«3 στους 10 Έλληνες στον κίνδυνο φτώχειας» – Σπύρος Καμπίτσης: Τετάρτη όλοι στην κινητοποίηση

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη.

 

«3 στους 10 Έλληνες στον κίνδυνο φτώχειας» – Σπύρος Καμπίτσης: Τετάρτη όλοι στην κινητοποίηση

Συνέντευξη του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Κεφαλονιάς στον Σάκη Βούτο – «Το βήμα του πολίτη», Ionian Galaxy 90.8

Κύριε Πρόεδρε, καλό μεσημέρι. Έρχεστε σε μια εβδομάδα γεμάτη κινητοποιήσεις. Τι ετοιμάζει το Εργατικό Κέντρο;

Καλή εβδομάδα. Δυστυχώς τα προβλήματα είναι πολλά και αυξημένα. Αυτές τις μέρες ετοιμάζονται κινητοποιήσεις — έχουν ήδη αναγγελθεί των δασκάλων, των καθηγητών, των νοσοκομειακών γιατρών, των μαθητών και των γονιών εδώ στον νομό της Κεφαλονιάς, με άξονα τα αυξημένα προβλήματα που υπάρχουν σε αυτούς τους κλάδους. Εμείς στηρίζουμε χωρίς περιστροφές αυτές τις κινητοποιήσεις και όλη τη δραστηριότητα που έχουν αποφασίσει τα δημόσια σωματεία.

Πόσοι κλάδοι είναι τελικά;

Πέντε κλάδοι. Και είναι οι βασικότεροι: η Υγεία, η Παιδεία, το Εργατικό Κέντρο και οι αδελφοί σύλλογοι. Η ζωή μας είναι αυτά, κύριε Πρόεδρε.

Μόλις σας ήρθε ένα δημοσίευμα. Τι λέει;

Σχεδόν 3 στους 10 κατοίκους της Ελλάδας βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, τα οποία δεν αμφισβητούνται. Καταδεικνύουν το μέγεθος της αποτυχίας των πολιτικών που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις από το 2019 μέχρι σήμερα. Βρισκόμαστε στη δεύτερη και χειρότερη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 3 στους 10 πεινάνε.

Και πόσο κοντά είναι αυτά τα νούμερα στην καθημερινότητα του τόπου;

Τι άλλο να κάνουμε για να καταλάβουν αυτοί οι κύριοι που κάθονται στην καρέκλα ότι δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα; Τους βλέπεις και όλα καλά. Και ο Μαρινάκης δίνει 8,5 εκατομμύρια στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας για να λένε τα παπαγαλάκια ότι όλα καλά πάνε. Και το πετρέλαιο, και οι μισθοί, και οι συντάξεις, όλα καλά είναι. Πού βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι; Δεν έχουν καταλάβει την καθημερινότητα. Πού να την καταλάβουν, όταν ζητάνε ακόμη και στις επιτροπές να πάνε από τα 75 ευρώ στα 150. Από το στέρημα του ελληνικού λαού είναι αυτά τα λεφτά — δεν είναι δικά τους, εμείς τους πληρώνουμε.

Αρκεί όμως η φωνή; Ή χρειάζεται κάτι παραπάνω;

Θα μένουμε μόνο σε φωνή; Δεν πρέπει να γίνει κάτι; Να σκληρύνουν λίγο τα πράγματα, να καταλάβουν ότι δεν βρίσκονται σε πελάγη ευτυχίας. Έρχονται και εκλογές τώρα, θα έρθουν και οι μαυρογιαλούροι. Καταλαβαίνετε τι έχουν αναγγείλει: δρόμους, παιδιά, γεφύρια, σχολεία, τα πάντα όλα.

Κύριε Πρόεδρε, εσείς είστε και γονέας. Τι θα βρουν τα παιδιά και τα εγγόνια σας σε αυτό το νησί;

Γι’ αυτό τα λέω — γιατί είμαι γονέας και έχω και εγγόνια. Αυτά τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου, τι θα βρουν σε αυτό το Αγιονήσι που ζούμε; Θα αναγκαστούν να φύγουν, να πάνε πού; Σε μια Ευρώπη την οποία βλέπουμε σε ποια κατάσταση βρίσκεται. Η ισχυρή Γαλλία, η ισχυρή Ιταλία, η ισχυρή Γερμανία πού έχουν φτάσει, που έχει ξεσηκωθεί ο κόσμος.

Ξεκινάτε από την Υγεία και την Παιδεία. Γιατί από εκεί;

Ειδικά στα κομμάτια της Υγείας και της Παιδείας, οι κοινωνικές συγκεντρώσεις έχουν να κάνουν με τον βασικό πυρήνα της καθημερινότητάς μας — όχι μόνο εδώ στο νησί, σε όλη τη χώρα. Στις ανάγκες μας, πρόεδρέ μου. Όταν μας λένε ότι θα έρθουν 7 γιατροί και έρχονται 2, ποιος κοροϊδεύει ποιον σε αυτόν τον τόπο; Και γιατί να έρθει αυτός ο γιατρός εδώ πέρα, όταν παίρνει 800 ευρώ; Το νοίκι είναι 500 και τα υπόλοιπα δεν του φτάνουν στο πρώτο δεκαπενθήμερο. Γιατί να έρθει στην Κεφαλονιά; Να αυτοκτονήσει;

Δεν είναι μόνο η Υγεία και η Παιδεία, όμως.

Δεν λέω ότι τα άλλα προβλήματα είναι μικρότερα. Η ακρίβεια, η ανασφάλεια, η εργασία χωρίς συλλογικές συμβάσεις, οι μισθοί. Αλλά τώρα ξεκινάμε από τη βάση: τις δημόσιες και δωρεάν δομές της Υγείας. Δεν μπορείς να απολαύσεις τέτοιες υπηρεσίες υγείας που απαιτούνται. Ή τα σχολεία.

Τι γίνεται με τα σχολεία; Μιλάτε συγκεκριμένα.

Δείτε πώς είναι ακόμα στα κοντέινερ των 14. Αυτό μου έλεγε ο κύριος Φαραντούρης προηγουμένως: ότι επιτρέπεται το 2027, που πάμε, να έχουμε κοντέινερ στα παιδιά μας. Και πότε θα φτιαχτούν αυτά τα περιβόητα σχολεία που χρειαζόμαστε; Έξι σχολεία που τα έχει πει ο κύριος Λάγκος — δεν τα λέω εγώ, τα λένε οι καθ’ ύλην αρμόδιοι μόνοι τους. Πότε θα φτιαχτούν έξι σχολεία, όταν αυτή τη στιγμή επί τόσα χρόνια έχει λήξει και η περίοδος των κοντέινερ; Έχουν ημερομηνία λήξης στο θέμα υγιεινής, πράγμα που δεν το λένε αυτό στα παιδιά.

Και τι σημαίνει πρακτικά αυτή η «ημερομηνία λήξης»;

Όταν ήρθαν τα κοντέινερ εδώ στην Κεφαλονιά, όταν τα τοποθέτησαν, είχαν ημερομηνία λήξης, γιατί ήταν κάπου αλλού τοποθετημένα. Δεν ήρθαν καινούργια. Είναι δηλαδή δύο φορές ημερομηνία λήξης — και Λιγμένα και ανθυγιεινά. Το βασικότερο: να ρωτήσετε τα παιδιά όταν βρέχει τι περνάνε και αν μπορούν να κάνουν μάθημα. Και το βασικότερο ακόμα: όταν είναι κλειστά τα παράθυρα, τι υγιεινή έχουν αυτά τα παιδιά μέσα στη λαμαρίνα.

Ποιος απαντά σε αυτά τα αιτήματα;

Από πέρυσι, και από πέρυσι με ακόμα πιο έντονο τρόπο, είναι κάμπος του συλλόγου γονέων, που έβαλαν επιτακτικά και στον δήμαρχο Αργοτολίου το ζήτημα της σχολικής στέγης. Αλλά πέρα από τα ευχολόγια και λύσεις συνήθεις, δεν έχουν δοθεί οι απαντήσεις. Είναι μόνο από το Υπουργείο που έχει την αρμοδιότητα.

Δηλαδή κανένας δεν έχει απαντήσει;

Πουθενά. Κανένας. Απολύτως. Και όχι μόνο αυτό: είδατε φέτος στους αγιασμούς που δεν πάτησαν να κάνουν αγιασμούς στα κοντέινερ, αλλά πήγανε στα σχολεία, στα κτίρια. Το προσέξατε αυτό;

Το πρόσεξα, ναι. Αξίζει να δει κανείς την κατάσταση από κοντά.

Αξίζει πραγματικά να δει ένας άνθρωπος την κατάσταση σε συγκεκριμένα σχολεία, όπως είναι στην Πάστρα, που σε λίγο θα βάλουν πάνω στο κοντέινερ για να χωρέσουν, γιατί δεν χωράνε τα παιδιά — οι ανάγκες είναι πολύ μεγαλύτερες. Στα Μεσοβούνια τι είναι, που είναι τώρα καλυμμένες οι ανάγκες; Το δεύτερο και το τρίτο, τι είναι εδώ πέρα στο Ξενία; Τα νηπιαγωγεία του Δήμου Αργοστολίου δεν έχουν δική τους στέγη — κανένα νηπιαγωγείο του Δήμου αργοστολίου δεν έχει δική του στέγη, δεν είναι παραχωρημένες ή με άλλα καθεστώτα. Υπάρχουν τρομερά προβλήματα. Το Ειδικό Σχολείο Περατάτων δεν το κουβάλησαν στο ΚΑΜΕΑ μέσα;

Μιλάτε όμως και για θέματα ασφάλειας, όχι μόνο στέγης.

Επιτρέψτε μου λοιπόν να αμφιβάλω και για τις πιστοποιήσεις καλής λειτουργίας ηλεκτρολογικών και άλλων εγκαταστάσεων όλων των σχολείων του νησιού, για τους ενδελεχείς ελέγχους που ξέρουμε ότι δεν έχουν γίνει σε δεύτερο βαθμο όσον αφορά την αντισεισμική θωράκιση των σχολείων. Το φωνάζω συνέχεια αυτό, και το φωνάζω γιατί είχα συνέντευξη με σεισμολόγο καθηγητή του Πανεπιστημίου στη Θεσσαλονίκη και μου είπε «μην επαναπαύεστε, γιατί έχουν περάσει τα δέκα χρόνια και ο σεισμός δεν παίζει — δεν θα περιμένετε είκοσι χρόνια για να κάνει έναν μεγάλο σεισμό». Και είδαμε πρόσφατα αυτές τις μέρες 3,4, 4,2 — συνέχεια κάνει σεισμούς. Δεν ξέρουμε πού θα καταλήξουν αυτοί.

Πάμε και στην εξόρυξη πετρελαίου. Τι σας ανησυχεί;

Θέλουμε να κάνουμε και εξόρυξη πετρελαίου χωρίς σεισμολογικές έρευνες, που είπε και ο Τσελέντης ότι έπρεπε να έχουν κάνει σεισμολογικές μελέτες για να πάνε να τρυπήσουν στα μέρη τα οποία λένε ότι έχουν πετρέλαιο. Γιατί μπορεί να ενεργοποιήσουν σεισμούς αυτές οι γεωτρήσεις που θα κάνουν — και τα λένε οι σεισμολόγοι, δεν τα λέει ο Σάκης. Αλλά καλά τώρα, μούγκα. Κατά τα άλλα η κυρία Κλίφορντ έκανε το ταξιδάκι της στην Κέρκυρα και στην Κεφαλονιά για να δίνει τα πετρέλαια έτσι τόσο ωραία. Είναι κατά 25% στον επίσημο προϋπολογισμό του κράτους την ίδια στιγμή που οι δαπάνες για τους πολέμους που κάνουν αυξάνονται. Η καινούργια συμφωνία Ελλάδος, 3,6 δισεκατομμύρια. 3,6 δισεκατομμύρια, και είναι μια συμφωνία μόνο. Και μου λέτε να σας φτιάξω ένα σχολείο;

Ακούγεται ότι αλλάζει και ο τρόπος κατανομής του ΕΣΠΑ.

Όπως μου είπε η κ. Φαραντούρη, η κ. Φοντελάιν — η περιβόητη — είπε ότι δεν θα παίρνουν τώρα οι περιφερειάρχες τα ποσοστά του ΕΣΠΑ, αλλά θα κατανέμονται διαφορετικά. Δηλαδή θα μας δίνουν ψίχουλα. Και τι θα κάνουμε; Ούτε έργα, ούτε ανάπτυξη, ούτε τίποτα. Καλά την έκανε η Λατινοπούλου και την είπε ότι της είπε τα ωραία. Για τον προϋπολογισμό, με αυτά που είναι, θα πω τη γνώμη μου: δεν πάνε στις πραγματικές ανάγκες του λαού, γιατί πράγματα τα οποία έπρεπε να έχουν γίνει και γίνονται με αυτά τα λεφτά είναι λίγα ή όχι αρκετά για να καλύψουν όλα αυτά. Όχι όλα — μέρος των μεγάλων προβλημάτων που έχουμε.

Στην Υγεία του τόπου, τι γίνεται αυτή τη στιγμή;

Δείτε τι γίνεται με το Κέντρο Υγείας Άσσου τώρα ή με το Νοσοκομείο του Αργοστολίου. Δεν το ξέρετε ότι το Κέντρο Υγείας σταμάτησε, γιατί έφυγε ο εργολάβος από το Κέντρο Υγείας Άσσου; Ξέρετε, έφυγε. Και το νοσοκομείο το ίδιο θα σταματήσει, γιατί κάποιες μελέτες, λέει, θέλουν συμπλήρωμα. Κατά τα άλλα θα έρθουν τώρα ενόψει εκλογών να εγκαινιάσουν, να βγουν φωτογραφίες και να πουν «ορίστε, σας φτιάξαμε το νοσοκομείο». Ποιο νοσοκομείο, που ήταν 30 χρόνια διαλυμένο και δεν έχει προσωπικό τώρα; Τι να το κάνω εγώ; Το βάψιμο μου έλειπε. Προσωπικό δεν μπορούν να φέρουν. Δεν έπρεπε ούτε καν να πατάνε το πόδι τους. Έπρεπε να ντρέπονται. Αλλά πού να ντρέπονται; Όταν βγαίνει ο γιατρός από το Κέντρο Υγείας Άσσου και λέει «έλεος, δεν αντέχω άλλο» και τον κατακρίνουν και τον ειρωνεύονται.

Μιλήστε μου για την ευθύνη της αντιπολίτευσης, αλλά και για τη στάση του κόσμου.

Ξέρετε κάτι: όταν δεν υπάρχει αντιπολίτευση, όταν δεν υπάρχει κάποιος να πει πράγματα και να ενημερώσει τον λαό, δυστυχώς αυτός ο λαός έχει ξεφύγει τελείως και δεν τον ενδιαφέρει τίποτα απολύτως — προσπαθεί να βγάλει την καθημερινότητά του. Και αυτό ποντάρουνε. Εκεί σου λέει «άσ’ τον, εκεί θα τον πνίξω και δεν θα μπορεί να σηκώσει κεφάλι». Αυτό έχουν κάνει. Να μου λένε τώρα δεύτερο κόμμα ο Τσίπρας — ο Τσίπρας που κατέστρεψε την Ελλάδα και την οικονομία — να μου λένε ότι θα βγει δεύτερο κόμμα. Τι λέμε τώρα, δηλαδή, έλεος πια. Αυτός που μου έφαγε τη σύνταξή μου, που έπρεπε να παίρνω διπλά λεφτά στη σύνταξή μου, που έχω 42 χρόνια ένσημα, και μου τα έφαγε.

Και τα 400 ευρώ που ανακοινώνουν;

Σήμερα βγήκαν οι εργατολόγοι και λένε: ό,τι λεφτά θα σας δώσουνε, δεν θα πάρουνε — η σύνταξη, όχι τα 400 ευρώ. Και τι είναι τα 400 ευρώ; Ένα βοήθημα ενός μήνα. Και μετά, όταν αυτή τη στιγμή αυξήθηκε το πετρέλαιο, αυξήθηκαν τα σούπερ μάρκετ, αυξήθηκαν όλα, αυξάνεται το ψωμί, αυξάνονται τα ζυμαρικά, αυξάνεται το γάλα, τα πάντα. Λοιπόν, τι να το κάνω εγώ, πώς θα ζήσω; Και χαηδεύουνε, και πάει και δίνει ο Μαρινάκης 8 εκατομμύρια στα μέσα ενημέρωσης για να είναι τα παπαγαλάκια, και άρχισαν να λένε «όλα καλά». Και «εσύ που μιλάς είσαι κομμουνιστής» — αυτό λέει ο κύριος Γεωργιάδης, και τον είδαμε στο βίντεο προχτές που πήγε στην ΕΣΗΕΑ.

Πιστεύετε ότι πρέπει να σηκωθούμε από τον καναπέ;

Δεν πρέπει να σηκωθούμε από τον καναπέ, να ψηφίσουμε ό,τι θέλουμε και ό,τι πιστεύουμε; Δεν με ενδιαφέρει τι θα ψηφίσουνε, αλλά όχι 70% «όχι» που είχε η Κεφαλονιά — αυτό ήταν ο θάνατός μας, ας το καταλάβουμε. Και αν συνεχίσουμε έτσι, τελειώσαμε. Δεν πάει να λέμε ό,τι λέμε όλη μέρα, δεν πάει να φωνάζουμε, δεν πάει να βγαίνετε στους δρόμους — δεν τους ενδιαφέρει. Τελείωσε αυτό, φαίνεται: όταν βγαίνει το 20% και μας κυβερνάει, τι να το κάνω εγώ μετά; Ποιος θα με σώσει εμένα;

Άρα λέτε ότι οι εκλογές δεν αρκούν.

Δεν μπορεί να είναι εκλογές μόνο κριτήριο για να αντιτάξει ο λαός τα δικά του θέλω απέναντι στην πολεμική μηχανή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ αλλά και της ίδιας μας της χώρας. Η μάχη πρέπει να δίνεται καθημερινά. Πρέπει στον ατομισμό να αντιταχθεί η συλλογικότητα. Χρειάζεται, όπου μπορούμε, στους χώρους δουλειάς με τα σωματεία μας, στις γειτονιές με τους συλλόγους μας. Αυτό λέω: να ενεργοποιηθούμε. Δεν ενεργοποιείται όμως ο λαός — μπορείτε να το σηκώσετε από τον καναπέ, αυτό είναι η ουσία. Να βγουν έξω από τα σπίτια, να γίνονται συζητήσεις, να βγουν συμπεράσματα, τα αιτήματα να παλευτούν με κάθε τρόπο, όχι μόνο στην κάλπη.

Φέρτε μας ένα παράδειγμα από τον τόπο.

Βλέπετε τους συλλόγους γονέων να φωνάζουν για τα παιδιά τους, για τα κοντέινερ που είναι αφιλόξενα. Βλέπετε να κινητοποιείται κανένας άλλος; Εδώ είναι η ουσία. Υπάρχουν σύλλογοι γονέων, και είναι πολλοί στην Κεφαλονιά, οι οποίοι μπαίνουν μπροστά, βάζουν τα προβλήματα, τα φέρνουν στο δημοτικό συμβούλιο. Αλλά το αποτέλεσμα το βλέπετε: πάνε στο δημοτικό συμβούλιο, τι απάντηση παίρνουν; Τα έχετε ζήσει. Υπάρχει τρόπος — έχουν σταματήσει πράγματα όπως συντήξεις τμημάτων, τα οποία αν δεν υπήρχαν και αυτοί θα προχώραγαν εν κρυπτώ, κάτω από το τραπέζι, και δεν θα το καταλάβαινε κανείς. Αυτό θέλουν: μούγκα. Αυτό θέλουν, να μην υπάρχει η αντίθετη άποψη, η φωνή. Αυτό προσπαθούν να κάνουν. Δεν τους κάνουμε τη χάρη όμως. Ας το καταλάβουν αυτό το πράγμα: έστω μία φωνή θα υπάρχει. Όλες τις άλλες να τις κλείσουν — μία φωνή θα υπάρχει πάντως.

Σας λέω ότι αυτά τα λέτε εσείς που είστε γονέας.

Τι μου λέτε τώρα εμένα; Τι να τα κάνω εγώ την εξόρυξη πετρελαίου που θα μου καταστρέψει το νησί, με το χωροταξικό και το θαλάσσιο πάρκο που θα ψηφίσουν; Δεν δημιουργούν πρόβλημα για όλους; Θα συνταχθούμε με τα χέρια των μονοπωλίων και θα μας ενδιαφέρει τι κάνουν τα μονοπώλια για να συνταχθούμε με αυτά; Ένας άνθρωπος που πεινάει θα πάει να ψηφίσει αυτούς οι οποίοι τον καταστρέφουνε; Λέτε ότι τόσο μυαλό έχει; Δεν είναι μυαλό — είναι θέμα ότι περνάει αυτή η ατομικότητα που σου λέει «βγάζω εγώ πολλά, θα βγάλεις κι εσύ ένα ψίχουλο παραπάνω». Θα του πετάξει ένα ψηφοδέλτιο και κάτι και θα τον καλμάρει.

Έχετε αναφερθεί και σε ρυθμίσεις για τα τρόφιμα.

Περάσανε το νομοσχέδιο να βάζουν γάλα σκόνη στο τυρί και στο γιαούρτι, για να μην φωνάζουν οι κτηνοτρόφοι. Πολύ ωραίο αυτό. Περάσανε, δύο άνθρωποι, και θα μπορούν να βάζουν σκόνη γάλακτος στο τυρί και στο γιαούρτι. Δηλαδή καρκίνο; Έτσι; Και ψηφίσαμε και τη Μερκοσούρ και μας κάνει ό,τι γουστάρει. Πολύ ωραία πάει η κτηνοτροφία μας, πάει ο πρωτογενής τομέας. Δεν τα λέω εγώ — τα λέει ο κύριος Τουλάτος, ο αντιπρόεδρος των κτηνοτρόφων. Όλα αυτά τα συγκεντρώνουν από ανθρώπους που είναι καθ’ ύλην αρμόδιοι, και κανείς δεν κοκκινίζει να ακούσει αυτά τα πράγματα που τους λένε. Και ακούστε και το άλλο: πέρασε και ερώτηση ο κύριος Φαραντούρης στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την αφθώδη πυρετό — δηλαδή θα θανατώνουν και τα ζώα ακόμη και αν υπάρχει μέσα στο ζώο το δείγμα. Καταλαβαίνετε το αδιέξοδο. Και στέλνει η Ευρωπαϊκή Ένωση εντολή στην Ελλάδα να γίνουν εμβόλια και δεν τα εφαρμόζουν.

Το κλείνετε με τα σφαγεία και την Υγεία;

Και το Ληξούρι και το Αργοστόλι δεν έχουν σφαγεία — να μου απαντήσουνε αυτοί οι κύριοι που λέγανε για τα σφαγεία. Πού είναι τα σφαγεία; Καταλαβαίνετε, δεν είναι ένα και δύο: είναι η υγεία, είναι η καθημερινότητα, είναι η φτώχεια, είναι ο άνθρωπος που δεν μπορεί να πάει στο σούπερ μάρκετ και θα χαλάσει 50 ευρώ, όταν αυτή τη στιγμή δεν έχει να πληρώσει. Δεν έχει να πληρώσει, και φέρνει το παιδί του πίσω για να μην πάει να σπουδάσει. Δεν πάει άλλο, κύριε Πρόεδρε, δεν πάει άλλο. Καταλάβετέ το.

Τι καλείτε τον κόσμο να κάνει;

Όπως σηκώθηκε για τα Τέμπη και βγήκε στους δρόμους χωρίς σημαίες, χωρίς κόμματα, χωρίς τίποτα, έτσι πρέπει να σηκωθεί για το μέλλον των παιδιών μας — αν θέλει να έχει μέλλον το παιδί του. Αν δεν θέλει και θέλει να το καταστρέψει, ας συνεχίσει σε αυτήν την κατάσταση, να κάθεται στην τηλεόραση να του λένε «όλα καλά» και να τους πιστεύει. Εμείς του λέμε να βγει με σημαία την ανάγκη του, με σημαία τη λύση των μεγάλων προβλημάτων που μας έχουν δημιουργήσει όλοι αυτοί που έχουν κυβερνήσει μέχρι και σήμερα. Πρώτη κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας που θα έχει φτάσει τα πράγματα στο σημείο που θα έχει φτάσει, και θα πάει ακόμα παραπέρα. Αλλά να βγάλει συμπερασματική απόσταση από τους προηγούμενους, γιατί χεράκι-χεράκι περνούσαν όλους τους αντεργατικούς νόμους, χεράκι-χεράκι μας φέρανε όλο και πιο βαθιά στους νατοϊκούς συμπεριληπτικούς σχεδιασμούς που εμπλέκουν τη χώρα μας με τέτοιο τρόπο σε όλα τα πολεμικά μέτωπα, από την Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.

Ποια είναι τα αιτήματα για την Τετάρτη;

Με κοινό αγώνα και με προμετωπίδα να βγει ο λαός στους δρόμους διεκδικώντας τις ανάγκες του: την Υγεία του, τους δρόμους του, τις μεταφορές του, τις συγκοινωνίες του, αυξήσεις στους μισθούς — γιατί πρέπει να ζήσουμε κι εμείς, όχι μόνο τα μονοπώλια — γενναία μείωση των τιμών της ενέργειας και των ειδών πρώτης λαϊκής ανάγκης, και φυσικά στέγη για όλους, να μπορεί ο κόσμος να μείνει, να μην έχει προβλήματα με την κατοικία του. Άρα Τετάρτη όλοι στην κινητοποίηση των φορέων, να πάμε δυναμικά και να φωνάξουμε. Και όχι να βλέπουμε τα ίδια άτομα μόνο να βγαίνουν — πρέπει όλοι να βγούμε και να φωνάξουμε για το μέλλον των παιδιών μας.

Ένα τελευταίο μήνυμα, κύριε Πρόεδρε.

Εξαρτάται το μέλλον των παιδιών μας. Το έχουμε καταλάβει ή δεν το έχουμε καταλάβει; Θα έχουμε εξορύξεις, θα έχουμε το χωροταξικό που θα μας πάρουν τα οικόπεδα, θα έχουμε το θαλάσσιο πάρκο που 24 παραλίες στην Κεφαλονιά θα βγουν εκτός. Και να δούμε μετά τι θα κάνουμε σε αυτό το άγιο νησί: θα πάμε στον Άγιο Γεράσιμο να μονάσουμε, να γίνουμε καλόγεροι, να τρώμε ένα ξεροκόμματο, γιατί δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα. Πρέπει να τη ζήσουμε για να τη ζήσουν τα παιδιά μας και οι μεγαλύτεροι που έζησαν τον εργάσιμο βίο τους και τώρα είναι στη σύνταξη και δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα, και πανηγυρίζουν τα υπουργεία ότι έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό εργαζομένων συνταξιούχων από ποτέ. Είναι ντροπής πράγματα. Λέει, βγάζει και άλλους συνταξιούχους: «ελάτε να βγείτε στη σύνταξη», για να τους διώξει, να μπορέσει να βάλει τώρα καινούργιους ψηφοφόρους. Και ετοιμάζουν αύξηση στους βουλευτές, γιατί παίρνουν λίγα τα μαγκούφια στις επιτροπές και κουράζονται, που δεν πατάνε ποτέ. Κατά τα άλλα θέλουν από 75 ευρώ να πάνε 150. Και ο κύριος Γεωργιάδης μας λέει εμάς, τους δημοσιογράφους που μιλάμε — όχι αυτούς που είναι παπαγαλάκια — μας λέει κομμουνιστές. Τιμή μας και δόξα μας. Από το να μας λέει γλύπτες και οτιδήποτε άλλο του συστήματος, παιδάκια του συστήματος δεν θα γίνουμε του κυρίου Γεωργιάδη, ό,τι και να λέει. Και να ξέρει γιατί: έχω και τα παράσημα του πατέρα μου να τα κολλήσω μες στη μούρη, και τα ένσημα τα οποία έχω δουλέψει 42 χρόνια, που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους. Σας μιλάω για κοντά 45 χρόνια που κάνω δημοσιογραφία — δεν έχουν αλλάξει καθόλου. Είναι οι ίδιοι και οι ίδιοι. Μόνο κόμματα αλλάζουν και ονομασία, τίποτα άλλο. Και τα παιδιά μας αγανακτούν και γι’ αυτό δεν ψηφίζουν — έχουν άδικο; Γι’ αυτό λέμε κι εμείς ότι έχουν ευθύνη όλοι όσοι έχουν περάσει μέχρι τώρα, και όχι μόνο οι τελευταίοι. Όλοι. Ολοκληρώνει κάθε φορά η τελευταία κυβέρνηση το έργο της προηγούμενης, μέχρι να έρθει η επόμενη, γιατί έχει συνέχεια η εργατική πολιτική. Δεν έχουν καταργήσει έναν νόμο των προηγούμενων κυβερνήσεων. Λοιπόν, πρόεδρε, καλή επιτυχία, καλή δύναμη στο έργο — και Τετάρτη όλοι στην κινητοποίηση, μήπως και αλλάξουν κάποια πράγματα. Άντε, καλύτερα, σιγά που θα κοκκινήσουν. Να είστε καλά.