skip to Main Content
Ε 1 (8)

Κάτι σαν επικήδειος για τον νονό μου, Χρήστο Λευκαδίτη

Και για να είμαι ειλικρινής… με βοήθησες να έχω ανοιχτή σκέψη, να μιλάω με όλες τις “πλευρές”, να καταλάβω πως μία ιδέα πρέπει να συνοδεύεται από επιχειρήματα για να πείθει…

Σε αγάπησα αμέσως μετά τον Πατέρα μου που ήσασταν πρώτα ξαδέλφια και ήρθατε εδώ στον Πειραιά το ’53 μετά τους σεισμούς της Κεφαλλονιάς. Είχες άποψη για όλα… για το χρήμα, για το χρηματιστήριο, για τα ακίνητα, για τον πρωτογενή τομέα, για την ναυτιλία, για τον τουρισμό, για το αγαπημένο σου και αγαπημένο μου φύλο… τις γυναίκες! Ανάπτυξες τουριστικά τη Κεφαλονιά, το νησί μας, ήσουν άτακτος με τον Κυριάκο του Όθωνα στα “πέρα δώθε” της Ιταλίας. Ένωσες τα Επτάνησα με την Ιταλία ακτοπλοϊκά μαζί με τον Μανώλη τον Βαλέτα. Ήσουν ναυτικός Πράκτορας στο Πειραιά, έκανες τα πλωτά καζίνο και δεν έφαγες λεφτά από το προσωπικό σου. Πρόσεξες όσο τίποτα τις κόρες σου και προσπάθησες να μην τους λείψει τίποτα. Τις μικρές τις σπούδασες. Εγγόνια είδες από τη Γιάννα τη μεγάλη σου κόρη που σε αγαπούσε πολύ, αλλά και από την Αφροδίτη! Θα έρθει και η ώρα της μικρής της Τζούλιας…
Ο φίλος σου ο Γιάννης από το Πασαλιμάνι στεναχωρήθηκε πολύ. Και ο Λουκής και ο Αλέκος ο Παρίσης. Και ο Πατέρας μου που σε αγαπούσε, στεναχωρήθηκε πολύ… που σε πολλά διαφωνούσατε. (Ως προς την οικονομική σου διαχείριση είχε απόλυτο δίκιο-λίγο να άκουγες θα ήσουν πάμπλουτος) και σε αμέτρητα πράγματα είχατε την ίδια αιρετική άποψη που ποτέ όμως δεν σας υποδούλωσε πνευματικά. Είσαι ιστορία…γιατί έζησες πολλά, δημιούργησες πολλά και κατέστρεψες πολλά με στόχο να δημιουργήσεις επόμενα… Λοιπόν, έφυγες απρόσμενη στιγμή… δεν θα έρθω τη Κυριακή στη νεκρώσιμη ακολουθία και είμαι στεναχωρημένος. Τη Κυριακή στις 6 το απόγευμα στην Ελευσίνα έχω παρουσίαση ενός τεράστιου υπερκομματικού (βοήθησε που με έμαθες να μιλάω με όλες τις πλευρές) συνδυασμού του οποίου ηγούμαι για το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Πειραιά.
(Η ιδέα σου άρεσε και θα με βοήθαγες πολύ ακόμα και τώρα με τις σκέψεις σου γύρω από τη τουριστική ανάπτυξη του Σαρωνικού αλλά και την ζεύξη και τις δράσεις διαφορετικών περιοχών μεταξύ τους από Δυτική & Ανατολική Αττική. Έμαθα, είπες στη μητέρα μου πως θα κερδίσω… μακάρι γιατί έχω όρεξη να προσφέρω…. Θα μου λείπεις όμως θα λείψουν και ιδέες σου). Δεν γίνεται αυτό να ακυρωθεί. Δεν θα έρθω τη Κυριακή… Δεν βγαίνουν τα δρομολόγια… Συγνώμη Νονέ και Φίλε μαζί. Ο μόνος τρόπος να μην νοιώθω άσχημα είναι να το πω δημόσια. Γιατί ξέρεις ότι σε αγαπούσα πολύ! Γεια σου…

Υ.Γ. Εκεί που πας… Φιλιά στη Νονά την Ιουλία που σε πρόσεχε… μέχρι και σήμερα!

Γιάννης Βουτσινάς

Διονύσιος Βούτος
Δημοσιογράφος
35 χρόνια στην δημοσιογραφία. Δημοσιογράφος ΕΡΤ
Back To Top