skip to Main Content
σταύρος αντύπας (Copy)

Αμάν Αμήν ΑμΕΑ

Ήταν η φονική ιδεολογία της “ανώτερης φυλής” που επιδίωκε πέραν της εθνικής καθαρότητας, την “φυλετική των Αρίων”, όπου άνθρωποι με σωματικές, πνευματικές και ψυχικές αναπηρίες οδηγούνταν με …ιατρική συνταγή και επίβλεψη στον άγριο και απάνθρωπο θάνατο.

Στην Ελλάδα, μέχρι και τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980, τα άτομα με ειδικές ανάγκες αντιμετώπισαν σε καθημερινή βάση την αδιαφορία αλλά και την σκληρότητα του κράτους και σε αρκετές περιπτώσεις και της ίδιας της κοινωνίας. Ήταν οι δεκαετίες εκείνες που απουσίαζε παντελώς ένα κοινωνικό νομοθετικό πλαίσιο προστασίας τους, ενώ από την άλλη, οι δομές ένταξης, προστασίας, κοινωνικοποίησης και θεραπείας ήταν στοιχειωδώς ανύπαρκτες. Στην πορεία, οι άνθρωποι των ειδικών αναγκών και ικανοτήτων εντάχθηκαν αρχικά στο Ε.Σ.Υ, απέκτησαν δικαιώματα και έτυχαν επιδοματικής ή συνταξιοδοτικής προστασίας για την κάλυψη κάποιων ελάχιστων αλλά βασικών αναγκών, απέκτησαν πρόσβαση στην μόρφωση και πιο δύσκολα στην εργασία. Για να έρθουν τα χρόνια της πλήρους μεταπολιτευτικής, ιδεολογικής και πολιτικής, κατάρρευσης, όπου τα κατά τόπους κομματικά γραφεία και διορισμένοι κομματάρχες, βάπτιζαν σε αρκετές περιπτώσεις τοπικούς ή συνοικιακούς πληθυσμούς “ΑμΕΑ”, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν είτε την εκλογή τους είτε ακόμη και έναντι μιας καλής αμοιβής.

Στην μνημονιακή πραγματικότητα, εκτός από τις επιχειρήσεις «κάθαρσης» του μητρώου των αναπηρικών συντάξεων, τίποτα το σημαντικό στην ποιοτική και συστηματική διεύρυνση της ποιότητας ζωής, περίθαλψης και προστασίας των ευπαθών αυτών ομάδων. Στα πλαίσια της αυστηρής και σκληρής δημοσιονομικής προσαρμογής, αφορολόγητα προνόμια κατηγοριοποιήθηκαν με βάση τα ποσοστά αναπηρίας, ιδρύματα κοινωνικής ένταξης βρέθηκαν στο στόχαστρο των δανειστών, κέντρα αποκατάστασης και δημόσια ψυχιατρικά νοσοκομεία αντιμετώπισαν όπως και τόσες άλλες δομές τα ανυπέρβλητα προβλήματα στελέχωσης και υπολειτουργίας, ενώ σε κάποιους μακροχρόνιους νοσηλευόμενους δόθηκαν υποχρεωτικά εξιτήρια με σκοπό την ανακούφιση των «βεβαρημένων» προϋπολογισμών των δημοσίων νοσοκομείων. Παράλληλα, οι θεσμοθετημένες πλέον μονάδες των ΚΕΠΑ όπου αποδίδονται τα ποσοστά ανικανότητας άρχισαν ένα μεθοδευμένο ξεκαθάρισμα όχι πάντως με ιατρικά διαγνωστικά εργαλεία, αλλά καθαρά εξυπηρετώντας τα δημοσιονομικά αποτελέσματα. Σκοπός της νέας τάξης πραγμάτων η συρρίκνωση των χορηγούμενων αναπηρικών συντάξεων και επιδομάτων μέσω της μείωσης των ποσοστών ασφαλιστικής ανικανότητας αλλά και η σκόπιμη καθυστέρηση στην απονομή των νέων συντάξεων έτσι ώστε να επιβαρύνεται πάντοτε ο …επόμενος προϋπολογισμός.

Ο κατήφορος όμως στην εφαρμογή των απαιτήσεων των δανειστών δεν έχει τελειωμό. Μια νέα λαιμητόμος, ακόμη πιο βίαιη, αιφνιδιαστική και καθαρά υπηρετώντας επιβεβλημένες από έξω σκοπιμότητες, ήρθε πριν λίγες ημέρες να θεσμοθετηθεί, μακριά μάλιστα από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο λόγος για το σκανδαλώδες νέο νομικό πλαίσιο συντελεστών ποσοστών αναπηρίας, το οποίο με πολιτική κατεύθυνση και κάλυψη αλλά και ..με υπογραφή γιατρού, έρχεται να προκαλέσει συστηματικά ραγδαία αύξηση των ανθρώπων, νέων συνταξιούχων αναπηρίας αλλά και πλέον της μιας ή και περισσότερων τριετιών, που ενώ πάσχουν από σοβαρές, χρόνιες και ανίατες παθήσεις, θα βρεθούν χωρίς καμιά απολύτως προστασία, χωρίς κανέναν απολύτως πόρο ή εισόδημα διαβίωσης, αναγκαζόμενοι αφού δεν μπορούν να εργαστούν να οδηγηθούν στο απόλυτο περιθώριο και μάλιστα με όρους βιοτικού εξευτελισμού.

Και είναι η συγκεκριμένη σημερινή Κυβέρνηση που τολμά εντελώς κυνικά εν μέσω της πιο βαθειάς και δομικής ανθρωπιστικής κρίσης, να βάλει ταφόπλακα στα σπίτια αρκετών χιλιάδων οικογενειών που βιώνουν τα προβλήματα αναπηρίας, βαπτίζοντας στα επόμενα χρόνια ασφαλιστικά υγιείς ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα λειτουργίας, κινητικής, παθολογικής, ψυχικής, συναισθηματικής*. Ο κυβερνητικός αυτός αμοραλισμός με την συνδρομή ειδικών επιτροπών ουσιαστικά θέσπισε όχι φυσικά πρόγραμμα βιολογικής ευθανασίας, όπως η ναζιστική Γερμανία, αλλά πέρα ως πέρα ευθανασίας κοινωνικής, οικονομικής και οικογενειακής. Και είναι όλο αυτό το πολιτικό συνονθύλευμα απύθμενων μεθοδεύσεων ντροπή για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, αποτελεί επίσης ντροπή το γεγονός ότι ανάλγητοι θιασώτες της πολιτικής υπόκλισης στους ξένους δανειστές παίζουν με την ζωή των ευπαθών ομάδων της χώρας.

Είναι ίσως από τις λίγες φορές που μπορεί κάποιος να μην απολογηθεί για την σκληρότητα ενός κειμένου με εκφράσεις έξω από τα δεοντολογικά όρια. Είναι όμως συγκεκριμένες ενέργειες και πολιτικές προθέσεις που δεν έχουν ιστορικό προηγούμενο παρά μόνο αν συγκριθούν με εποχές μαζικών τερατουργημάτων. Κι ας κρύβονται πίσω από τις τυμπανοκρουσίες δωρεάν μετακινήσεων. Η ουσία είναι ότι η ελληνική Πολιτεία έβαλε στο στόχαστρο εκείνους κι εκείνες που θα έπρεπε να προστατεύσει πρώτα από όλους. Όλα τα άλλα είναι απλά για την φωτογράφιση.

* η ΚΥΑ 80000/45219/1864/18.12.2017 δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ δυο μέρες μετά τα Χριστούγεννα 

                                                                                              Σταύρος Αντύπας
Διονύσιος Βούτος
Δημοσιογράφος
30 χρόνια στην δημοσιογραφία. Δημοσιογράφος ΕΡΤ
Back To Top