Η Τζένη Κέντρο, είναι μια μαθήτρια που γεννήθηκε στην Αλβανία αλλά ζει από 3 χρονών στο Βαθύ της Ιθάκης. Κατάφερε να συγκεντρώσει 19032 μόρια και να γίνει η μαθήτρια με την υψηλότερη βαθμολογία σε ολόκληρο τον νομό Κεφαλονιάς, όπως επίσης και η μοναδική που κατάφερε να περάσει σε Ιατρική σχολή από την Κεφαλονιά και την Ιθάκη.
«Η Γ’ Λυκείου ήταν χρονιά… επαναλήψεων»
Τη ρωτήσαμε να μας αποκαλύψει το μυστικό της επιτυχίας της και εκείνη απάντησε, χωρίς περιστροφές, ότι ήταν η οργανωμένη και συστηματική δουλειά.
«Στη Β’ Λυκείου ίσως διάβαζα περισσότερο από φέτος. Προσπάθησα να βγάλω όσο γίνεται περισσότερη ύλη της Γ’ Λυκείου ώστε να μπορέσω να αφιερωθώ φέτος στις επαναλήψεις», είπε η Τζένη.
– «Και την ύλη της Β’ Λυκείου πότε την έβγαλες;», τη ρωτήσαμε.
– «Ταυτόχρονα με την ύλη της Γ’», απάντησε εκείνη γελώντας, δείχνοντας ότι είχε από νωρίς αποφασίσει για το πώς θα δουλέψει προκειμένου να πετύχει το στόχο της. Γι’ αυτό το λόγο, όπως είπε και η ίδια, δυσκολεύτηκε περισσότερο στην Β’, από την Γ’ Λυκείου, ενώ όσο περνούσε ο καιρός αισθανόταν όλο και πιο σίγουρη, όλο και λιγότερο αγχωμένη. «Το καλοκαίρι, μετά την Β’ Λυκείου, συνέχισα το διάβασμα, και τα Χριστούγεννα είχαν σχεδόν τελειώσει όλη την ύλη ώστε να μπορέσω ν’ αρχίσω επαναλήψεις».
Κι όλα αυτά ενώ παράλληλα εργαζόταν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Τόσο φέτος, όσο και πέρσι…
«Χρειάζεται αφοσίωση»
«Έμαθα Ελληνικά μαζί με την μητέρα μου»
Η Τζένη είναι το δεύτερο παιδί μιας οικογένειας μεταναστών από την Αλβανία που ήρθε πριν από 15 περίπου χρόνια στην Ελλάδα και έμειναν στην πανέμορφη Ιθάκη.
«Η μητέρα μου με βοήθησε σε όλο το Δημοτικό παρά τη δυσκολία που είχε με τη γλώσσα. Έβλεπα την προσπάθειά της και την εκτιμούσα ακόμη περισσότερο», θα μας πει, δείχνοντας ότι μερικά πράγματα μπορεί να δείχνουν αυτονόητα, αλλά δεν είναι. Αν είναι δύσκολο για έναν γονιό να στηρίξει τα παιδιά του στην εκπαιδευτική διαδικασία, φανταζόμαστε πόσο δύσκολο γίνεται αν δεν γνωρίζει ούτε τη γλώσσα. «Η μητέρα μου έμαθε Ελληνικά, μαζί μ’ εμένα», θα πει συγκινημένη αλλά και περήφανη.
Η αδελφή-πρότυπο
Η Τζένη δεν δυσκολεύτηκε με τα Ελληνικά, αφού ήρθε στην Ελλάδα πολύ μικρή. «Δεν θυμάμαι τίποτε πριν από τα Ελληνικά», θα πει. Η αδελφή της όμως ήρθε στην Ελλάδα όταν ήταν στην Δ’ Δημοτικού. Έμαθε τη γλώσσα, προχώρησε στο σχολείο, τέλειωσε το Λύκειο και πέρασε με την πρώτη στο Μαθηματικό της Πάτρας, τη σχολή που είχε επιλέξει. Στη συνέχεια ξεκίνησε μεταπτυχιακό στα Οικονομικά Μαθηματικά, στην Αγγλία, και τώρα έχει ήδη μια καλή δουλειά στο Λονδίνο.
«Η αδερφή μου ήταν εκείνη που με καθοδήγησε», θα μας πει η Τζένη, «μου έδινε συμβουλές, κουράγιο, πίστευε σε μένα, ακόμη κι όταν φοβόμουν ότι δεν θα τα καταφέρω. Ήταν το πρότυπό μου».
«Οι γονείς μου δεν με πίεσαν ποτέ»
Την ρωτήσαμε να μας πει περισσότερα για τους γονείς της. Αν την πίεσαν, αν την βοήθησαν πώς αντιμετώπισαν την προσπάθειά της. Αξίζει να σημειωθεί ότι έδωσε ακριβώς την ίδια απάντηση με τον… έτερο πρωτεύσαντα, τον Γιάννη Ρουμελιώτη από το 1ο ΓΕΛ Αργοστολίου που ήρθε 2ος στον νομό και 1ος στην Κεφαλονιά, με 18.650 μόρια. Μιλώντας στον Γιώργο Χαλαβαζή και τον Inkefalonia, ο Γιάννης είχε τονίσει το γεγονός ότι οι γονείς του τον είχαν στηρίξει αλλά δεν τον είχαν πιέσει ποτέ.
Την ίδια απάντηση έδωσε και η Τζένη: «Δεν με πίεσαν αλλά με βοήθησαν και με στήριξαν. Ειδικά η μητέρα μου, όταν κάτι δεν πήγαινε καλά, δεν με πίεζε ποτέ. Μου έλεγε αμέσως να μην αγχώνομαι και να πιστέψω ότι την επόμενη φορά όλα θα πάνε καλύτερα. Πιστεύω ότι τα παιδιά που τα πιέζουν οι γονείς τους ψυχολογικά, στο τέλος δεν αποδίδουν γιατί αγχώνονται υπερβολικά», θα προσθέσει, και μάλλον έχει δίκιο…
«Ένα βήμα κάθε φορά»
Ρωτήσαμε την Τζένη να μας πει τα σχέδιά της για το μέλλον. Αν ονειρεύεται να γίνει γιατρός ή έχει άλλα σχέδια, όπως το να ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα, να ασχοληθεί με την έρευνα κ.λπ.
Έδειξε για ακόμη μία φορά πόσο μετρημένη και μεθοδική είναι.
«Θέλω πρώτα να τα πάω καλά σ’ αυτό που θα κάνω στη Σχολή», θα μας πει, «και μετά βλέπουμε».
