Υπάρχουν ακόμη γωνιές στο Αργοστόλι όπου η πόλη θυμάται πως κάποτε ήταν γειτονιά. Το βράδυ της 7ης Σεπτεμβρίου, μία από αυτές ζωντάνεψε γύρω από το μικρό εκκλησάκι της Παναγίας της Ρακαντζή, στην περιοχή του Μητροπολιτικού Μεγάρου.
Ο δρόμος έκλεισε, οι καρέκλες απλώθηκαν έξω από την εκκλησία και ο Πανηγυρικός Εσπερινός έγινε, όπως κάθε χρόνο, υπόθεση ολόκληρης της γειτονιάς.
Ένα μικρό εκκλησάκι μέσα στην πόλη
Το ταπεινό εκκλησάκι βρίσκεται εδώ και δεκαετίες ανάμεσα στα σπίτια του Αργοστολίου, σχεδόν κρυμμένο μέσα στον σύγχρονο αστικό ιστό. Μικρό σε μέγεθος, αλλά δεμένο βαθιά με τους ανθρώπους της περιοχής, φυλάσσει και μια ιδιαίτερη, σπάνια αγιογραφία της Παναγίας.
Για τη γιορτή της, όλα ήταν φροντισμένα με εκείνη τη νοικοκυροσύνη που δύσκολα περιγράφεται αλλά αμέσως γίνεται αντιληπτή. Μικρά ροζ τριαντάφυλλα στόλιζαν την εικόνα, τα πάντα έλαμπαν από καθαριότητα και η προετοιμασία μαρτυρούσε την προσωπική φροντίδα των ανθρώπων που την αισθάνονται δική τους.
Ο Εσπερινός βγήκε στον δρόμο
Η Παναγία της Ρακαντζή κρατά ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που την κάνει να ξεχωρίζει από τις άλλες γιορτές μέσα στην πόλη.
Ο Εσπερινός τελείται ουσιαστικά στην καρδιά της γειτονιάς, κάτω από τον ανοιχτό ουρανό. Οι καρέκλες καταλαμβάνουν τον δρόμο, οι πιστοί συγκεντρώνονται γύρω από το μικρό εκκλησάκι και μπροστά τους τοποθετούνται οι αρτοπλασίες που έχουν ετοιμάσει οικογένειες για να ευλογηθούν, προσφέροντάς τες υπέρ υγείας των δικών τους ανθρώπων.
Για λίγες ώρες δεν υπάρχουν αυτοκίνητα και βιαστικοί περαστικοί. Υπάρχει μια γειτονιά που συναντιέται ξανά.
Οι επισκέπτες παρακολουθούσαν από τα μπαλκόνια
Και φέτος υπήρχε μια εικόνα που έδειχνε πόσο έχει αλλάξει το Αργοστόλι, χωρίς όμως να έχει χαθεί εντελώς ο παλιός του πυρήνας.
Τα τουριστικά καταλύματα της περιοχής ήταν φωτισμένα και αρκετοί ξένοι επισκέπτες είχαν βγει στα μπαλκόνια. Άλλοι όρθιοι και άλλοι καθισμένοι, παρακολουθούσαν τον υπαίθριο Εσπερινό που εξελισσόταν λίγα μέτρα μπροστά τους.
Χωρίς σκηνικά και χωρίς καμία τουριστική «αναπαράσταση», βρέθηκαν μπροστά σε μια πραγματική στιγμή της πόλης: μια τοπική θρησκευτική παράδοση που συνεχίζεται επειδή οι ίδιοι οι κάτοικοι εξακολουθούν να τη ζουν.
Εκεί συναντάς το παλιό Αργοστόλι
Η Παναγία η Ρακαντζή δεν είναι ένα από τα μεγάλα πανηγύρια της Κεφαλονιάς. Ίσως ακριβώς γι’ αυτό διατηρεί τόσο έντονο τον χαρακτήρα της.
Εδώ συναντιούνται οικογένειες που γνωρίζονται χρόνια, παλιοί Αργοστολιώτες, άνθρωποι της γειτονιάς και νεότερες γενιές. Η τελετή περνά σχεδόν φυσικά από τους μεγαλύτερους στους μικρότερους, όπως συνέβαινε κάποτε στις γειτονιές της πόλης.
Αν θέλει κανείς να γνωρίσει κάτι από τους αυθεντικούς Αργοστολιώτες και από εκείνο το Αργοστόλι που επιμένει να υπάρχει πίσω από τη σύγχρονη τουριστική πόλη, η Παναγία η Ρακαντζή είναι ένα από τα μέρη όπου μπορεί ακόμη να το συναντήσει.
Στο τέλος του Εσπερινού μοιράστηκε ο ευλογημένος άρτος και ακολούθησαν τα παραδοσιακά τραταρίσματα στους παρευρισκόμενους.
Και ύστερα οι καρέκλες θα μαζευτούν, ο δρόμος θα ανοίξει ξανά και η πόλη θα επιστρέψει στους καθημερινούς της ρυθμούς.
Μόνο που, για ένα βράδυ του Σεπτέμβρη, η μικρή Παναγία της Ρακαντζή είχε καταφέρει ξανά να κάνει έναν δρόμο του Αργοστολίου γειτονιά.
Ελένη Δ. Χιόνη
