
Το πρόβλημα, φυσικά αφορά και στους περιφερειακούς συμβούλους των άλλων νησιών της Περιφέρειας και είναι αρκετά σοβαρό αφού πλήττει την ίδια τη δημοκρατία, όταν εκλεγμένοι σύμβουλοι αδυνατούν να συμμετέχουν και να ψηφίζουν στις συνεδριάσεις
Ειδικά όσοι ζουν εκτός Κέρκυρας, καταβάλλουν από την τσέπη τους ένα μεγάλο ποσό για έξοδα μετακίνησης και στη συνέχεια περιμένουν να πληρωθούν από την Περιφέρεια.
Όμως η καθυστέρηση έχει ξεπεράσει ήδη τον ένα χρόνο, το ποσό που έχει μαζευτεί είναι μεγάλο, και οι σύμβουλοι το μόνο που λαμβάνουν είναι… υποσχέσεις.
Το χειρότερο είναι όμως ότι λόγω της κρίσης πολλοί από τους συμβούλους αδυνατούν καν να βρουν τα χρήματα για να μεταβούν στην Κέρκυρα ή όπου αλλού γίνεται το Περιφερειακό Συμβούλιο, με αποτέλεσμα να μην πηγαίνουν στις συνεδριάσεις. Κάποιοι από τους συμβούλους της Κεφαλονιάς μάλιστα, το ξεκαθάρισαν ότι δεν μπορούν να διαθέσουν από την τσέπη τους ούτε ένα ευρώ παραπάνω και δεν πρόκειται να παραβρεθούν σε άλλο συμβούλιο αν δεν πάρουν έστω τα οδοιπορικά τους.
Στο επόμενο συμβούλιο που γίνεται στην Κεφαλονιά, στο τέλος του Απρίλη, αν δεν έχουν δοθεί κάποια ποσά, είναι βέβαιο ότι και σύμβουλοι από άλλα νησιά, δεν θα μπορέσουν να παραβρεθούν, παρ’ ότι θα συζητηθούν πολύ σοβαρά θέματα όπως αυτό της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων.
Σύμφωνα με πληροφορίες μας, μάλιστα, ενώ από το προεδρείο του Περιφερειακού Συμβουλίου δόθηκαν κάποιες υποσχέσεις για αποπληρωμή ενός μέρους των οφειλομένων (για πολλοστή φορά), οι υπάλληλοι στις αντίστοιχες οικονομικές υπηρεσίες προειδοποιούσαν (τουλάχιστον μέχρι και πριν δύο μέρες) ότι το…ταμείον είναι μείον, άρα και οι σύμβουλοι… ουκ αν λάβουν…
Σε όλα αυτά, να προσθέσουμε ότι τόσο οι σύμβουλοι όσο και ο αντιπεριφερειάρχης, ακόμη και υπάλληλοι (σε πιο σπάνιες περιπτώσεις) της Περιφερειακής Ενότητας Κεφαλονιάς δεν είναι λίγες οι φορές που πληρώνουν από την τσέπη τους μικρά ή μεγαλύτερα ποσά για έξοδα ή μετακινήσεις, που δεν θα πάρουν ποτέ πίσω, αφού αυτά δεν μπορούν να καλυφθούν από το παρόν γραφειοκρατικό σύστημα ή θα μπορούσαν να καλυφθούν, αλλά όχι στον παρόντα αιώνα…




