skip to Main Content
279268369 5067778496641414 1950800699802534189 N (Copy)

ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥΝΟΜΙΖΩ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΔΙΟΝΥΣΗ ΒΑΛΛΙΑΝΑΤΟΥ

Ένα βιβλίο, μια ιδέα που μας αποδεικνύει ότι δεν διαβάζουμε με τα μάτια…αλλά με το μυαλο…που μας δημιουργεί εικόνες όπως εμείς θέλουμε, Οπου τις θέλουμε και για οσο τις θέλουμε…

 ΑΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΤΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΝΗΣΙ 93,9 Ο ΙΑΤΡΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ κ ΒΑΛΛΙΑΝΑΤΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ

Με το βιβλίο αυτό ο συγγραφέας – συνεχίζοντας να μας εκπλήσσει – κάνει το «μεγάλο βήμα» στο χώρο των εκδόσεων και του βιβλίου γενικά, μ’ ένα εξαίρετο πόνημα-ιδέα, το οποίο αποτελεί μία καινοτομία για την εξέλιξη της λογοτεχνίας, αφού ξεφεύγουμε πλέον από τα στενά όρια της έκδοσης ενός βιβλίου και φτάνουμε στη δημιουργία ενός έργου τέχνης, όπου ένας νέος δρόμος για το βιβλίο ανοίγει.

Μετά από 20 επιτυχημένα βιβλία στο ενεργητικό του μέχρι τώρα, έχουμε σήμερα στα χέρια μας ένα νέο βιβλίο του συγγραφέα Διονύση Βαλλιανάτου που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΠΑΠΑΖΗΣΗ, με τον τίτλο «ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΝΟΜΙΖΩ…» και έχει ένα πολύ ιδιαίτερο χαρακτηριστικό… Είναι αόρατο!

Κύριε Βαλλιανάτε, θα θέλαμε να μας αναφέρετε πρώτ’ απ’ όλα, τον προβληματισμό που σας έκανε ν’ αναλύσετε μια τέτοια ιδέα

Η αιτία του προβληματισμού μου κύριε Βούτο, ήταν πέντε φράσεις μεγάλων φιλοσόφων και σκεπτικιστών:1) «Περί ουδέν των ανθρωπίνων έργων υπάρχει βεβαιότης» του Αριστοτέλη, 2) «Nil homini certum est -Τίποτε δεν είναι σίγουρο στον άνθρωπο» του Οβίδιου,  «Η δημιουργικότητα απαιτεί να έχουμε το θάρρος να εγκαταλείψουμε τις βεβαιότητες» του Έριχ Φρομ, 4) «Το μόνο βέβαιο είναι ότι, τίποτα δεν είναι βέβαιο» του Κοϊντιλιανού και 5) «Ο καθένας πιστεύει ό,τι καταλαβαίνει» του Εμπεδοκλή.

Μιλήστε  μας τώρα για το ποιος ήταν ο λόγος που σας παρακίνησε να ασχοληθείτε μ’ ένα τέτοιο πόνημα. 

Εμβαθύνοντας φιλοσοφικά στη σκέψη της φράσης «άκουσε να δεις», ανακάλυψα την ανάγκη των προγόνων μας, να περιγράψουν τα κατορθώματα της φυλής μας, βάζοντας στην πένα του «τυφλού» Όμηρου, τα τότε διαπραχθέντα και μάλιστα να είναι «γραμμένα όλ’ αυτά που θα ήθελαν να δουν και δεν τα βλέπουν».  Από την άλλη, ο καθένας μας μπορεί θαυμάσια για το ίδιο θέμα να «σκηνοθετήσει στο μυαλό του» δικά του δεδομένα και μάλιστα με τα πιο «φανταχτερά χρώματα».

Μετά συναντάμε την μαρμάρινη στήλη, όπου σκάλισαν τη φράση «Τῷ αγνώστω Θεῶ» – (Στον άγνωστο Θεό). Από νωρίς είχαν καταλάβει την ανάγκη κάποιου «να βλέπει τον Θεό του με τα δικά του μάτια και να τον διαμορφώνει με δικά του κριτήρια, για να τον πλησιάσει περισσότερο». Αυτό είναι πάρα πολύ σωστό, επειδή τον Θεό δεν τον έχει δει ποτέ κανείς. Παρ΄ όλ’ αυτά, βλέπουμε διάφορες εικόνες που αναπαριστούν τον Θεό και είναι βέβαια «όπως τον βλέπει ο καθένας». Και αυτό επειδή αυτός που απεικόνισε το πρόσωπο του Θεού στο χαρτί, το ξύλο ή το μάρμαρο, «τον έβλεπε με τα μάτια της ψυχής του, επειδή μόνο έτσι δίνουμε μορφή σε έναν Θεό που δεν έχουμε ξαναδεί». Ένα είναι σίγουρο όμως: οπωσδήποτε οι επόμενοι, όλα τα πάρα πάνω θα τ’ απαθανατίσουν διαφορετικά!

Πραγματικά ενδιαφέρον. Αναφέρεται σε κάποιο σημείο στο βιβλίο σας, ότι «μπορούμε να δούμε ότι δεν βλέπουμε».

Ναι και είναι ακριβώς αυτό που κάνει η μουσική, το τραγούδι η προσευχή, ειδικά ένα βιβλίο, που  μας βοηθούν να δούμε «ότι δεν βλέπουμε», οπότε ακόμη και ένας τίτλος αρκεί για να μας κάνει να δούμε και να αντιληφθούμε μια ύπαρξη. Πάντως, «ακόμα κι αν δεν μπορούμε να το δούμε, υπάρχει».

Επίσης πάνω στο ίδιο θέμα, αναφέρεστε με χιούμορ σε κάποια μοντέρνα ρήση που ακούγεται παντού

Τώρα τελευταία ο Έλληνας, θέλοντας να εκφράσει στην καθημερινότητα του κάτι το «ασύλληπτα όμορφο», το υπέροχο, το «υπερ άνω…», το καταπληκτικό και γενικά   «το τόσο καλό και ωραίο που δεν περιγράφεται με λόγια», χρησιμοποιεί την φράση που ακούς πλέον παντού «…Δεν υπάρχει!».

Θα θέλαμε να  μας πείτε δυό λόγια για την ιδιαιτερότητα αυτού του βιβλίου

 Το βιβλίο αυτό κύριε Βούτο, αποτελεί μέρος των «βιβλίων γνώμης και αυτοβελτίωσης».

Ένα τέτοιο βιβλίο για να γραφεί, δεν θέλει γνώσεις συντακτικού, ορθογραφίας και καλλιγραφίας. Το μόνο που θέλει είναι, πολύ φαντασία και πολύ ανοιχτό μυαλό. Επίσης ένα τέτοιο βιβλίο για να διαβαστεί, δεν χρειάζεται να το κρατάς στα χέρια σου και με βοηθητικό φως, αλλά ηρεμία και… να κλείσεις τα μάτια σου! Σίγουρα αυτός που το «διαβάζει», θα έχει ένα υπέροχο ταξίδι στον κόσμο του κειμένου που αυτός διαλέγει και σίγουρα θα έχει να «διαβάσει» πολύ περισσότερα, από αυτά που έχουν γραφεί μέχρι σήμερα…

Διονύσιος Βούτος
Δημοσιογράφος
35 χρόνια στην δημοσιογραφία. Δημοσιογράφος ΕΡΤ
Back To Top