Φωτιζόμενη διάβαση με ηλιακά πάνελ… που σε βγάζει στο χωράφι!

​
Πριν από λίγες μέρες, είδαμε να ολοκληρώνεται έξω από το σχολείο η τοποθέτηση μιας φωτιζόμενης διάβασης πεζών, εξοπλισμένης μάλιστα με δικό της ηλιακό πάνελ. Έργο που θεωρητικά ήρθε για να ενισχύσει την ασφάλεια των παιδιών. Αν όμως κοιτάξει κανείς προσεκτικά πού καταλήγει αυτή η διάβαση, η απορία διαδέχεται την έκπληξη.
​
Η διάβαση ξεκινάει κανονικά από το πεζοδρόμιο του σχολείου. Όταν όμως ο πεζός διασχίσει τον δρόμο, στην απέναντι πλευρά δεν υπάρχει καν πεζοδρόμιο !
Καταλήγει πάνω σε ένα ψηλό κράσπεδο και αμέσως μετά σε ένα αδιαμόρφωτο χωράφι με πέτρες, μπάζα και μηχανήματα. Σαν να μην έφτανε αυτό, ακριβώς στο σημείο που πατάει όποιος περνάει απέναντι, έχουν φυτευτεί οι μεταλλικοί στύλοι της ίδιας της κατασκευής πάνω σε τσιμέντο, δημιουργώντας ένα επιπλέον εμπόδιο.
​
Μήπως το κάνανε για… εκπαιδευτικούς λόγους ;;;
Αναρωτιέται κανείς:
Μήπως την έβαλαν εκεί για εκπαιδευτικούς λόγους ;;;
Μήπως ήθελαν να υπάρχει μια λαμπερή, φωτιζόμενη διάβαση τη μέρα για λόγους… «ψυχολογικής ασφάλειας», κι ας καταλήγει στο χωράφι ;;;
Γιατί αν δεν πρόκειται για «μάθημα παραλογισμού», τότε μιλάμε για καθαρή προχειρότητα.
​
Μια διάβαση πεζών, από τη φύση της και από τους κανόνες οδικής ασφάλειας, οφείλει να συνδέει δύο ασφαλή πεζοδρόμια.
Όταν οδηγεί στο “κενό”, δεν προσφέρει καμία προστασία. Εγκλωβίζει τον πεζό σε ένα επικίνδυνο σημείο και τον αναγκάζει να περπατήσει ξανά μέσα στον δρόμο, ανάμεσα στα αυτοκίνητα.
​
Ευρωπαϊκά κονδύλια, «απορρόφηση» και έλλειψη τοπικού σχεδιασμού
Για να είμαστε ειλικρινείς, η κεντρική ιδέα και η χρηματοδότηση για αυτές τις υποδομές προέρχονται από ευρωπαϊκά προγράμματα. Δεν ήταν δηλαδή ιδέα ή πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής του κ. Μιχαλάτου, όπως δεν ήταν δική της ιδέα ούτε τα ηλεκτρικά ποδήλατα, ούτε λοιπά παρόμοια προγράμματα. Απλώς ήρθε ένα έτοιμο ευρωπαϊκό «πακέτο», δηλώθηκε συμμετοχή, εκταμιεύθηκαν τα λεφτά και εκτελέστηκε η οδηγία.
​
Το πρόβλημα όμως είναι ότι όταν δεν υπάρχει δικό σου όραμα, φαντασία και ουσιαστικός τοπικός σχεδιασμός, απλώς εκτελείς έτοιμες φόρμουλες στα τυφλά.
​Μήπως ο «μελετητής» που υπέδειξε να μπει αυτή η διάβαση και να βγάζει στο χωράφι, είναι ο ίδιος που χωροθέτησε και τη βάση των ηλεκτρικών ποδηλάτων στη γωνία Αντώνη Τρίτση και Ρόκου Βεργωτή (έξω από τον Οίκο Ευγηρίας), η οποία καταστράφηκε επειδή το σημείο πλημμυρίζει συστηματικά ;;;
​
Γιατί αν έχουμε πάλι το ίδιο μοτίβο «σχεδιάζουμε στα χαρτιά χωρίς να έχουμε πάει καν στο σημείο», τότε το πρόβλημα δεν είναι η Ευρώπη που δίνει τα λεφτά, αλλά η δική μας ντόπια προχειρότητα.
​
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, μιλάμε για ένα ημερήσιο Δημοτικό Σχολείο, που ανοίγει το πρωί και κλείνει νωρίς το μεσημέρι, σε μια ήσυχη γειτονιά. Τις ώρες που το σχολείο λειτουργεί, υπάρχει πλήρες φως ημέρας, καθιστώντας τον φωτισμό LED αχρείαστο.

Τις ώρες που ανάβει ο φωτισμός το βράδυ, το σχολείο είναι κλειστό και ο δρόμος άδειος! Αλλά ακόμα κι αν περνούσε ένας πεζός το βράδυ, πάλι δεν θα είχε πού να περπατήσει απέναντι, αφού πολύ απλά δεν υπάρχει πεζοδρόμιο!
​
Πριν βγει κάποιος αρμόδιος να μας πει «τώρα φτιάχνουμε το πεζοδρόμιο…»
Για να προλάβουμε όσους σπεύσουν να δικαιολογηθούν ότι ο παρκαρισμένος εκσκαφέας στο οικόπεδο σημαίνει πως “τώρα θα κατασκευαστεί το πεζοδρόμιο”, τα ερωτήματα είναι αμείλικτα:
1. ​Ποιος σοβαρός σχεδιασμός επιβάλλει να τοποθετούνται πρώτα οι ηλεκτρονικές βάσεις και οι διαγραμμίσεις και μετά… να θυμόμαστε να σκάψουμε για πεζοδρόμιο ;;
2. ​Ακόμα κι αν φτιάξουν 5 μέτρα πεζοδρόμιο στο σημείο της διάβασης, πιο κάτω τι γίνεται ;;; Το χάος συνεχίζεται, αφού δεν υπάρχει δίκτυο πεζοδρομίων στη γύρω περιοχή. Τι θα κάνει ο πεζός ;;; Θα ξανακατέβει στον δρόμο μετά από 5 μέτρα ;;;
​Αντί λοιπόν να σπαταλώνται ευρωπαϊκά κονδύλια σε «έξυπνες» διαβάσεις βιτρίνας, θα μπορούσαν πολύ απλά πριν τη διάβαση να κατασκευαστούν ειδικές ράμπες, τα γνωστά  υπερυψωμένα σαμαράκια που αναγκάζουν τα οχήματα να κόβουν ταχύτητα έξω από το σχολείο. Παράλληλα, απαιτείται άμεσα η κατασκευή ενός σωστού, συνεχόμενου δικτύου πεζοδρομίων, με τις απαραίτητες ράμπες για καρότσια και ΑμεΑ.