skip to Main Content
Pjimage (3)

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ – ΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

εργαζόμενοι, άνεργοι, νέες, νέοι.

Η πρώτη Μάη του 1886 έγινε σύμβολο μιας νέας εποχής του αγώνα των εργατών ενάντια στην αστική τάξη, για το δικαίωμα στην εργασία, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης των ιμπεριαλιστικών πολέμων, για την κοινωνική απελευθέρωση.Είναι μια μέρα δικού μας απολογισμού, αναζήτησης και πάλης για τους ταξικούς αγώνες, για την προοπτική να νικήσουν οι αγώνες στο φόντο των σημερινών εκρηκτικών δυνατοτήτων και πρωτόγνωρων δυσκολιών της εποχής. Σήμερα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης σε παγκόσμιο επίπεδο, οι αστικές κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο ακολουθούν την ίδια αντιδραστική πολιτική της άγριας λιτότητας, της απελευθέρωσης των αγορών, των πολέμων και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, της λεηλασίας της φύσης και του περιβάλλοντος, της πνευματικής και πολιτιστικής λοβοτομής.Η δουλοποίηση του κόσμου της εργασίας, οι ιδιωτικοποιήσεις και η επιβολή της δικτατορίας της αγοράς, είναι ο βατήρας για τη νέα εκτίναξη των κερδών τους, η αφετηρία για την διεκδίκηση ευρύτερου ρόλου στην περιοχή, ο παρονομαστής των νέων συμμαχιών τους και της εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ φέρει μεγάλες ευθύνες για την πρόσδεση της Ελλάδας στο πολεμικό άρμα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. , για την ενίσχυση του αντιδραστικού άξονα με Ισραήλ και Αίγυπτο. Μετατρέπει τη χώρα σε προκεχωρημένο φυλάκιο των ΝΑΤΟ-Ε.Ε., γίνεται χορηγός πολέμου με τις νέες εξοπλιστικές δαπάνες, ενώ συζητάει ακόμα και την αποδοχή πυρηνικών όπλων στον Άραξο. Οι πολεμικές προετοιμασίες εντείνονται, καθώς σχεδιάζουν να μας στείλουν κρέας στα κανόνια του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού για τις ΑΟΖ, τα ενεργειακά κοιτάσματα και τον έλεγχο θαλάσσιων εμπορικών-ενεργειακών ροών.

Η τυπική λήξη των προγραμμάτων και κατά το ΣΥΡΙΖΑ «έξοδο από τα μνημόνια», σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας πολιτικής φάσης της κυβέρνησης, των δυνάμεων του αστικού πολιτικού συστήματος, των δυνάμεων του κεφαλαίου της Ε.Ε. Είναι η συμφωνία στο «μεταμνημονιακό» κεκτημένο του κεφαλαίου, στις συμφωνίες και στις δεσμεύσεις του ελληνικού κράτους με τους θεσμούς, τις αντιδραστικές καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, την διατήρηση του αντεργατικού και ταξικού μνημονιακού πλαισίου, που δημιουργήθηκε όλα αυτά τα χρόνια με οριακές παραχωρήσεις και ευελιξία στη διαχείρισή του, ώστε να εξασφαλίσουν τη μακρόχρονη σταθεροποίηση της κατάστασης και οι όποιες διαφωνίες να γίνονται για τον χαρακτήρα και τις μορφές διαχείρισης αυτής της πολιτικής.

Η ακροδεξιές-συντηρητικές-εθνικιστικές δυνάμεις με επικεφαλής τη Ν.Δ επιδιώκουν να φανούν σαν αξιόπιστοι φιλοεπενδυτικοί με πρόθεση των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων του ελληνικού καπιταλισμού, με σκληρή επιμονή στην πολιτική της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των μέτρων και των προγραμμάτων, όχι προσλήψεις στο δημόσιο, όχι αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, όχι στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, κατάργηση του νόμου για το ασφαλιστικό στην κατεύθυνση γενίκευσης της ιδιωτικής ασφάλισης.

Αυτή που ορκίζονται στη Ε.Ε και την επιχειρηματικότητα (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, Λεβέντης, οι νεοναζί της ΧΑ που χτυπούν και δολοφονούν συνδικαλιστές εργάτες με εντολή εφοπλιστών, αντιφασίστες αγωνιστές και πρόσφυγες) όλοι μαζί έχουν κοινό στόχο να συντρίψουν τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα, να επιβάλουν τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις που θέλει ο ΣΕΒ και οι τραπεζίτες, για να ξεπεράσει ο καπιταλισμός την κρίση του.

Κάτω ο υποταγμένος συνδικαλισμός.

Έξω από τα συνδικάτα οι εργοδότες, οι νόθοι, οι δοτοί.

Η απροκάλυπτη παρέμβαση των εργοδοτών στα συνδικάτα, η νοθεία και η πρωτοφανής η σαπίλα που ήρθαν στην επιφάνεια με το συνέδριο των ΓΣΕΕ-ΟΙΥΕ, αποκαλύπτουν την εκφυλιστική πορεία του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού. Όλα αυτά δεν είναι κεραυνός εν αιθρία αλλά λογικό επακόλουθο της συνθηκολόγησης του υποταγμένου συνδικαλισμού με το κεφάλαιο, την Ε.Ε και τις κυβερνήσεις. Είναι αποτέλεσμα της γραμμής του κοινωνικού εταιρισμού και της κοινωνικής συμμαχίας, όπου η ΓΣΕΕ μας καλούσε να απεργήσουμε για την επιχειρηματικότητα, την ανταγωνιστικότητα και της φοροελαφρύνσεις των βιομηχάνων.

Μετά από τους εργοδότες και τους μάνατζερ που έγιναν μέλη σωματείων, σειρά πήραν οι δοτές διοικήσεις. Είναι η πρώτη φορά το 1985, με τον διορισμό του Ραυτόπουλου, που η ΓΣΕΕ έχει διορισμένη διοίκηση. Καταγγέλλουμε το διορισμό διοίκησης στη ΓΣΕΕ-ΟΙΥΕ, από τα αστικά δικαστήρια, στα οποία προσέφυγαν τόσο ο υποταγμένος συνδικαλισμός όσο και το ΠΑΜΕ. Καταγγέλλουμε κάθε είδος παρέμβαση της αστικής δικαιοσύνης στα εργατικά συνδικάτα. Μόνο οι εργάτες και οι συνελεύσεις τους μπορούν να αποφασίζουν για το μέλλον τους και όχι το κράτος και οι δικαστές.

Απάντηση στην κρίση και τον εκφυλισμό μπορεί να δώσει μόνο η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, που θα είναι:

-αντίπαλος εργοδοσίας, του κεφαλαίου και των πολιτικών τους εκπροσώπων

-θα θεωρεί σαν κριτήριο δράσης του, τις εργατικές ανάγκες και δικαιώματα

-θα έχει ανεξαρτησία από τις κυβερνήσεις, τα κόμματα του κεφαλαίου, τα κέντρα εξουσίας και το κράτος, την αστική πολιτική

-θα βασίζεται στη δύναμη των ίδιων των εργαζομένων, στη δημοκρατία του αγώνα

-θα προωθεί την ταξική ενότητα των εργαζομένων πάνω σε ένα πρόγραμμα ενοποίησης της πάλης και όχι εξαίρεσης ή διαμαρτυρίας.

Τα συνδικάτα θα αποκτήσουν τον ρόλο τους όταν η ενότητα και η συλλογική διεκδίκηση θα μπει στην πρώτη επιλογή των εργαζομένων ενάντια στην υποταγή της ανημποριάς, τις αυταπάτες, τις αναθέσεις, τις κοινοβουλευτικές-εκλογικές λύσεις, τις ατομικές ακόμα και φασιστικές λύσεις.

Η δημιουργία ενός κέντρου αγώνα από ταξικές, αγωνιστικές δυνάμεις πρωτοβάθμιων σωματίων που θα οργανώνει πραγματικούς αγώνες, απεργίες και μάχες. Για να ηττηθεί ο αστικοποιημένος συνδικαλισμός (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΑΕΕΚ), της ταξικής συνδιαλλαγής, για να μπει τέλος στην ανάμειξη του κράτους και των αφεντικών στα συνδικάτα.

-Για να διεκδικήσουμε συλλογικές συμβάσεις παντού με μείωση του εργάσιμου χρόνου, ριζικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.

-Για μόνιμη σταθερή δουλεία με πλήρη δικαιώματα ενάντια στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και τον κοινωνικό μεσαίωνα.

-Να φωνάξουμε «κάτω τα χέρια» από τα δημόσια κοινωνικά αγαθά και  λαικά σπίτια, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και πλειστηριασμούς.

– Για να βγούμε από τη φυλακή της Ε.Ε-ΔΝΤ, να διαγράψουμε το ληστρικό χρέος και να πληρώσει το κεφάλαιο για την κρίση.

-Για την έξοδο από το ΝΑΤΟ-ευρωστρατό. Κλείσιμο όλων των βάσεων.

Να επιβάλουμε σύγχρονα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, απέναντι στον αυταρχισμό της εργοδοτικής τρομοκρατίας και την κρατική καταστολή.

Οργανώνουμε την αντίστασή μας, τσακίζοντας κάθε λογική διαχωρισμού, μακριά από φυλετικές και εργασιακές διακρίσεις, υψώνοντας τοίχο απέναντι στη ρατσιστική- φασιστική απειλή. Σαν μισθωτοί εκμεταλλευόμενοι, συμπορευόμαστε με όλους όσους ζουν από τη δουλειά τους και δεν έχουν ρόλο διεύθυνσης στην παραγωγή.

                                                         ΝΕΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ

Διονύσιος Βούτος
Δημοσιογράφος
35 χρόνια στην δημοσιογραφία. Δημοσιογράφος ΕΡΤ
Back To Top