skip to Main Content
181112 TELEIA KAI PAVLA 128 B (Copy)

Ομορφιές και ασχήμιες

Το έχω γράψει πάμπολλες φορές και δεν θα σταματήσω να ασχολούμαι με το θέμα μέχρι που κάποια κυβέρνηση της Ελλάδας –ελπίζω στο κοντινό μέλλον– αποφασίσει να κάνει το αυτονόητο: να επιβάλει, δηλαδή, την εφαρμογή των νόμων.

Μπορεί η φύση να είχε κέφια και να έδωσε στην Ελλάδα απλόχερα ομορφιές. Οι ομορφιές, όμως, σταματούν εδώ και αρχίζουν οι ασχήμιες. Οι νεοέλληνες είναι ολοφάνερο ότι δε φροντίσαμε να μοιάσουμε λιγουλάκι στους προγόνους μας. Έτσι επικρατεί παντού ανοργανωσιά, ασυδοσία και προχειρότητα στο έπακρον!

Φτιάχνεται, για παράδειγμα, κάπου ένας δημόσιος χώρος και μετά από λίγο καιρό μοιάζει με… βομβαρδισμένο πεδίο. Θα τρέξουν πρώτοι οι βάνδαλοι με το γκράφιτι να το παραμορφώσουν και την καταστροφή θα ολοκληρώσουν πολύ σύντομα οι κάθε λογής ανεγκέφαλοι που θα φροντίσουν επιμελώς να προκαλέσουν όποια ζημιά μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους!

Το κακό συμπληρώνεται από την έλλειψη αστυνόμευσης και την παραδειγματική… ατιμωρησία των βαρβάρων.

Βρέθηκα πριν λίγες μέρες σε δημόσιο οίκημα για μια καλλιτεχνική εκδήλωση και έφριξα. Γκράφιτι παντού, το μεγάλο εξωτερικό ρολόι σε άθλια κατάσταση, οι τουαλέτες σε πλήρη εγκατάλειψη ενώ την τουαλέτα για τα άτομα με ειδικές ανάγκες ούτε ολυμπιονίκης του επί κοντώ δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει! Και να σκεφθεί κανείς ότι ο συγκεκριμένος χώρος είχε ανακαινισθεί πρόσφατα.

Η εικόνα βέβαια θα ήταν διαφορετική αν υπήρξε παραδειγματική τιμωρία δύο-τριών βαρβάρων!

Θα μού πείτε ότι η αστυνομία δεν μπορεί να είναι πανταχού παρούσα και θα συμφωνήσω. Αν, όμως, υπήρχαν κάμερες ασφαλείας σε μερικά στρατηγικά σημεία η σύλληψη των ανεγκέφαλων θα ήταν εύκολη.

Στις κάμερες, όμως, ασφαλείας αντιδρούν μια άλλη μερίδα ανεγκέφαλων. «Παραβιάζουν, λένε, τα ανθρώπινα δικαιώματα» και κάτι τέτοια τρελά. Σε όλες τις προηγμένες χώρες όπου οι δημόσιοι χώροι είναι γεμάτοι με κάμερες ασφαλείας, δεν παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα;

Δυστυχώς και οι φοιτητές (όχι όλοι, αλλά πολλοί) στην Ελλάδα αντί να δίνουν το καλό παράδειγμα, αποτελούν παράδειγμα προς αποφυγήν. Θα γνωρίζετε βέβαια το χάλι της Νομικής Σχολής Αθηνών που –τον περισσότερο καιρό– θυμίζει ακατάστατο στάβλο παρά ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα!

Έτσι, για να δούμε κάποιες θλιβερές, για μας τους Έλληνες, διαφορές δημοσιεύω δύο φωτογραφίες. Μια από τη Νομική Σχολή Αθηνών και μία από τη Νομική Σχολή πανεπιστήμιου του Κονγκό! Η σύγκριση με γεμίζει αγανάκτηση, θλίψη, θυμό.

Κάποτε ο αξέχαστος Χάρη Κλυνν είχε πει: «Η Ελλάδα είναι μια αφρικανική χώρα με λευκούς κατοίκους». Ας μου επιτρέψει να κάνω μια μικρή αλλαγή στη ρήση του: «Η Ελλάδα είναι η χειρότερη αφρικανική χώρα με λευκούς κατοίκους».

Ας προσθέσω ένα ακόμα μικρό παράδειγμα των όσων ανεπίτρεπτων συμβαίνουν στην πατρίδα:

Πριν λίγες μέρες οδηγούσα σε κεντρικό δρόμο όταν ένας «κύριος» στη θέση του συνοδηγού του οχήματος που προηγείτο, με μια… μεγαλοπρεπή κίνηση, εκτόξευσε το χάρτινο κύπελλο του καφέ που έπινε πάνω από ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο και το έστειλε να προσγειωθεί στο πεζοδρόμιο ανάμεσα σε πεζούς. Αγανάκτησα και του κορνάρισα. Ενοχλήθηκε ο «κύριος», άνοιξε ελαφρώς την πόρτα του οχήματος (που βρισκόταν σε κίνηση!) και άρχισε να με βρίζει χυδαιότατα αντί να κοκκινίσει και να σπεύσει να εξαφανιστεί από ντροπή.

Παντελής έλλειψη παιδείας και πλεόνασμα καφρίλας!

Δεν θα εκπλαγώ αν ο «κύριος» αυτός είναι από τους επικριτές του Δήμου για την καθαριότητα του τόπου.

Όταν ο πολιτισμός είναι απών, υπάρχει πλεόνασμα βαρβάρων!

Περαστικά μας.

Γιώργος Μεσσάρης

Ομορφιές και ασχήμιες

 

Διονύσιος Βούτος
Δημοσιογράφος
30 χρόνια στην δημοσιογραφία. Δημοσιογράφος ΕΡΤ
Back To Top