Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς όσους δεν έχουν εμβολιαστεί
Ζάκυνθος: Παύλος Καψαμπέλης
Ήταν αναμενόμενο για λόγους που δεν δικαιολογούνται. Καταρχήν υπήρχε ένα μεγάλο ποσοστό ανεμβολίαστων. Θα έπρεπε να είναι υψηλότερο το ποσοστό εμβολιασμένων. Δυστυχώς έχει επικρατήσει παραφιλολογία από οργανωμένες δυνάμεις , μπορεί να υπάρχουν σκοπιμότητες ακόμη και πολιτικές και έχει δημιουργηθεί σύγχυση στο κόσμο για την ασφάλεια της εμβολιαστικής διαδικασίας και για τα εμβόλια.
Δεν υπάρχουν αδυναμίες … Κάποιες αδυναμίες που υπήρχαν στην αρχική φάση θα μπορούσε κάποιος να έχει επιφυλάξεις. Παράλληλα ήταν και το θέμα ότι τότε άρχιζαν οι εμβολιασμοί και υπήρχε επιφυλακτικότητα.
Σήμερα όμως δεν δικαιολογείται. Υπάρχει αφθονία εμβολίων, πληρέστατη ενημέρωση και το πιο σοβαρό είναι ότι έχουμε τεράστια επιχειρήματα από επίσημους φορείς. Έχουμε δυο δεδομένα. Το πρώτο είναι ότι έχουν εμβολιαστεί δισεκατομμύρια κόσμου και αποδείχτηκε ότι είναι ασφαλείς όπως και η εμβολιαστική διαδικασία.
Το 95% είναι ανεμβολίαστοι αυτοί που είναι σε ΜΕΘ, ή κλινική covid ,ή καταλήγουν. Σπάνια υπάρχει η πιθανότητα να καταλήξει κάποιος εμβολιασμένος και αυτό είναι 1-3%. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται μία περίπτωση στις 100. Το 95% αυτών ,με επίσημα, παγκόσμια στοιχεία, είναι ανεμβολίαστοι. Και τώρα έχουμε και παιδιά. Η μετάλλαξη ΔΕΛΤΑ μεταδίδεται εύκολα σε παιδιά, σε κλειστούς χώρους.
Τώρα φουντώνει. Θα πρέπει να τηρούμε τα μέτρα, υπάρχει πλήρης χαλάρωση. Θα πρέπει να εμβολιαστούν όλοι. Να ωριμάσουμε σαν κοινωνία και να έχουμε αυξημένο το αίσθημα κοινωνικής ευθύνης.
Τώρα , με το μη επαρκές ποσοστό εμβολισμών, ήδη έχουμε μπει και στο φθινόπωρο και δραστηριότητες γίνονται σε κλειστούς χώρους και η ΔΕΛΤΑ μεταδίδεται εύκολα και εξ αποστάσεως και μπορεί να προσβάλει και έως 30 άτομα. Αυτά πρέπει έγκαιρα να τα δούμε και όσοι δεν έχουν εμβολιαστεί να τρέξουν να εμβολιαστούν.
Ο καθένας πρέπει να είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του και για το κοινωνικό σύνολο και για την οικογένεια του. «Δεν εμβολιάζομαι», μπορεί να πει αν μένει επάνω σε ένα βουνό απομονωμένος. Αν έρχεται σε επαφή με το κοινωνικό σύνολο, εκεί δεν μπορεί να κάνει ότι θέλει, γιατί με τη στάση του δημιουργεί πρόβλημα σε άλλο συνάνθρωπο του.
Στα μέσα μαζικής μεταφοράς, δεν πρέπει να υπάρχει ανεμβολίαστο προσωπικό, ούτε σε εστιατόρια, σχολεία, δημόσιες επιχειρήσεις. Υπάρχουν όμως πάρα πολλοί ανεμβολίαστοι και αυτό είναι κοινωνική ανευθυνότητα.
Το ΕΣΥ θα ζοριστεί όπως έγινε και πέρσι. Ένας από τους λόγους που γίνονταν όλα αυτά, είναι για να μπορεί να ανταπεξέρχεται το ΕΣΥ στη πίεση που δέχεται. Τα νοσοκομεία δεν έχουν απεριόριστες δυνατότητες ούτε απεριόριστες κλίνες στις ΜΕΘ. Δεν μπορεί ν α αντέξει σε μαζικό αριθμό προσερχόμενων, είτε να νοσηλευτούν σε απλή κλινική είτε σε ΜΕΘ. Το ΕΣΥ έχει γεράσει και πρέπει να μεταρρυθμιστεί πλήρως. Αυτό είναι δεδομένο. Αυτοί που επιμένουν να μην μεταρρυθμιστεί, είναι άνθρωποι με αρτηριοσκληρωτικά χαρακτηριστικά , φοβικότητα. Δεν το λέω εγώ, είναι ανάγκη των καιρών και το λένε οι επιστήμονες. Άρα πρέπει να το καταλάβουν και οι κυβερνήσεις και οι κάποιες συμπαιγνίες και συνδικαλιστικές οργανώσεις. Να δουν που πρέπει να μεταρρυθμιστεί διαφορετικά θα πληγεί πλήρως.
Ακούω μία , αστεία απάντηση, προκηρύσσουμε θέσεις. Αυτό είναι μεταφορά του προβλήματος στο μέλλον, γιατί ξέρουμε ότι δεν θα υπάρξουν ενδιαφερόμενοι. Άρα διαιωνίζουμε το πρόβλημα. Έχουμε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις σαν Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος , που ούτε κίνητρα είναι και δεν έχουν και οικονομικό κόστος. Η αφρόκρεμα των ιατρών , στο 30%, έχουν φύγει στο εξωτερικό. Τα καλύτερα μυαλά έχουν φύγει γιατί έχουν καλύτερη εκπαίδευση. Εκεί λοιπόν πρέπει να αλλάξει το σύστημα.
Άλλο σοβαρό θέμα, είναι όταν προκηρύσσονται οι οργανικές θέσεις διευθυντών , να γίνονται δημόσια. Αν θέλουμε να επιστρέψουν οι έλληνες εξωτερικού, θα πρέπει ν α τους δώσουμε τη δυνατότητα. Είναι κάποια σημαντικά πράγματα που πρέπει να λυθούν, αλλιώς το ΕΣΥ πανελλαδικά θα φθείρεται.
Δυστυχώς θα πρέπει να έχουμε πολιτικές ηγεσίες, που θα έχουν τα κότσια να αναλάβουν το πολιτικό κόστος, που στην ουσία δεν είναι κόστος, αλλά επένδυση στη κοινωνία. Από εκεί και πέρα, παρεμβαίνουν κόμματα και απαρχαιωμένες αντιλήψεις και μπλοκάρουν το σύστημα.
Θα πρέπει να ανοίξουν τα νοσοκομεία ,να γίνουν παραγωγικοί οργανισμοί… Να δίνεται η ευκαιρία στου γιατρούς να εξελιχτούν επιστημονικά… Τον πολίτη τον ενδιαφέρει να απευθυνθεί στο οποιοδήποτε δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα που όμως έχει σύμβαση με το δημόσιο και να έχει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες υγείας. Το τι καθεστώς διέπει το νοσοκομείο και αν έχει μάνατζερ, ποσώς τον ενδιαφέρει. Δεν είναι δυνατόν να φεύγουν οι γυναίκες να γεννήσουν στην Αθήνα ή στη Πάτρα. Αυτό θα μπορούσε να μην υπάρχει , θα μπορούσαν να πάνε να γεννήσουν με το γιατρό τους και να έχει και έσοδα το νοσοκομείο. Έτσι θα ήταν ανταγωνιστικό το σύστημα.
Ιατρικό δυναμικό υπάρχει στη Ζάκυνθο και είναι και υψηλού επιπέδου. Θα πρέπει το κράτος να το αξιοποιήσει, προς όφελος της κοινωνίας. Σε πολλά θέματα, η νομοθεσία θα πρέπει να διαφέρει όσο αφορά τα νοσοκομεία της περιφέρειας. Αυτό δυστυχώς δεν το έχει καταλάβει κανένας.




