skip to Main Content
ΦΕΡΕΝΤΙΝΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ 1

Δρ. Φερεντίνος Γιώργος Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου των Πατρών

Μίλησε την Παρασκευή στην Εκπομπή Το Βήμα του Πολίτη και στον Δημοσιογράφο Σάκη Βουτο ο επικεφαλής ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημιου Πατρών και επικεφαλής για την μεγάλη ανακάλυψη στο Φισκαρδο πρόσφατα και τα άλλα δυο Ναυάγια του Υποβρυχίου Περσέας Νότια της Κεφαλονιας περιοχή Μαυρατα Κεφαλληνίας και το Δεύτερο Ναυάγιο μετά το Φανάρι Αργοστολίου περιοχή Γύρου Λασσης το ατμόπλοιο Αρντένα που το ανατίναξαν οι Γερμανοί με 1000 Ιταλούς αιχμαλώτους και πλήρωμα .

Το κακό της όλης αυτής Σημαντικής Έρευνας και ανακάλυψης για την Κεφαλονια και την Ιστορία της είναι ότι το 2014 , 2015 ο Καθηγητής κ Φερεντινος Γιώργος είχε καταθεση Πρόταση για να εντάξει της Έρευνες στο πρόγραμμα interreg για να γίνουν και μελέτες έμειναν στα χαρτιά και υποσχέσεις χωρίς να έχουν δώσει μια απάντηση για το μέλλον του Προγράμματος .

Ελλάς το Μεγαλείο σου και το Ωχ Αδελφέ Καμαρώστε τους

Υπαρχη ακόμη χρόνος να πάρουμε το πρόγραμμα και να αναδείξουμε αυτά που μας λέει ο Καθηγητής στην Συνέντευξη που μου έδωσε

Ας ακούσουμε τι μου είπε ο Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημιου Πατρών απαντά για όλους και όλα

Το πρώτο Ναυάγιο που Μελέτησε η Ομάδα του Καθηγητή κ Φερεντινου Γιώργου

Ένα από τα μεγαλύτερα ναυάγια της Ελλάδας είναι του ατμόπλοιου Αρντένα στον κόλπο του Αργοστολίου τον Σεπτέμβριο του 1943, που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο εκατοντάδων Ιταλών αιχμαλώτων πολέμου. Το ατμόπλοιο που ναυπηγήθηκε το 1915 στη Βρετανία, αγοράστηκε από τον μεγάλο εφοπλιστή Ευάγγελο Τόγια το 1934 και άρχισε να εκτελεί δρομολόγια εξυπηρετώντας τη Χίο, τη Μυτιλήνη και τις Κυκλάδες. Στον ελληνoϊταλικό πόλεμο η ελληνική κυβέρνηση  χρησιμοποίησε το πλοίο για στρατιωτικές μεταφορές. Το 1941 όμως το Αρντένα, όπως και πολλά άλλα πλοία, βομβαρδίστηκε από τη γερμανική αεροπορία και βυθίστηκε στον Πειραιά. Οι Γερμανοί αφού το ανέλκυσαν, το επισκεύασαν, το μετονόμασαν κι άρχισαν να το χρησιμοποιούν. Στις 28 Σεπτεμβρίου του 1943, το ατμόπλοιο επιλέχθηκε για τη μεταφορά Ιταλών αιχμαλώτων από το Αργοστόλι, μετά από απόφαση της Γερμανικής Διοίκησης να μεταφέρει τους στρατιώτες στην ενδοχώρα και από εκεί σε στρατόπεδα στην Γερμανία και την Πολωνία. Το ατμόπλοιο αγοράστηκε από την οικογένεια Τόγια το 1934 και άρχισε να εκτελεί δρομολόγια εξυπηρετώντας τη Χίο, τη Μυτιλήνη και τις Κυκλάδες. Στο Αρντένα επιβιβάστηκαν 840 Ιταλοί και 60 Γερμανοί που τους συνόδευαν. Το πλοίο αναχώρησε από την Κεφαλλονιά για την Πάτρα, αλλά λίγο πριν βγει από τον κόλπο του Αργοστολίου, μια φοβερή έκρηξη ακούστηκε και το πλοίο άρχισε να βυθίζεται. Επικράτησε πανικός με τους Ιταλούς που ήταν στοιβαγμένοι στα αμπάρια να μην μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα σωσίβια, αφού τα είχαν πάρει οι Γερμανοί. Κάποιοι κατάφεραν να βγουν στο κατάστρωμα και να βουτήξουν στη θάλασσα. Κανείς τους όμως δεν μπόρεσε να ανέβει στις σωσίβιες λέμβους, καθώς οι Γερμανοί που είχαν ήδη επιβιβαστεί σε αυτές πυροβολούσαν, όποιον πλησίαζε. Μόνο 120 Ιταλοί κατάφεραν να σωθούν φτάνοντας κολυμπώντας στην ακτή. Όλοι οι Γερμανοί σώθηκαν. ‘Ενα γράμμα, μια ιστορία. Το Ε του Αρντένα διακρίνεται στο βυθό του Αργοστολίου. Υπάρχουν δύο εκδοχές για τα αίτια της βύθισης. Η μία λέει ότι οι Γερμανοί σκόπιμα βύθισαν το πλοίο βάζοντας ωρολογιακή βόμβα ώστε να εκραγεί στο συγκεκριμένο σημείο, ως πράξη αντεκδίκησης για την επίθεση στις 15 Σεπτέμβρη του 1943, στην ίδια περιοχή, κατά τριών φορτηγίδων που μετέφεραν Γερμανούς από το Ληξούρι στο Αργοστόλι. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή το πλοίο έπεσε σε ιταλικό ναρκοπέδιο. Η δεύτερη εκδοχή ενισχύεται από την έρευνα που έγινε και από την οποία προκύπτει ότι στην περιοχή υπήρχε ιταλικό ναρκοπέδιο. Οι ειδικοί συγκλίνουν στην άποψη ότι με δεδομένη τη θέση του ναυαγίου το πλοίο προσέκρουσε σε ιταλική νάρκη. Μεταπολεμικά το μεγαλύτερο τμήμα του ναυαγίου ανελκύθηκε όμως ένα εξίσου μεγάλο μέρος παραμένει στον βυθό του κόλπου του Αργοστολίου. Το ιστορικό πλοίο είναι βυθισμένο όρθιο σε βάθος 27 μ. Δύτες που έχουν βρεθεί στο ναυάγιο διακρίνουν τα γράμματα που σχημάτιζαν το όνομα του πλοίου, πυρομαχικά και προσωπικά αντικείμενα των ναυαγών….

Ένα γράμμα, μια ιστορία. Το Ε του Αρντένα διακρίνεται στο βυθό του Αργοστολίου…

Το δεύτερο Ναυάγιο που μελέτησε ο Καθηγητής κ Φερεντινος Γιώργος

Θέση #4

Ιστορίες

Η πιο μυθική, υποβρύχια απόδραση όλων των εποχών: Ο John Capes και το υποβρύχιο «Περσέας»

Για χρόνια στην Κεφαλονιά πίστευαν ότι αυτή η απίστευτη ιστορία δεν είναι αλήθεια, αλλά ένας αστικός μύθος!

Ήταν Δεκέμβρης του 1941. Το βρετανικό υποβρύχιο «HMS Περσέας», έκανε περιπολία στο Ιόνιο και συγκεκριμένα ανάμεσα στην Κεφαλονιά και την Ζάκυνθο. Μετά το τέλος εκείνης της περιπόλου θα επέστρεφε στη βάση του, στην Αλεξάνδρεια.

Εκτός από το πλήρωμα, στο σκάφος βρισκόταν και ένας 31χρονος θερμαστής του ναυτικού, που μεταφέρονταν με το υποβρύχιο στην Αλεξάνδρεια για να επιστρέψει στο πλοίο του: ο John Capes.

Ο Cape, εκτός από θερμαστής, ήταν και ένας δεινός αυτοκινητιστής κι έπειτα από ένα ατύχημα που είχε στη Μάλτα, έπρεπε να επιστρέψει στη χώρα για να διευθετήσει το θέμα με τον ιδιοκτήτη του οχήματος. Έτσι, έγιναν οι προετοιμασίες από την λεγόμενη «Υπηρεσία Μαγικό Χαλί»- μια υπηρεσία με υποβρύχια που μετέφεραν προμήθειες, καύσιμα αεροπλάνων, πολεμοφόδια και όπλα από την Αλεξάνδρεια στο Γιβραλτάρ- για τη μεταφορά του στο νησί που τώρα ήταν υπό πολιορκία.

Έφυγε από τη Μάλτα μερικές εβδομάδες αργότερα με το υποβρύχιο «Περσέας», το οποίο αναχωρούσε για περιπολία και θα κατέληγε στην Αλεξάνδρεια για δεξαμενισμό.

Η πιο μυθική, υποβρύχια απόδραση όλων των εποχών: Ο John Capes και το υποβρύχιο «Περσέας»

Εκείνο το βράδυ ο John Capes ξεκουράζονταν πάνω σε μία άδεια τορπίλη στην πρύμνη του Περσέα και από πάνω του υπήρχε η στρογγυλή καταπακτή διαφυγής. Ο Capes χαλάρωνε διαβάζοντας και πίνοντας ρούμι. Αυτό το ρούμι λίγο αργότερα θα του έσωζε τη ζωή.

Μία τεράστια έκρηξη τράνταξε ολόκληρο το υποβρύχιο, τα φώτα έσβησαν και οι επιβάτες ξεκίνησαν να ουρλιάζουν. Το υποβρύχιο, θύμα κάποιας θαλάσσιας νάρκης, όδευε ολοταχώς προν τον πάτο του βυθού. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ήταν ένας μεγάλος, υγρός τάφος. Όλοι οι άντρες ήταν νεκροί!

Όλοι;

Όχι! Κάποιοι ίσως και να είχαν γλυτώσει. Ο John Capes πάντως είχε σίγουρα γλυτώσει. Ήταν άσχημα τραυματισμένος, αλλά, σαν από θαύμα, ήταν ακόμα ζωντανός.

Σηκώθηκε μέσα στο σκοτάδι και διέσχισε ένα τεράστιο κομμάτι του υποβρύχιου μ’ έναν φακό περπατώντας ανάμεσα σε πτώματα. Τότε, στα συντρίμμια του σκάφος, κατάφερε να εντοπίσει μερικούς ακόμα τραυματισμένους, αλλά ζωντανούς θερμαστές.

Όλοι μαζί βρήκαν μια πόρτα διαφυγής, η οποία όμως -όπως συμβαίνει πάντα σε αυτές τις στιγμές (κάτι που γνωρίζουμε καλά από τις ταινίες)- η πόρτα δεν άνοιγε.

Η πιο μυθική, υποβρύχια απόδραση όλων των εποχών: Ο John Capes και το υποβρύχιο «Περσέας»

Οι ώρες περνούσαν, οι επιζόντες δεν έβρισκαν λύση. Το κρύο είχε αρχίσει να γίνεται πολύ απειλητικό. Το ενδεχόμενο να πεθάνουν όλοι είχε αρχίσει να φαντάζει πολύ πιθανό. Και τότε, ο Capes θυμήθηκε το μπουκάλι με το ρούμι.

Οι άντρες μοιράστηκαν το ρούμι και το σώμα τους ζεστάθηκε. Ξεκίνησε να λειτουργεί ξανά κανονικά. Στη συνέχεια επιχείρησαν να βρουν τρόπο να ανοίξουν την έξοδο κινδύνου. Με καθαρό μυαλό, πλέον, ο Capes βρήκε τη λύση.

Για να ανοίξει η καταπακτή έπρεπε να εξισωθεί η πίεση στο θάλαμο με αυτή της θάλασσας έξω από αυτόν. «Έκλεισα την υδατοστεγή πόρτα, απομονώνοντάς μας στο πρυμναίο διαμέρισμα. Άνοιξα τέσσερα ντουλάπια και έβγαλα τις συσκευές διαφυγής Davis για μένα και τους συντρόφους μου», σχολίαζε χρόνια αργότερα.

Στη συνέχεια λάσκαρε τους σφιγκτήρες της καθόδου, τράβηξε προς τα κάτω τον καννάβιο αγωγό διαφυγής και τον στερεώσε στο δάπεδο. Αφού βρήκε την βαλβίδα κατακλύσεως και την πυροβόλησε (!) για να ανοίξει, το δωμάτιο γέμισε νερό.

«Καθώς η θάλασσα έμπαινε ορμητικά μέσα, προκάλεσε μία μεγάλη δίνη και μετά σταθεροποιήθηκε. Ο θύλακας με τον αέρα γύρω από την έξοδο διαφυγής μειώθηκε γρήγορα. Ήταν η θάλασσα λοιπόν που ερχόταν να μας σώσει ή να μας πνίξει ή να μας παγώσει μέχρι θανάτου», έλεγε ο Capes μετά από πολλά χρόνια.

Για χρόνια η ιστορία αντιμετωπιζόταν σαν ένας αστικός θρύλος της Κεφαλονιάς. Ο Capes έζησε μεν για έναμιση χρόνο στο νησί και η ιστορία του έγινε ένα τοπικό παραμύθι. Ο ίδιος διηγείτο την περιπέτειά του όπου στεκόταν και όπου βρισκόταν αλλά δεν επιβεβαιώθηκε μέχρι και το 1997, οπότε και το υποβρύχιο βρέθηκε!

Με την ολοκλήρωση των ερευνών στο πρυμναίο διαμέρισμα, η ιστορία του Capes επιβεβαιώθηκε από κάθε άποψη και έτσι, η πιο τρελή και παλαβή διαφυγή από βυθισμένο υποβρύχιο και μάλιστα εν καιρώ πολέμου έγινε και επίσημα γεγονός!

Και το τρίτο και ποιο Σημαντικό το Ναυάγιο στο Φισκαρδο

Optimized By JPEGmini 3.14.2.84235 0xaf1c859e

ΣΤΟ ΦΙΣΚΑΡΔΟ Σημαντική ανακάλυψη για την Κεφαλονιά ……

Εντοπίστηκε ρωμαϊκό ναυάγιο της εποχής του Χριστού

To ρωμαϊκό ναυάγιο στο Φισκάρδο – Το σκάφος πιστεύεται ότι μετέφερε έως και 6.000 αμφορείς

Φωτογραφία: Ionian Aquarium

Ρωμαϊκό ναυάγιο περίπου 2.000 ετών ανακάλυψαν ερευνητές με επικεφαλής τον δρα Γιώργο Φερεντίνο του Πανεπιστημίου της Πάτρας στο βυθό του Φισκάρδου στην Κεφαλονιά.

Σύμφωνα με την επιθεώρηση Journal of Archaeological Science το ναυάγιο εντοπίστηκε μετά από σάρωση του βυθού με ηχητική απεικόνιση και μετά την εξέταση των αμφορέων που βρέθηκαν σ’ αυτό υπολογίστηκε ότι χρονολογείται μεταξύ του 1ου π.Χ. και του 1ου μ.Χ. αιώνα.
Ο δρ Φερεντίνος, ειδικός στην ενάλια αρχαιολογία και ωκεανογραφία, είπε ότι αν ανασυρθεί μελλοντικά το ναυάγιο του Φισκάρδου – ένα από τα τέσσερα μεγαλύτερα της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, που έχουν εντοπιστεί στη Μεσόγειο- οι ερευνητές ενδέχεται να εντοπίσουν στο σκαρί του περισσότερα στοιχεία αναφορικά με την προέλευσή του. «Είναι μισοβυθισμένο στην ιλύ και ως εκ τούτου ελπίζουμε ότι αν προχωρήσουμε σε μια ανασκαφή μελλοντικά θα βρούμε μέρος ή ολόκληρο το ξύλινο σκαρί», δήλωσε ο ειδικός στην ενάλια αρχαιολογία, ωκεανογραφία και θαλάσσια Γεωλογία.

Φωτογραφία: Ionian Aquarium

Από τη χρονολόγηση των αμφορέων οι ειδικοί μπόρεσαν να εκτιμήσουν την ηλικία του ρωμαϊκού ναυαγίου στο Φισκάρδο Ειδικοί εκτιμούν ότι το σκάφος μετέφερε έως και 6.000 αμφορείς όταν ναυάγησε κοντά στην Κεφαλονιά. Χημική ανάλυση δειγμάτων και τεστ DNA ενδέχεται να αποκαλύψουν το ακριβές περιεχόμενο των αμφορέων. Το ναυάγιο πιστεύεται ότι έχει μήκος 34 μ. και πλάτος 13 μ., πράγμα που σημαίνει ότι ίσως ήταν ένα από τα μεγαλύτερα πλοία που έκαναν την εποχή εκείνη ταξίδια στη Μεσόγειο, καθώς είναι σημαντικά μεγαλύτερο από τα συνηθισμένα ρωμαϊκά εμπορικά πλοία, που είχαν μήκος 15 έως 20 μέτρα.

Διονύσιος Βούτος
Δημοσιογράφος
35 χρόνια στην δημοσιογραφία. Δημοσιογράφος ΕΡΤ
Back To Top