιονισμό, δεν μπόρεσα να ξεφύγω, ενώ εσύ  τόσο νέα και κατάφερες να στιγματίσεις την τέχνη με τις  δικές  σου τεχνοτροπίες..

Την επόμενη ημέρα,   μου έφερε στην έκθεση ένα τμήμα της αρχιτεκτονικής σχολής Της Φλωρεντίας για να μιλήσουμε για την θεωρία του ΄Ηρωνα.

Και συνεχίζω,  Ξεχνώ τον αγώνα μου  και την προσπάθειά μου,  για να σφραγίζω από την πινακοθήκη Αθηνών τα έργα μου και  να τα στέλνω αεροπορικώς στο εξωτερικό, μετά να τα εκτελωνίζω και να στήσω τις εκθέσεις μου  στην κάθε πόλη,    καθώς και από το γραφείο του υπουργείου πολιτισμού στην Πάτρα,  για Ευρώπη μέσω Ιταλίας , μην αποβλέποντας ποτέ  στο όφελος, που  ποτέ δεν είχα, δεδομένου ότι τα έξοδα ήταν υπέρογκα και δεν κάλυπταν ποτέ τις ανάγκες μιας έκθεσης,  γιατί ο μοναδικός μου σκοπός  ήταν  ένας, η  προβολή της τέχνης , για την πατρίδα μας.   

Η σημερινή παρουσία  των έργων μου, πιθανώς να είναι η τελευταία  ως ολοκληρωμένη έκθεση,  και η οποία αν  συνεχίσει στο εξής  να υπάρχει στο χωριό μου, θα μείνει  για τις επόμενες γενεές.

Επίσης θέλω να τονίσω ότι παραχώρησα 100 έργα στο γηροκομείο Αργοστολίου και παρακάλεσα όπως με καλέσουν να διακοσμήσουμε το καινούργιο οίκημα. Τα έργα αυτά αποτελούν μια ενότητα σκιτσαρισμένα  επί τόπου,  για ένα τρίμηνο,  που καθημερινά δούλεψα ώρες πολλές εκεί και εκτελεσμένα με λάδια και σπάτουλα στο εργαστήριό μου. Είναι μια ιστορική ανάμνηση, ενός μισογκρεμισμένου καπητανέικου  χωριού από τους σεισμούς του 53.   Μέχρι τώρα τα έργα βρίσκονται σε μία αποθήκη. Ποτέ δεν εκλύθηκα να τα τοποθετήσω στο ίδρυμα,  και θα έλεγα στους αρμοδίους, ότι είναι μια λύση να μεταφερθούν, αν το θεωρούν σκόπιμο,  στο   μελλοντικό εικαστικό κέντρο των Φαρακλάτων.

Νιώθω την πληρότητα της δημιουργίας και ευχαριστώ τον θεό,  αλλά περισσότερο την δύναμη που έλαβα,   για να προσφέρω   στους νέους τις γνώσεις , ώστε  να πετύχουν   την εισαγωγή τους στο Πολυτεχνείο,  στο τμήμα των  αρχιτεκτόνων ,επί  30 συναπτά έτη,  τόσο των υποψηφίων μαθητών στην Πάτρα ,  όσο και των υποψηφίων  εδώ στην Κεφαλονιά.    

      Τα θέματά της έκθεσης μου ,  καθώς θα δείτε, είναι  τοπία της πατρίδας μας, προσωπογραφίες,  προβληματισμοί πάνω σε  κοινωνικά,  οικονομικά , ιστορικά και ταραχώδη θέματα της εποχής μας.

Πίσω μου τα τελευταία έργα από τον πόλεμο της Ρωσίας, της Μαριούπολης και της Οδησσού.

Παρακαλώ , Κοιτάξτε τα, μελετήστε τα και ελπίζω να  Ωφεληθείτε.

Σας ευχαριστώ.