Επίτιμοι δημότες και βιομηχανία πλακετών:

Επίτιμοι δημότες και βιομηχανία πλακετών: Όταν η διοίκηση του κ. Μιχαλάτου αγνοεί τους ανθρώπους που φέρνουν την πραγματική ανάπτυξη στον τόπο

Του Παντελή Ιωαννίδη
​
Διαβάζοντας την πρόσφατη ανακοίνωση από το Γραφείο Δημάρχου Αργοστολίου σχετικά με τις τιμητικές διακρίσεις, επιβεβαιώνεται δυστυχώς μια πικρή πραγματικότητα: Η Δημοτική Αρχή του κ. Θεόφιλου Μιχαλάτου ζει στον δικό της επικοινωνιακό κόσμο και απλώς δεν παίρνει χαμπάρι ποιες είναι οι πραγματικές δυνάμεις που κινούν την τοπική κοινωνία και την οικονομία.
​Τι είναι πραγματικά ο θεσμός του «Επίτιμου Δημότη»
​Ο τίτλος του Επίτιμου Δημότη αποτελεί την ύψιστη ηθική και θεσμική αναγνώριση που μπορεί να απονείμει οποιοσδήποτε Δήμος στη χώρα. Πρόκειται για έναν πανελλήνιο θεσμό που θεσπίστηκε για να τιμά την ανιδιοτελή και πολυετή προσφορά ατόμων προς την τοπική κοινωνία. Δεν αποτελεί μέσο δημοσίων σχέσεων, ούτε εργαλείο πρόσκαιρου εντυπωσιασμού, αλλά τη βαθιά ευγνωμοσύνη της κοινωνίας σε όσους άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στην πρόοδο και την ευημερία του Δήμου Αργοστολίου.
​Στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τα πεπραγμένα της, η Δημοτική Αρχή επιστρατεύει επιχειρήματα που εκθέτουν την ίδια τη λογική της. Ας δούμε τι υποστηρίζει και ποια είναι η δική μου απάντηση:
•  ​Ισχυρίζεται ο Δήμος ότι «δεν υπάρχει νομοθετική ποσόστωση» (δηλαδή ότι ο νόμος δεν βάζει αριθμητικό όριο στο πόσους επίτιμους δημότες μπορεί να ανακηρύξει).

👉 Η απάντησή μου: Μπορεί πράγματι ο νόμος να μην βάζει πλαφόν, βάζει όμως η κοινή λογική. Όταν μοιράζεις τίτλους «κατά ριπάς» μέσα σε λίγους μήνες, μετατρέπεις τη διάκριση σε βιομηχανία δημοσίων σχέσεων (Public Relations) και την ευτελίζεις.
•  ​Δηλώνει ο Δήμος ότι «σημασία έχει το ΠΟΙΟΙ τιμούνται και τι φέρουν με αυτό που εκπροσωπούν»:

👉 Η απάντησή μου: Ομολογούν έτσι ανοιχτά πως ψάχνουν έτοιμη αναγνωρισιμότητα από έξω για τις κάμερες, έναν χολιγουντιανό ηθοποιό, έναν θρύλο του μπάσκετ, έναν πολιτικό παράγοντα, προσπερνώντας επιδειξιακά τους μάχιμους ανθρώπους της καθημερινότητας.
•  ​Βαφτίζει ο Δήμος ως «μιζέρια» και «γκρίνια» κάθε κριτική που του ασκείται:

👉 Η απάντησή μου: Μίζερη δεν είναι η τεκμηριωμένη κριτική· μίζερη είναι η νοοτροπία που αγνοεί τους ανθρώπους του μόχθου για να χειροκροτήσει την ευκαιριακή προβολή.
​Αναρωτιέμαι λοιπόν:
Τι ακριβώς επένδυσαν ή προσέφεραν τοπικά στην Κεφαλονιά ή στο Δήμο Αργοστολίου αυτοί οι επίτιμοι δημότες ;;; Έφεραν μήπως κάποια νέα ιδέα, κάποια επένδυση ή ουσιαστική ανάπτυξη στο νησί ;;;
​Το μεγάλο αμάρτημα της διοίκησης Μιχαλάτου
​Προσπερνά συστηματικά μια τεράστια κατηγορία συμπολιτών μας: Ανθρώπους του αθλητισμού, των τεχνών, της επιστήμης και της επιχειρηματικότητας, είτε γέννημα θρέμμα Κεφαλονίτες είτε ανθρώπους που ήρθαν, αγάπησαν τον τόπο και ρίζωσαν εδώ προσφέροντας αθόρυβα επί δεκαετίες.
​Υπάρχουν άνθρωποι στην Κεφαλονιά που έχυσαν ιδρώτα, επένδυσαν εκατομμύρια ευρώ σε υποδομές, ρίσκαραν προσωπικά κεφάλαια, έφεραν τουρισμό και κρατούν το νησί ζωντανό. Αυτοί είναι οι πραγματικοί αιμοδότες της τοπικής κοινωνίας. Γιατί δεν ανακηρύσσονται αυτοί επίτιμοι δημότες ;;; Απλώς επειδή δεν εξυπηρετούν το επικοινωνιακό αφήγημα των ημερών.
​Είναι πολύ πιο εύκολο να μοιράζεις πλακέτες και χαμόγελα για τις κάμερες παρά να παράγεις ουσιαστικό έργο. Όμως η ανάπτυξη δεν φέρνει φωτογραφίες, οι επενδύσεις, οι υποδομές και ο σεβασμός στους ανθρώπους του μόχθου φέρνουν την πραγματική προοπτική.
​Οι πραγματικοί ευεργέτες του τόπου δεν περιμένουν τη δημαρχιακή επιβεβαίωση. Η ιστορία της Κεφαλονιάς γράφεται καθημερινά στους δρόμους και στην αγορά, κι όχι στα γραφεία των δημοσίων σχέσεων.
​Καλή επιτυχία, λοιπόν, και στην επικείμενη ανακήρυξη του Προέδρου της Βουλής, κ. Κωνσταντίνου Τασούλα, ελπίζουμε μόνο μετά τις φωτογραφίες και τις πλακέτες, η Δημοτική Αρχή να θυμηθεί κάποια στιγμή και τους ανθρώπους που κρατούν τον τόπο όρθιο καθημερινά.

Παντελής Ιωαννίδης