Ο Σπ. Γαλιατσάτος για τον μακαριστό π. Γεράσιμο Καλλιβωκά:
«Για όλους εμάς ήταν Πατέρας» -Συγκίνηση στην εκδήλωση του Συλλόγου Κεφαλλήνων Κηφισιάς [εικόνες]
Ακολουθεί η ομιλία του Περιφερειακού Συμβούλου κ. Σπύρου Γαλιατσάτου, καλεσμένου του Συλλόγου Κεφαλλήνων Κηφισίας και Βόρειων Προαστίων:
Κύριε Πρόεδρε και Δ.Σ της Ένωσης Κεφαλληνων και Ιθακησίων Κηφισιάς και Βορείων Προαστείων. Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη Ι.Μ. Κηφισιάς ,Αμαρουσίου, Ωροπού Και Μαραθώνος κκ Κύριιλλε, Σεβ. Μητρ. Κεφαλληνίας κκ Δημήτριε, Αιδεσιμώτατε Γενικέ Αρχιερατικέ Επίτροπε π. Χρήστο Κυριακόπουλε,κ Δήμαρχε και κ.κ Αντιδήμαρχοι, αγαπητοί συμπατριώτες. κυρίες και κύριοι.
Θέλω να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην οικογένεια του μακαριστού πατρός Γεράσιμου Καλλιβωκά και στον Μητροπολίτη Κεφαλληνίας για την τιμή που έκαναν να μιλήσω για τον τιμώμενο ως λαϊκό και καθηγητή των Θρησκευτικών.
Δεν θα σας μιλήσω για τη δική μου πορεία στη ζωή, ούτε των συμμαθητών μου. δεν είναι αυτός ο σκοπός της παρουσίας μου εδώ Κι αν κάνω κάποια αναφορά στον “μικρό Σπύρο” εκείνων των χρόνων, είναι για να περιγράψω την κατάσταση, το status που αντιμετώπιζαν οι διδασκόμενοι και οι διδάσκοντες όπως μακαριστός ο πατήρ Γεράσιμος.
Ήμασταν φτωχά παιδιά και πολλοί εξ ημών παράλληλα είμαστε και βιοπαλαιστές. άλλος στο σιδηρουργείο, στο ξυλουργείο στο κουρείο, στην ψαρόβαρκα του πατέρα του, κι εγώ στο κτήμα με τα ζώα μας. Εγκυκλοπαίδειες και λεξικά ήταν ζήτημα αν υπήρχαν σε σπίτια μετρούμενα στα δάκτυλα του ενός χεριού. Όμως είχαμε και τα πλεονεκτήματα μας. Ποιά;;
Είχαμε καινούρια σχολειά ανεγερθέντα μετά τους σεισμούς, εξοπλισμένα σε ικανοποιητικό βαθμό για την εποχή, πρωτίστως όμως τους “δασκάλους” που είχαν πλήρη επίγνωση της κατάστασης και χωρίς να μειώσουν την αυστηρότητα και τις σχολικές απαιτήσεις για τις επιδόσεις μας (ήταν πολύ αυστηρότερο τότε το σχολείο), έκαναν ό,τι μπορούσαν για εμάς.
Επίσης ως προανέφερα η βιοπάλη και η εκ των πραγμάτων κοινωνική συναναστροφή, οι συναλλαγές και οι αρχές που διέπουν το συναλλακτικό ήθος, είχαν δημιουργήσει μέσα στο νου μας μια χρήσιμη βάση στο να είμαστε επιδεκτικοί της διδασκαλίας.
Εν παρόδω, τόσον το Κοργιαλένειο Γυμνάσιο Αρρένων που πήγαινα, όσον και η Κοργιαλένειος βιλιοθήκη, ήταν δωρεές του ευεργέτου Μαρίνου Κοργιαλένιου. Η βιβλιοθήκη αυτή ήταν το «καταφύγιο» μας, με το άπλετο φως ( δεν υπήρχε σε πολλές περιοχές του νησιού τότε ηλεκτρικό ρεύμα), χώρους και πλειάδα εγκυκλοπαιδικών βιβλίων και λεξικών. Κάποια στιγνή σηκώσαμε τους τόνους της φωνής μας και οχλαγωγούσαμε, οπότε εμφανίζεται στην είσοδο ο Πατέρας Γεράσιμος, μόλις τον είδαμε σιωπήσαμε αυτομάτως. Με ήρεμο πάντα ύφος, μας είπε : «αγαπητά μου παιδιά, έχετε ενσυναίσθηση της βιβλιοθήκης;; και αποχώρησε. Εμείς αμέσως μετά κατεβάσαμε το λεξικό της «Πρωϊας» και αποστηθίσαμε την σημασία της λέξης «ενσυναίσθηση» και έκτοτε την «εγκολπωθήκαμε»!!
Διονύσιος Βούτος
Δημοσιογράφος
45 χρόνια στην δημοσιογραφία. Δημοσιογράφος ΕΡΤ
