Συναυλία για τα Τέμπη στο Καλλιμάρμαρο: Μέγα πλήθος και μέγα πάθος και οργή

Στιγμές από την μεγάλη εκδήλωση στο Καλλιμάρμαρο. Κάτι παραπάνω από μια απλή συναυλία.

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης, πάθους, αλλά και αγωνιστικής έξαρσης ολοκληρώθηκε η συναυλία για τα θύματα των Τεμπών στο Καλλιμάρμαρο. Παραθέτουμε κάποιες εντυπώσεις:

Το στάδιο κατάμεστο αλλά με σωστή διαρρύθμιση του χώρου ώστε να μην υπάρχει συνωστισμός.. Κυριαρχούν τα νεανικά, ακόμα και τα εφηβικά πρόσωπα.

Εξαιρετικοί και μαχητικοί οι «Κοινοί Θνητοί» Στην παρέμβασή του ο Αντώνης Μειμάρης εκ μέρους του συγκροτήματος μεταξύ άλλων σημείωσε ότι «για εμάς το έγκλημα στα Τέμπη ήταν κρατική δολοφονία» και τόνισε ότι υπεύθυνες είναι όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα που με την πολιτική της ΕΕ απαξίωσαν τον σιδηρόδρομο. Υπογράμμισε ακόμα ότι «Μας εξοργίζει η προσπάθεια συγκάλυψης» και υπογράμμισε ότι «σαν συγκρότημα κ σαν άνθρωποι είμαστε στο πλευρό αυτών που αγωνίζονται για ασφαλείς μεταφορές, για μεροκάματο κ.λπ. Στέλνουμε την αλληλεγγύη στους λαούς που αγωνίζονται για λευτεριά όπως και στους φαντάρους που υπερασπίζονται τα ιδανικά τους»!

– Πολλά τραγούδια συνεπαίρνουν το κοινό που χορεύει, ανεμίζει τα χέρια, χτυπά παλαμάκια.

Διάσπαρτες σημαίες της Παλαιστίνης, ακόμα περισσότερες σημαίες με νεκροκεφαλή.

«Πάρε όταν φτάσεις»: Συγκίνησε το τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά που το έγραψε όπως είπε την Πέμπτη για τα θύματα των Τεμπών

Οι στίχοι:

Που είσαι τώρα φως μου
Ήτανε γραμμένο
Νά’μαι εδώ για πάντα
Να σε περιμένω

Όσο κι αν κρατήσει
Να μην το ξεχάσεις
Όταν φτάσεις πάρε
Πάρε όταν φτάσεις

Θα το γράψει ο τοίχος
Θα το γράψει ο βράχος
Πως δεν ήταν μόνο
Ενός ανθρώπου λάθος

Θα το πει η σημύδα
Θα το πει κι ο κέδρος
Πως εδώ σκοτώνει
Όπου βρει το κέρδος

Θα το πει η λεβάντα
Θα το πει η μυρσίνη
Πως κυλάει στα μάτια
Η δικαιοσύνη

Μάτια του παιδιού μου
Που δεν θα φιλήσω
Δεν υπάρχει τρόπος πια
Να σταματήσω

Μέχρι να’ρθει ο πήχυς
Και το χαλινάρι
Μέχρι να’ρθει η Νέμεσις
Και να τους πάρει

Αν δεν βρω το τέρμα
Δεν θα ησυχάσω
Δεν θα σταματήσω
Δεν θα ξαποστάσω

Δεν θα κάνω πίσω
Και δεν θα ξεχάσω
Θα σε πάρω εγώ
Παιδάκι μου όταν φτάσω…

– Η Τάνια Τσανακλίδου ήταν ντυμένη στα χρώματα της παλαιστινιακής σημαίας. Όταν τραγουδά το «είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει» το στάδιο ξεσηκώνεται.

– Ο Σωκράτης Μάλαμας κάλεσε στο βήμα τη Μαρία Καρυστιανού. Λιτή ομιλία, χωρίς κορόνες. Όμως τόνισε ότι αυτό που σκότωσε τα παιδιά μας παραμένει ζωντανό και ότι θα συνεχίσουμε μέχρι τη δικαίωση και ακόμα παραπέρα.

Ακολούθησαν συνθήματα κατά της κυβέρνησης και του Κυριάκου Μητσοτάκη

– Δυναμική και φλογερή η Ιουλία Καραπατάκη, που τραγούδησε σόλο και μαζί με τον Σωκράτη Μάλαμα.

Αποθέωση για τον Θανάση Παπακωνσταντίνου που ανέβηκε στη σκηνή μαζί με σπουδαίες φωνές όπως τη Μάρθα Φριντζήλα τον Αλέξανδρο Κτιστάκη, τον Γιάννη Λίταινα και μεγάλη ορχήστρα. Η Μ. Φριντζήλα φορούσε στην αρχή όπως και σε άλλες εμφανίσεις της μια μεγάλη παλαιστινιακή μαντίλα. Πολύς κόσμος φώναξε «λευτεριά στην Παλαιστίνη» όταν άρχισε να τραγουδάει η Μάρθα.

Η εκρηκτική «Ανδρομέδα» δόνησε το Καλλιμάρμαρο με τον Σωκράτη Μάλαμα να συμμετέχει στα φωνητικά, όπως και χιλιάδες κόσμου. Στο τέλος όλο το στάδιο ξεσηκώθηκε σε μια λιτή αλλά πολύ παθιασμένη ερμηνεία του Πεχλιβάνης από τον Θ. Παπακωνσταντίνου.

Σημαντική και συμβολική στιγμή η παρέμβαση των απεργών εργαζόμενων σε Wolt και Efood, η μοτοπορεία των οποίων κατέληξε στο Καλλιμάρμαρο για να τιμήσουν τα θύματα των Τεμπών και να δείξουν στον κόσμο που συνέρρεε τη σημασία και του δικού τους αγώνα για εργατικά δικαιώματα.