Κοινή συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού…

Κοινή συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού…
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κοινή συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού…, 15/09/2017, by , in ΑΡΧΙΚΗ, ΕΛΛΑΔΑ, ΙΟΝΙΑ ΝΗΣΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ, ΚΟΣΜΟΣ, ΜΠΑΡΑ, ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ

Γ.Τ. Πρωθυπουργού / Andrea Bonetti.

Αλέξη Τσίπρα και του Ιταλού ομολόγου του, Πάολο Τζεντιλόνι, στο πλαίσιο της 1ης Διακυβερνητικής Συνόδου Ελλάδας – Ιταλίας

 

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Θα ήθελα να καλωσορίσω θερμά τον ιταλό πρωθυπουργό και τους υπουργούς της κυβέρνησής του, εδώ στην Κέρκυρα. Ένα μοναδικό νησί τόσο σε ομορφιά όσο και σε ιστορία. Μαζί με τα υπόλοιπα Επτάνησα, είναι ένας συνδετικός κρίκος –θα έλεγα- των λαών μας και των πολιτισμών μας. Νομίζω ότι οι ιστορικές και φιλικές σχέσεις μεταξύ των λαών μας είναι αυτό που μας ενώνει. Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός και ο ρωμαϊκός πολιτισμός διαμόρφωσαν σημαντικό μέρος της σημερινής δυτικής και παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς. Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, σήμερα, στις μέρες μας, που συζητάμε για το μέλλον της Ευρώπης, να θυμόμαστε και να γνωρίζουμε ότι μέρες διαλόγου για τη Δημοκρατία, τη δημόσια σφαίρα, το κράτος Δικαίου, το μέλλον της Ευρώπης, δεν έχουμε μόνο τώρα. Αυτός ο διάλογος ήταν ζωντανός και καθ’ όλη τη διάρκεια του κοινού μας παρελθόντος, της ιστορίας μας. Οι δύο λαοί μας συμμετέχουν εδώ και χιλιετηρίδες σε αυτόν τον διάλογο.

Και τώρα, σε αυτόν τον διάλογο, καλούμαστε και εμείς ως Ευρωπαίοι πολίτες να τοποθετηθούμε βάζοντας μια άλλη οπτική. Την οπτική των λαών του Νότου με την τόσο μεγάλη ιστορία και τις μεγάλες δυνατότητες, που δεν μπορούν να βρίσκονται στο περιθώριο της Ευρώπης, αλλά πρέπει να πρωταγωνιστήσουν και θα πρωταγωνιστήσουν.

Είχα, λοιπόν, την ευκαιρία να συζητήσω σήμερα με τον Πάολο όλα αυτά τα θέματα. Θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας το εξής: Ένας από τους πιο αγαπημένους μου στοχαστές, πολιτικός και διανοητής, ταυτόχρονα, επαναστάτης θα έλεγα ήταν ο Αντόνιο Γκράμσι. Και ο Γκράμσι, που μου αρέσει να τον διαβάζω, περιέγραφε την περίοδο της κρίσης ως την «εποχή των τεράτων». Την εποχή εκείνη, δηλαδή, που το παλιό έχει πεθάνει, αλλά το καινούργιο δεν έχει ακόμη γεννηθεί. Νομίζω, λοιπόν, ότι σε μια τέτοια εποχή βρισκόμαστε και σήμερα. Αλλά, θέλω να θυμηθώ και κάτι ακόμα που έλεγε ο Γκράμσι: ότι το να ζεις σημαίνει να παίρνεις θέση. Και εμείς παίρνουμε θέση στις προκλήσεις του μέλλοντος για την Ευρώπη τόσο η Ελλάδα όσο και η Ιταλία παίρνουμε θέση στη συζήτηση που ανοίγεται μπροστά μας.

Χθες, είχαμε την ομιλία του προέδρου Γιούνκερ, σε σχέση με τις προτάσεις του για τις αναγκαίες τομές που χρειάζεται η Ευρώπη. Σε πολλά σημεία αυτής της ομιλίας συμφωνούμε. Τις επόμενες μέρες θα έχουμε την ευκαιρία να κουβεντιάσουμε στο Ταλίν της Εσθονίας, αλλά και στην Κύπρο, στη Λευκωσία, όπου οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, οι μεσογειακές χώρες της Ευρώπης, θα έχουμε την ευκαιρία να κουβεντιάσουμε και να διαμορφώσουμε τον τρόπο με τον οποίο θα παρέμβουμε καθοριστικά, πρωταγωνιστικά σε αυτήν τη συζήτηση και στις εξελίξεις.

Έχουμε, λοιπόν, θέσεις. Πιστεύουμε στην ανάγκη μιας ευρωζώνης που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες των πολιτών της, μέσω νέων υπερεθνικών θεσμών, που θα ενισχύουν αντί να ακυρώνουν τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ευρώπης, αλλά και την έννοια της δημοκρατικής λογοδοσίας. Αναφέρομαι σε όσα ήδη είναι γνωστά: στις σκέψεις για την θέσπιση ενός Κοινοβουλίου της Ευρωζώνης, ώστε οι αποφάσεις να μη λαμβάνονται πίσω από κλειστές πόρτες ενός υπουργού των Οικονομικών, που θα λογοδοτεί σ’ αυτό το Ευρωκοινοβούλιο. Εμείς προτείνουμε, ταυτόχρονα, και τη θέσπιση υπουργού Κοινωνικής Συνοχής, διότι δεν είναι μόνο η οικονομία και οι αριθμοί. Είναι και το πώς η οικονομία θα μετατρέπεται σε πολιτική για την πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.

Όλα αυτά, βεβαίως, μπορούν να έχουν μια προοπτική, αν ο ρόλος δεν είναι ρόλος πειθάρχησης, αλλά είναι ρόλος αναδιανομής, εξισορρόπησης. Αν, δηλαδή, υπάρχει ένας ισχυρός προϋπολογισμός με σταθεροποιητικό και αναδιανομητικό ρόλο για την ευρωζώνη. Επίσης, κουβεντιάσαμε για τη σημασία που θα έχει η ενίσχυση του ευρωπαϊκού μηχανισμού σταθερότητας. Να μπορεί, δηλαδή, η Ευρώπη να έχει τους θεσμούς για να στηρίζεται στις δικές της δυνάμεις και στους δικούς της θεσμούς, να έχει το δικό της Νομισματικό Ταμείο, να μη χρειάζεται, δηλαδή, τη συμβουλή τρίτων. Όταν η Ευρώπη θέλει να παίξει καθοριστικό ρόλο στην επίλυση διεθνών προβλημάτων, δεν μπορεί να μην είναι σε θέση να λύσει τα δικά της προβλήματα.

Βεβαίως, μιλήσαμε και για την ανάγκη να υπάρξει ένας δεσμευτικός πυλώνας, ευρωπαϊκός, κοινωνικών δικαιωμάτων, καθώς πιστεύουμε στην ανάγκη σύγκλισης και στην ανάγκη μιας πιο κοινωνικής Ευρώπης.

Τέλος, να πω ότι επικροτώ την ιταλική ιδέα, οι θέσεις των Ευρωβουλευτών που θα μείνουν κενές, μετά την απόφαση της Βρετανίας να αποχωρήσει από την Ε.Ε. στις επόμενες ευρωεκλογές, να τις μοιράσουμε στη βάση μιας υπερεθνικής λίστας για να ενισχύσουμε την ιδέα της δημιουργίας ισχυρών ευρωπαϊκών κομμάτων. Διότι η πολιτική αντιπαράθεση στην Ευρώπη δεν πρέπει να είναι μια αντιπαράθεση ανάμεσα σε λαούς και σε έθνη, αλλά πρέπει να είναι πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα σε ιδέες.

Να πω, λοιπόν, ότι πέραν αυτής της συζήτησης για το μέλλον της Ευρώπης, κουβεντιάσαμε για τις εξελίξεις στην οικονομία, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ιταλία. Εγώ υπογράμμισα ότι η Ελλάδα βγαίνει από την κρίση και τώρα χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε να ενισχυθεί αυτή η προοπτική της ανάπτυξης με επενδύσεις, σημαντικές επενδύσεις, ξένες επενδύσεις που θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Η Ιταλία είναι ένας πολύ σημαντικός εταίρος. Είναι ο πρώτος εμπορικός εταίρος της Ελλάδας και ένας κορυφαίος επενδυτής στην Ελλάδα. Συμφωνήσαμε λοιπόν, με τον Πάολο, για την ανάγκη να ενισχύσουμε αυτήν τη σχέση. Μιλήσαμε επίσης και για τις ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Ιταλία, αλλά και ιδιαίτερα, για τις στρατηγικές ιταλικές επενδύσεις που πραγματοποιούνται αυτήν την περίοδο στην Ελλάδα. Ιδιαίτερη αναφορά κάναμε στην υπόθεση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ που σήμερα υπεγράφη η Συμφωνία. Και, βεβαίως, θα αναφερθώ στην πρόθεση της FERROVIE DELLO STATO, της ιταλικής εταιρείας που αναλαμβάνει την ευθύνη της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, να επενδύσει –πέραν της εξαγοράς- το επόμενο διάστημα, στους ελληνικούς σιδηρόδρομους, 500 εκατομμύρια ευρώ. Μια πάρα πολύ σημαντική συνεισφορά στην προοπτική ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας. Ταυτοχρόνως, υπάρχουν και άλλες σημαντικές ιταλικές επιχειρήσεις. Έχουμε την επένδυση της SNAM που συμμετέχει στην κοινοπραξία με 20% στον αγωγό ΤΑΠ, που αυτές τις μέρες ολοκληρώνει την κατασκευή του κατά μήκος της βόρειας Ελλάδας. Έχουμε την ENEL στον τομέα της αιολικής ενέργειας, με ένα project επενδυτικό, που προχωράει άμεσα, ύψους 300 εκατομμυρίων ευρώ, σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην Ελλάδα. Σημαντικές επενδύσεις που τις προωθούμε, αλλά θέλουμε ταυτόχρονα να τις πολλαπλασιάσουμε.

Διερευνήσαμε επίσης προοπτικές για νέες επενδύσεις στους τομείς υψηλής τεχνολογίας, υποδομών, αλλά και στον τομέα του τουρισμού. Παράλληλα, συζητήσαμε εκτενώς για την ενεργειακή μας συνεργασία. Τομέας στον οποίο οι αρμόδιοι υπουργοί μας, σήμερα, υπέγραψαν σχετική συμφωνία και βεβαίως, να πω ότι κοινή μας πρόθεση είναι να μην υπάρχουν στην Ευρώπη δύο μέτρα και δύο σταθμά. Να μην αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο οι συνέργειες χωρών του Βορρά, και με διαφορετικό τρόπο οι συνέργειες που πραγματοποιούν χώρες του Νότου. Ενισχύουμε και πιστεύουμε στην ανάγκη της διαφοροποίησης των πηγών ενέργειας, στον πολλαπλασιασμό των πηγών και των διόδων, αλλά χωρίς αποκλεισμούς. Και υπό αυτή την έννοια, μιλάμε τόσο για τον ΤΑΠ όσο όμως και για τον IGI Poseidon, τον κλάδο, τον νοτιανατολικό κλάδο, αλλά βεβαίως και για τον East Med που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από τα κοιτάσματα του Λεβιάθαν προς την Ευρώπη.

Δεν μπορούσε να λείψει, φυσικά, από τη συζήτησή μας και το προσφυγικό, μεταναστευτική και προσφυγική κρίση. Η Ελλάδα και η Ιταλία είναι οι χώρες που έχουν πληρώσει πάρα πολύ ακριβά το μάρμαρο μιας κρίσης που είναι ευρωπαϊκή και παγκόσμια. Δεν είναι ελληνική, ούτε ιταλική. Οι λαοί μας έδειξαν την απαραίτητη αλληλεγγύη στους πρόσφυγες. Και αυτό είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό των αξιών μας. Νομίζω ότι οι λαοί μας δίδαξαν στην υπόλοιπη Ευρώπη ότι αυτές οι αξίες παραμένουν σημαντικές αξίες στο πολιτισμικό μας κύτταρο. Πιστεύουμε, όμως, ότι η Ευρώπη θα πρέπει να συνειδητοποιήσει πως οι κρίσεις αυτές δεν αντιμετωπίζονται με φράκτες και αποκλεισμούς, που υπονομεύουν τις ευρωπαϊκές μας αξίες, αλλά αντιμετωπίζονται με περισσότερη αλληλεγγύη και διαμερισμό της ευθύνης. Συμφωνήσαμε, λοιπόν, ότι θα πρέπει η οποιαδήποτε αναθεώρηση του κοινού συστήματος ασύλου να βασίζεται στη δίκαιη κατανομή των βαρών, ότι δεν μπορούμε να συζητάμε την αναθεώρηση του Σένγκεν, χωρίς να συζητάμε την αναθεώρηση του Δουβλίνου, και ότι θα πρέπει να προχωρήσουμε και σε ένα αποτελεσματικό πλαίσιο επιστροφής, όσων δεν δικαιούνται άσυλο, στις χώρες καταγωγής τους, με την ευθύνη της Ε.Ε..

Προφανώς, στο σημείο αυτό κουβεντιάσαμε και για την Τουρκία, μια σημαντική χώρα στην περιοχή. Προσωπική μου γνώμη, που απ’ ότι κατάλαβα συμμερίζεται και ο Πάολο, είναι ότι η Τουρκία πρέπει να σταματήσει μια επιθετική ρητορική και να προχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις. Ταυτόχρονα, όμως, η Ευρώπη πρέπει να επιμείνει στην ανάγκη των μεταρρυθμίσεων με αυστηρό τρόπο, δεν πρέπει όμως να κλείσει και πόσο μάλλον να κλείσει οριστικά, την ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας. Κάτι τέτοιο θα ήταν εις βάρος της σταθερότητας στην περιοχή, αλλά και εις βάρος του ίδιου του τούρκικου λαού.

Κουβεντιάσαμε και για μια σειρά άλλα κρίσιμα ζητήματα, για τα δυτικά Βαλκάνια. Για τις σχέσεις μας, τις σχέσεις των χωρών μας με τις βαλκανικές χώρες. Η κουβέντα μας ήταν σε ένα πλαίσιο, νομίζω, συνεννόησης, αλληλοκατανόησης και συμφωνίας. Νομίζω ότι η σημερινή μέρα σηματοδοτεί την επανεκκίνηση σε μια πολύ στέρεη βάση και με μεγάλη αισιοδοξία και μεγάλη φιλοδοξία για να πετύχουμε πολλά πράγματα. Επανεκκίνηση, λοιπόν, των ελληνοϊταλικών σχέσεων. Αυτό αποδεικνύεται, άλλωστε, και από την κοινή μας διακήρυξη. Όχι ότι δεν ήταν οι ελληνοϊταλικές σχέσεις σε υψηλό επίπεδο το προηγούμενο διάστημα, αλλά πιστεύω ότι τώρα αποκτά ιδιαίτερη σημασία αυτή η σχέση. Διότι και οι δύο χώρες εξέρχονται από μια πολυετή κρίση. Αντιμετωπίζουμε κοινά προβλήματα, κοινές προκλήσεις και αναζητούμε με κοινό τρόπο και με παράλληλα βήματα τις λύσεις απέναντι σε αυτά τα προβλήματα.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι έχουμε πολύ σημαντικές δυνατότητες μπροστά μας και οι χώρες μας έχουν να παίξουν έναν σημαντικό ρόλο στην Ευρώπη. Πιστεύω ότι οι χώρες του Νότου και η συνεργασία μας με τις χώρες του Νότου, έχουν να παίξουν ένα σημαντικό ρόλο για τη νέα αρχιτεκτονική της Ευρώπης. Και υπ’ αυτήν την έννοια, θέλω να ευχαριστήσω τον Πάολο για την προσπάθειά του, για τη συνεισφορά του, για τη σταθερή στήριξη της Ελλάδας σε δύσκολες στιγμές στο παρελθόν, όπως και ο Ματέο έτσι και ο Πάολο, σε δύσκολες στιγμές στάθηκε δίπλα μας.

Θέλω, λοιπόν, να ευχαριστήσω την ιταλική κυβέρνηση, κυρίως, όμως, τον ιταλικό λαό και να ευχηθώ η επόμενη διακυβερνητική συνάντηση, η επόμενη συνάντηση σε επίπεδο κορυφής, ανάμεσα στις κυβερνήσεις μας να βρήκε την Ευρώπη σε μια νέα σελίδα.

Ακολουθεί άτυπη μετάφραση των δηλώσεων του Ιταλού Πρωθυπουργού, Πάολο Τζεντιλόνι

ΠΑΟΛΟ ΤΖΕΝΤΙΛΟΝΙ: Ευχαριστώ ιδιαιτέρως τον Έλληνα Πρωθυπουργό και την ελληνική κυβέρνηση. Ευχαριστώ πολύ, Αλέξη, για τη θερμότατη αυτή υποδοχή.

 

Συχνά στις διμερείς σχέσεις των χωρών μας, στις διμερείς συναντήσεις μας επαναλαμβάνουμε ότι μας ενώνουν ισχυρότατοι δεσμοί. Είναι προφανείς οι ισχυροί δεσμοί μας. Ανέκαθεν οι δεσμοί αυτοί υπήρξαν ισχυροί. Και ήταν μια ευκαιρία εδώ στην Κέρκυρα να το επαναλάβουμε αυτό. Να επαναλάβουμε τις εξαιρετικές μας σχέσεις εδώ στην Κέρκυρα, το υπέροχο αυτό νησί του Ιονίου, που μαρτυρά τις σπουδαίες και βαθύτατες ιστορικές μας σχέσεις.

 

Η εξαιρετική συνεργασία της Ελλάδας και της Ιταλίας, στο πέρασμα των αιώνων, οι εξαιρετικές σχέσεις των δύο χωρών μας, οδήγησαν σε σημαντικά πολιτιστικά και πολιτικά επιτεύγματα, σε επίπεδο ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Και είναι πολύ σημαντικό, δύο χώρες, με τόσο στενή σχέση, να συναντιούνται σε ένα επίπεδο τόσο υψηλό, σε αυτό το 1ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία, για να επαναλάβουν την ισχυρότατη δέσμευση υπέρ της δημοκρατίας, υπέρ της ελευθερίας, υπέρ όλων εκείνων των αξιών στις οποίες βασίζονται οι πολιτισμοί μας.

 

Οι σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία τρέφονται σταθερά από εξαιρετικές διμερείς σχέσεις και συνεργασίες, σε οικονομικό επίπεδο, όπως θύμισε ο Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας. Έχουμε πολύ ισχυρές σχέσεις σε εμπορικό και οικονομικό επίπεδο. Είμαστε ο πρώτος στρατηγικός εμπορικός εταίρος της Ελλάδας και ευελπιστούμε η σχέση αυτή να εξελιχθεί περαιτέρω και να βελτιωθεί περαιτέρω στον οικονομικό τομέα και κυρίως στον τομέα των επενδύσεων.

 

Συζητήσαμε λοιπόν, με τον Αλέξη, πολλές διαφορετικές δυνατότητες συνεργασίας, πολλούς διαφορετικούς τομείς συνεργασίας. Η σημερινή ημέρα φέρνει πολύ ευχάριστα νέα: την υπογραφή της συμφωνίας ανάμεσα στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ και της FERROVIE DELLO STATO και βεβαίως τις περαιτέρω επενδύσεις της FERROVIE DELLO STATO.

 

Άλλες επενδύσεις, σε επίπεδο υποδομών, θαλάσσιων μεταφορών, τομείς συνεργασίας ελληνικών και ιταλικών επιχειρήσεων, επενδύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη ή που πρόκειται να έρθουν στο μέλλον. Για παράδειγμα, η επένδυση της SNAM, όσον αφορά τη διανομή του αερίου. Άρα, λοιπόν, πρέπει να πολλαπλασιάσουμε τις επενδύσεις. Αυτή είναι η καλύτερη στιγμή για να το πράξουμε. Γιατί το ευρύτερο οικονομικό κλίμα αλλάζει. Αλλάζει προς το καλύτερο. Πρέπει να δράξουμε, λοιπόν, την ευκαιρία και πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι το κλίμα αλλάζει. Υπάρχουν δυνατότητες που θύμισε και επεσήμανε ο Έλληνας Πρωθυπουργός στον τομέα της Ενέργειας. Δεν μπορεί να υπάρξουν ανισότητες και δύο ταχύτητες ανάμεσα στον Βορρά και τον Νότο. Και η συνεργασία ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία είναι μείζονος σημασίας για να εγγυηθούμε την αυτονομία, την ενεργειακή αυτονομία στις χώρες μας.

 

Και βεβαίως, υπάρχουν συνεργασίες σε επίπεδο πολιτισμικό και πολιτιστικό. Υπογράψαμε σήμερα μία συμφωνία ενάντια στην παράνομη διακίνηση έργων τέχνης. Η πολιτιστική και τουριστική συνεργασία, επίσης, είναι ιδιαιτέρως σημαντικές και ιδιαιτέρως συμβολικές ανάμεσα στις χώρες μας. Είναι ένας πολύ σημαντικός πυλώνας της συνεργασίας ανάμεσα στις δύο χώρες. Είναι συνεχείς οι προσπάθειες ενίσχυσης των διμερών σχέσεών μας και είναι σαφής η δυνατότητα επιρροής που μπορούν να ασκήσουν οι δύο χώρες μας σε περιφερειακό επίπεδο και στο ευρύτερο ευρωπαϊκό επίπεδο. Είμαστε κατεξοχήν μεσογειακές χώρες που ενδιαφέρονται πραγματικά να δημιουργήσουν συνθήκες σύμπνοιας, σύγκλισης και για την υπόλοιπη Ευρώπη.

Κατ’ αρχάς, στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων. Μία περιοχή προς την οποία το μήνυμα της Ελλάδας και της Ιταλίας, πρέπει να είναι ένα μήνυμα ανοίγματος. Δεν μπορούμε, από τη μία, να παρατηρούμε τις αβεβαιότητες σε γεωπολιτικό επίπεδο, τις αβεβαιότητες της συγκεκριμένης περιοχής και, από την άλλη, να μην δίνουμε στις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, προοπτικές. Ίσως όχι βραχυπρόθεσμες, αλλά αν μη τι άλλο μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προοπτικές καλύτερων σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι κυβερνήσεις μας πρέπει να το πράξουν αυτό, αν πραγματικά θέλουμε να δούμε αυτές τις χώρες να αναπτύσσονται και να ανθίζουν προς όφελος των χωρών μας και της ευρύτερης περιοχής, αλλά και της Ευρώπης.

 

Είπε ο φίλος Αλέξης ότι ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έκανε μία σημαντικότατη ομιλία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ιδιαιτέρως φιλόδοξη ομιλία, θα έλεγα, σε σχέση με τη νέα αυτή αρχιτεκτονική της Ευρώπης που επιδιώκουμε.

 

Συμμερίζομαι την αισιοδοξία του Προέδρου της Επιτροπής σε σχέση με το κλίμα που υπήρχε στην Ευρώπη μέχρι και πριν έναν χρόνο. Ο Αλέξης, αλλά και εγώ είχαμε εργαστεί -και κυρίως χάρη στη δική σου προσωπική συμβολή, Αλέξη- ώστε να υπάρξει αυτή η αισιοδοξία, η οποία είχε εκφρασθεί, είχε μεταφερθεί και κατά την υπογραφή των συνθηκών της Ρώμης. Εκείνη την περίοδο, είχε διαφανεί αυτή η βελτίωση του κλίματος. Αυτή, λοιπόν, η τάση συνεχίστηκε, ενισχύθηκε και σήμερα μπορούμε να πούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πολύ πιο αξιόπιστη απέναντι στους πολίτες της.

 

Τα οικονομικά αποτελέσματα και οι τάσεις φαίνονται καλύτερες για τις δύο οικονομίες μας, και για την Ιταλία και για την Ελλάδα. Και αυτό είναι κάτι ιδιαιτέρως σημαντικό για την Ελλάδα, διότι η Ελλάδα επλήγη από την κρίση, όπως καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα, επλήγη από τη λιτότητα και τη σφοδρότητα αυτής της κρίσης και βαίνει, οδεύει προς το θετικό κλείσιμο της αξιολόγησης. Γενικότερα, το κλίμα είναι πολύ πιο ευνοϊκό προκειμένου να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα με ικανοποιητικό και αποτελεσματικό τρόπο και με τη συνδρομή και τη συμβολή όλων των εμπλεκομένων θεσμών.

Η Ιταλία θα κάνει πραγματικά ό, τι καλύτερο και περισσότερο μπορεί για να υποστηρίξει την Ελλάδα σε αυτήν τη διαδικασία, όχι μόνον γιατί είμαστε φίλες ως χώρες, αλλά, γιατί η προσπάθειά σας έχει αποδώσει καρπούς. Γιατί, λοιπόν, να μην υποστηριχθεί αυτή η εξαιρετική προσπάθεια; Θα ήταν ένα τεράστιο λάθος, αν δεν υποστηρίζαμε την προσπάθειά σας.

 

«Το παλιό πεθαίνει», είπε ο Αλέξης και «το καινούριο πρόκειται να γεννηθεί», έτσι είπε ο Αντόνιο Γκράμσι και επανέλαβες εσύ Αλέξη, τα λόγια του. Δεν πρέπει, λοιπόν, να κάνουμε τα λάθη του παρελθόντος, πρέπει να κοιτάμε μπροστά. Όμως για να κοιτάξουμε μπροστά, θα πρέπει να ανανεώσουμε και να ενισχύσουμε τους θεσμούς μας. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερη και καλύτερη ολοκλήρωση και συνεργασία σε οικονομικό και τραπεζικό επίπεδο μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης. Τη δημιουργία, τη θέσπιση ενός υπουργού Οικονομικών, αλλά χρειαζόμαστε και ανάληψη μεγαλύτερης και περισσότερης ευθύνης. Διότι η Ευρωζώνη δεν μπορεί να είναι, να αποτελεί μονάχα έναν φορέα, ένα πλαίσιο προϋπολογισμών και οικονομικών δεδομένων. Πρέπει να υπάρχει και να επιδεικνύεται και να αποδεικνύεται δημοκρατική ευθύνη σταθερή, απέναντι στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρώπη, βρίσκεται σε ένα μεταίχμιο. Ακολουθεί έναν δρόμο στα πλαίσια του οποίου μπορεί να υπάρξει ολοκλήρωση, μπορεί να υπάρξει περισσότερη συνεργασία. Δεν μιλούμε για μία διαδρομή αποκλεισμών. Αντιθέτως. Αυτή η πορεία, πρέπει να είναι μία πορεία συνεργασίας. Συνεργασίας, ανάμεσα σε χώρες που είναι έτοιμες να πραγματοποιήσουν σημαντικά βήματα στο μέλλον. Να εξελιχθούν, να βελτιωθούν.

 

Θα ήθελα, λοιπόν, να μεταφέρω αυτό το μήνυμα, της εξέλιξης, της συνεργασίας. Όμως, δεν αρκεί να κάνουμε βήματα σε επίπεδο της νέας αρχιτεκτονικής της Ευρώπης. Να μιλάμε, δηλαδή, για τη μετεξέλιξη του ευρωπαϊκού μηχανισμού σταθερότητας, να μιλάμε για έναν υπουργό Οικονομικών κοινό, για κοινό προϋπολογισμό. Δεν αρκούν αυτά. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτή η πιο εξελιγμένη, η βελτιωμένη αρχιτεκτονική της Ευρώπης, προϋποθέτει και πιο βελτιωμένες και πιο εξελιγμένες πολιτικές. Ήρθε η στιγμή, πραγματικά, να εστιάσουμε στην ανάπτυξη, στις επενδύσεις, στην ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης απέναντι σε άλλες διεθνείς πραγματικότητες. Διότι, η εμπειρία μάς διδάσκει ότι όποτε καταφέραμε να κάνουμε βήματα προς τα εμπρός, το καταφέραμε, γιατί προσπαθήσαμε από κοινού, γιατί εφαρμόσαμε πολιτικές ευνοϊκές προς την ανάπτυξη παρά το ό, τι πολύ συχνά, αντιμετωπίσαμε κανόνες που μας επέβαλαν τον έλεγχο ενός κόμματος ή μιας ρήτρας και όχι της ουσίας μιας ρήτρας ή ενός κανονισμού. Άρα, λοιπόν, θα ήθελα να εκφράσω την επιθυμία για τη δημιουργία μιας Ευρώπης που είναι υπεύθυνη απέναντι στους πολίτες της. Χρειαζόμαστε απασχόληση, βιομηχανική πολιτική, τεχνολογική καινοτομία, ανάπτυξη.

 

Επίσης, πρέπει να βελτιώσουμε τα βήματα που έχουμε ήδη κάνει την τελευταία περίοδο, τον τελευταίο ενάμιση περίπου χρόνο στον τομέα της μετανάστευσης. Έχουμε επιτύχει περιορισμένα αποτελέσματα, πατώντας πάνω σε λεπτές ισορροπίες. Πρέπει να έχουμε επίγνωση αυτών των λεπτών ισορροπιών και των δύσκολων διαδρομών στη Μεσόγειο. Είναι βήματα, τα οποία θα πρέπει να καλλιεργηθούν και να ενισχυθούν στο μέλλον.

 

Καθημερινά χρειαζόμαστε συγκεκριμένους και βελτιωμένους κανόνες, ένα βελτιωμένο πλαίσιο. Αυτό υπήρξε ένα από τα κεντρικά θέματα της συζήτησής μας και αυτό το θέμα θα συζητηθεί, βεβαίως, και στη Λευκωσία τον Οκτώβριο. Θέλουμε να μεταφέρουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα προσαρμογής στους κανόνες, του σεβασμού δηλαδή των υφιστάμενων κανόνων, διότι, επαναλαμβάνουμε συνεχώς ότι το άχθος, το βάρος της αντιμετώπισης αυτού του φαινομένου δεν μπορεί να το επωμίζεται μόνον η Ελλάδα και η Ιταλία. Αυτό το λέμε συνεχώς. Όμως, αυτή η πολύ σωστή αρχή, αυτή η πολύ σωστή παρατήρηση θα πρέπει να συνάδει, βεβαίως, με την τήρηση, με τον σεβασμό των μέτρων που ισχύουν. Θα πρέπει όλοι να σεβόμαστε τα μέτρα που ισχύουν. Και η αναθεώρηση των συνθηκών Σένγκεν, αποτελεί μία εξαιρετική ευκαιρία για να συζητήσουμε το σοβαρότατο θέμα του Δουβλίνου. Θα ήταν πολύ μεγάλο λάθος να συζητήσουμε το ένα από τα δύο αυτά θέματα, αφήνοντας ενδεχομένως ως δευτερεύον το άλλο. Θεωρώ ότι η Ελλάδα και η Ιταλία μπορούν και πρέπει να διαδραματίσουν στρατηγικό, κομβικό ρόλο προς αυτήν την κατεύθυνση αναθεώρησης των συνθηκών Σένγκεν και Δουβλίνου.

 

Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, για την εξαιρετική αυτή συνάντηση, η οποία θα μεταφέρει ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα στους λαούς της Ευρώπης.

 

MASSIMO LEONI: Καλή σας μέρα, κύριοι Πρωθυπουργοί. Θα ήθελα να αναφερθώ στην ομιλία του Προέδρου Γιούνκερ χθες. Βρισκόμαστε ενώπιον πολλών προκλήσεων. Μιλήσατε για τη θέσπιση ενός υπουργού Οικονομικών. Θα ήταν καλό αυτή η διαδικασία να μη δημιουργήσει περαιτέρω προβλήματα στην Ευρώπη, να μη δημιουργήσει περαιτέρω διχασμούς για το ποιος θα ήταν αυτός ο υπουργός Οικονομικών. Επίσης, ο Πρόεδρος Γιούνκερ αναφέρθηκε στα εξαιρετικά βήματα της Ιταλίας το τελευταίο διάστημα, σε σχέση με τον προϋπολογισμό. Πιστεύετε ότι η ιταλική κυβέρνηση είναι σε θέση να κινηθεί ακόμη πιο δυναμικά σε επίπεδο επενδύσεων στην Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη γενικότερα, πέραν των όσων ήδη αναφέρατε;

 

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Το δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, θα το απαντήσει, προφανώς, ο Πάολο. Εγώ να απαντήσω στο πρώτο σκέλος της ερώτησής σας: Η τοποθέτηση του Προέδρου Γιούνκερ ανοίγει ζητήματα, τα οποία έπρεπε να είχαν ανοίξει εδώ και πάρα πολύ καιρό στην Ευρώπη. Σε πολλά σημεία της ομιλίας του, προσωπικά με βρίσκει σύμφωνο, και νομίζω και τον Πάολο. Όμως, θα ήθελα να υπογραμμίσω αυτό που και ο Ιταλός Πρωθυπουργός είπε πριν από λίγο. Είναι καλοδεχούμενη η συζήτηση, ακόμη περισσότερο για τα γενναία βήματα προς την κατεύθυνση μιας νέας αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη, που την έχουμε ανάγκη. Όμως, πέραν της νέας αρχιτεκτονικής, έχουμε ανάγκη και μια διαφορετική αντίληψη, όσον αφορά την ουσία των πολιτικών παρεμβάσεων. Διότι, πράγματι, ένας υπουργός Οικονομικών, αν θα έχει ρόλο παιδονόμου και θα ελέγχει το πόσο θα τιμωρούνται οι απείθαρχοι, δεν θα προσθέσει κάτι καινούργιο. Αν έχει, όμως, ρόλο ουσιαστικό για να βλέπει τις αδυναμίες, να βλέπει τις δομικές ανισορροπίες και ταυτόχρονα να έχει και τα εργαλεία, προκειμένου να διορθώνει αυτές τις ανισορροπίες και να προχωρά μπροστά σε μια προοπτική σύγκλισης τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και σε μια προοπτική ευημερίας τους λαούς της Ευρωζώνης, τότε, ναι, αυτό το έχουμε ανάγκη.

 

Έχουμε ανάγκη, επίσης, από περισσότερη Δημοκρατία. Να μην αποφασίζουν για το μέλλον των λαών μας πίσω από κλειστές πόρτες  -και μάλιστα όχι οι εκλεγμένες από τους λαούς μας κυβερνήσεις- αλλά κάποιοι τεχνοκράτες. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Και άρα, δεν έχει αξία μόνο να μιλήσουμε για τον υπουργό, αλλά και για το πού θα λογοδοτεί αυτός ο υπουργός. Θα λογοδοτεί σε κάποια Συμβούλια  και σε κάποιους εξωθεσμικούς παράγοντες ή θα λογοδοτεί στους εκλεγμένους των λαών μας και άρα, υπό αυτήν την έννοια, θα υπόκεινται στον διαρκή δημοκρατικό έλεγχο ο ίδιος και οι αποφάσεις του;

 

Και το τελευταίο κρίσιμο θέμα είναι αν οι κανόνες, τους οποίους θα αποφασίσουμε, θα ισχύουν για όλους ή ενδεχομένως θα υπάρχει και η ίδια  ευελιξία για όλους, όμως. Διότι, μέχρι σήμερα, τηρούμε με ευλάβεια και τιμωρούμε και με αυστηρές ποινές τις χώρες εκείνες, που βγαίνουν έξω από το πλαίσιο των ελλειμμάτων, που έχουμε συναποφασίσει, αλλά δεν έχουμε καμία έγνοια να τηρήσουμε τα κοινά συμφωνηθέντα, σε σχέση με τα εξωτερικά πλεονάσματα χωρών της Ευρωζώνης.

 

Και βρισκόμαστε σε ένα οξύμωρο: Να έχουμε, σε ένα σχεδόν κλειστό κύκλωμα οικονομίας, χώρες πλεονασματικές, που δεν έχουν καμία ανησυχία για τα διαρκή υψηλά τους πλεονάσματα πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ πάνω από αυτά που έχουμε συμφωνήσει και την ίδια στιγμή, αυτά τα πλεονάσματα να αποτελούν τα ελλείμματα άλλων χωρών. Και αναφέρομαι, βεβαίως, σε αυτή τη διαρκή διάσταση ανάμεσα στον πλεονασματικό Βορρά και τον ελλειμματικό Νότο. Άρα, λοιπόν, είναι αναγκαίο να προχωρήσουμε σε μεγάλες θεσμικές τομές για τη νέα αρχιτεκτονική, αλλά είναι ταυτόχρονα αναγκαίο να προχωρήσουμε και σε γενναίες πολιτικές αποφάσεις και σε αλλαγή –αν θέλετε- αντίληψης για το πώς μπορούμε να προχωρήσουμε όλοι μαζί. Και όλοι μαζί, σημαίνει, βεβαίως δεν θα είμαστε όλοι ακριβώς στο ίδιο επίπεδο, αλλά σημαίνει τουλάχιστον ότι θα είμαστε σε ένα επίπεδο όπου δεν θα είναι άλλοι, αν είμαστε στο ίδιο πλοίο, για παράδειγμα, στο κατάστρωμα και κάποιοι να καίγονται από τον ήλιο ή στα αμπάρια, στο μηχανοστάσιο και κάποιοι άλλοι στην Α’ θέση να απολαμβάνουν. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί.

 

ΠΑΟΛΟ ΤΖΕΝΤΙΛΟΝΙ: Προσωπικά, δεν θα επέτρεπα να επικρατήσουν οι κίνδυνοι. Θα ήθελα να επικρατήσουν οι ευκαιρίες, οι δυνατότητες. Η θέσπιση ενός υπουργού Οικονομικών θα πρέπει να δημιουργήσει ευκαιρίες. Δεν θα ήθελα να εστιάσω στους κινδύνους. Εμείς συμφωνούμε με την πρόταση αυτή. Ήμασταν μεταξύ των χωρών που πρώτες πρότειναν κάτι τέτοιο. Παράλληλα -και βεβαίως συμμερίζομαι πολλά από όσα ελέχθησαν από τον Αλέξη- δεν αρκεί να αναθέσουμε έναν ρόλο. Πρέπει να κατανοήσουμε σε βάθος το ποιος θα είναι ο δημοκρατικός εκείνος μηχανισμός, στον οποίο θα λογοδοτεί αυτός ο υπουργός και να δούμε ποιες είναι οι προθέσεις σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο.

 

Η θέση της Ιταλίας είναι ξεκάθαρη. Εμείς, επιτέλους, μετά από χρόνια δυσκολιών, ξαναβλέπουμε ελπίδα, βλέπουμε ανάκαμψη. Και θέλουμε να ενθαρρύνουμε αυτή την ανάκαμψη και αυτήν την ελπίδα. Σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να τη σκιάσουμε. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, βήματα πολύ συγκεκριμένα: καλύτερη και αποτελεσματικότερη οικονομική και φορολογική Ένωση, καλύτερη συνεργασία με τους δημοκρατικούς θεσμούς, περισσότερη Δημοκρατία. Είναι ένα περίπλοκο πλαίσιο. Χρειάζονται σθεναρές, θαρραλέες αποφάσεις. Θα πρέπει να ενισχύσουμε αυτήν τη νέα φάση που ανοίγεται στην Ευρώπη, με αποφάσεις θαρραλέες, διαφορετικά θα χάσουμε αυτήν την ευκαιρία. Αν δεν είμαστε θαρραλέοι, δυστυχώς θα χάσουμε αυτήν την ευκαιρία. Το πόσο θαρραλέοι θα είμαστε σε επίπεδο προϋπολογισμού, ενδεχομένως, αυτό είναι κάτι που θα δούμε το επόμενο διάστημα, τον επόμενο ένα με ενάμιση μήνα στην Ιταλία, το πόσο θαρραλέοι θα είμαστε σε επίπεδο προϋπολογισμού. Βεβαίως, το θέμα δεν είναι μόνο η τήρηση ή η μη τήρηση των υφιστάμενων κανόνων. Εμείς, ως κυβέρνηση, θα σεβαστούμε τη δουλειά που έχει γίνει από προηγούμενες κυβερνήσεις, από την κυβέρνηση Renzi, από άλλες κυβερνήσεις. Εμείς, χάρη κυρίως στην προσπάθεια και τη δουλειά των Ιταλών πολιτών, των οικογενειών της Ιταλίας, καταφέραμε να φτάσουμε σε εξαιρετικά επίπεδα. Καταφέραμε να βελτιώσουμε τα οικονομικά μας δεδομένα σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Και βεβαίως, χαίρουμε της εκτίμησης και της επιβράβευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το αποτέλεσμα αυτό στο οποίο καταφέραμε να φτάσουμε. Η πραγματικότητα είναι πολύ καλύτερη, πλέον, για μας. Οπότε τα περιθώρια σε επίπεδο προϋπολογισμού για εμάς θα είναι πολύ καλύτερα τους επόμενους μήνες, καλύτερα από αυτά που περιμέναμε το προηγούμενο διάστημα.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗΣ (ΕΡΤ1): Και οι δύο Πρωθυπουργοί δηλώσατε ότι οι απόψεις της Ελλάδας και της Ιταλίας συμφωνούν για αυτήν τη συζήτηση που έχει ανοίξει σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης. Θεωρείτε ότι οι απόψεις σας μπορούν να συγκλίνουν και με τις απόψεις του Βερολίνου, έχοντας μπροστά μας, άλλωστε, τις γερμανικές εκλογές; Και μια ερώτηση προς τον Ιταλό Πρωθυπουργό, ο Έλληνας Πρωθυπουργός το απάντησε πολύ πρόσφατα αυτό: Αν πιστεύει ότι η Ευρώπη μπορεί να λύσει τα ζητήματά της, μπορεί να ζήσει και χωρίς το ΔΝΤ και ότι μπορεί να διαμορφώσει δικούς της θεσμούς για να λύνει θέματα σε ό, τι αφορά τις κρίσεις που αντιμετωπίζει.

 

ΠΑΟΛΟ ΤΖΕΝΤΙΛΟΝΙ: Η Ευρώπη είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Η υποχρέωση των κυβερνήσεων είναι να δημιουργηθούν οι απαραίτητες συνθήκες για να φτάσουμε σε αυτό το αποτέλεσμα. Υπάρχει σύμπνοια ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία, ως προς την απαιτούμενη σύγκλιση για το μέλλον. Όταν μιλούμε για σύμπνοια, δεν εννοούμε απαραίτητα ίδιες, ταυτόσημες απόψεις, μιλούμε για έναν ευρύτερο διάλογο με τις μεσογειακές χώρες, για έναν ευρύτερο, διευρυμένο, πιο ανοιχτό διάλογο. Είχα τη δυνατότητα να επισκεφθώ την Πράγα και τη Λιουμπλιάνα. Όπως ξέρετε, η Τσεχία είναι μέλος της ομάδας του Βίσεγκραντ, που διαφωνεί, δυστυχώς, με πολλές από τις απόψεις μας. Όμως, η δυνατότητα  συμπόρευσης και σύγκλισης είναι κάτι που είναι αδιαμφισβήτητο και αυτό καταδεικνύουν τα γεγονότα.

 

Τα γεγονότα μας δείχνουν, μας λένε ότι μπροστά μας υπάρχει μια τεράστια ευκαιρία. Μετά το Brexit, για παράδειγμα, οι γεωπολιτικές προκλήσεις είναι συγκεκριμένες και ιδιαιτέρως ευαίσθητες. Υπάρχει, λοιπόν, αυτή η τεράστια ευκαιρία να δώσουμε νέα ώθηση στην Ευρώπη και υπάρχουν δεδομένα και αριθμοί ιδιαιτέρως ενθαρρυντικοί. Υπάρχουν αριθμητικά δεδομένα που μας γεμίζουν αισιοδοξία. Νομίζω, λοιπόν, ότι μπορούμε πραγματικά να κάνουμε πολύ σημαντικά και πολύ αισιόδοξα βήματα στο μέλλον. Συναντήθηκα στο Παρίσι με τους ηγέτες της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Γερμανίας πριν από λίγες εβδομάδες και πραγματικά είδα και στο πλαίσιο αυτό να διαφαίνονται κάποιες ευκαιρίες σημαντικότατες, ευκαιρίες για μια καλύτερη εξέλιξη στο μέλλον. Βεβαίως, θα ακολουθήσουν πολλές και σημαντικές ακόμα συζητήσεις.

 

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Συμμερίζομαι την άποψη του Πάολο για τις δυνατότητες που ανοίγονται. Θεωρώ ότι και μόνο το γεγονός πως όλοι συνειδητοποιούν ότι υπάρχει λόγος να συζητήσουμε αλλαγές, γενναίες τομές, είναι ένα θετικό βήμα. Γιατί, μέχρι πρότινος, ζούσαμε σε μια κατάσταση, όπου έπρεπε όλοι να υποκρινόμαστε ότι όλα πάνε καλά και ότι δεν χρειάζεται να αλλάξουμε τίποτα. Από μόνο του αυτό είναι ένα θετικό βήμα. Επίσης, θεωρώ ότι είναι θετικό το γεγονός ότι αυτή η συζήτηση λαμβάνει χώρα, όχι στη μέση της κρίσης, αλλά στην περίοδο όπου η Ευρωζώνη και η Ευρώπη συνολικά, εξέρχεται της κρίσης. Σε στιγμές σταθερότητας πρέπει να λαμβάνονται οι αποφάσεις για τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, αλλά έχοντας την εμπειρία της κρίσης και άρα, γνωρίζοντας και έχοντας ζήσει τις μεγάλες αδυναμίες της Ευρωζώνης και του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Και έχοντας, ταυτόχρονα, νωπή και την εμπειρία της ανόδου στην Ευρώπη, στην καρδιά της Ευρώπης, σε σημαντικές χώρες της Ευρώπης, ενός ρεύματος ακραίου δεξιού, αντιευρωπαϊκού λαϊκισμού και την άνοδο –αν θέλετε- όχι απλά του ευρωσκεπτικισμού, αλλά του ευρωαρνητισμού, γιατί έχει διαφορά το ένα από το άλλο. Άλλο είναι να πιστεύεις ότι αυτή η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει και να μάχεσαι για να αλλάξει αυτή η Ευρώπη και άλλο είναι να πιστεύεις ότι αυτή η Ευρώπη πρέπει να μην υπάρχει.

 

Υπό αυτήν την έννοια, λοιπόν, θεωρώ ότι υπάρχει ένα παράθυρο ευκαιρίας το επόμενο διάστημα και αμέσως μετά τις γερμανικές εκλογές, όταν θα πρέπει να ληφθούν νέες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Και πιστεύω ότι τώρα, όσο ποτέ, αναδεικνύεται η χρησιμότητα αυτής της πρωτοβουλίας, που πήραμε, πριν από έναν περίπου χρόνο, για να συγκροτήσουμε αυτή τη Σύνοδο των Χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου, τη Σύνοδο των Μεσογειακών Ευρωπαϊκών Κρατών σε ένα επίπεδο συντονισμού, διαλόγου, συνεννόησης, που σήμερα μπορεί να συμβάλει όμως καθοριστικά στη συζήτηση που διεξάγεται για την επόμενη ημέρα, αλλάζοντας και τους συσχετισμούς δύναμης. Διότι, οι αποφάσεις στην πολιτική λαμβάνονται με βάση και τους συσχετισμούς δύναμης, ας μην το ξεχνάμε αυτό. Υπό αυτήν την έννοια, λοιπόν, να πω ότι έχω μια συγκρατημένη μεν, αλλά αισιοδοξία δε, για το μέλλον της Ευρώπης.

 

RAI-2: Όσον αφορά τη διαχείριση του Μεταναστευτικού, η Ιταλία δέχτηκε πολλά συγχαρητήρια από τον Πρόεδρο Γιούνκερ και άλλους διεθνείς παράγοντες. Στην Ιταλία εξακολουθούμε να μιλούμε για το jus soli. Εσείς είχατε αναφερθεί σε μια έγκριση το φθινόπωρο. Πιστεύετε ότι αυτός ο στόχος παραμένει εφικτός, δεδομένου ότι τίθεται και θέμα εμπιστοσύνης;

 

ΠΑΟΛΟ ΤΖΕΝΤΙΛΟΝΙ: Δεν θα ήθελα να σας θυμίσω πότε ξεκινά και πότε αρχίζει το φθινόπωρο. Νομίζω ότι όλοι ξέρουμε την αρχή και το τέλος του φθινοπώρου. Άρα, λοιπόν, παραμένω σε όσα είπα πριν από λίγες εβδομάδες επί του θέματος. Εδώ, όπως βλέπετε, είναι καλοκαίρι, ο καιρός είναι θαυμάσιος. Αναλάβαμε μια δέσμευση πριν από λίγες εβδομάδες. Η δέσμευση αυτή παραμένει. Πρέπει να δουλέψουμε σκληρά προς αυτή την κατεύθυνση. Παραμένει ένας στόχος εφικτός.

 

Το θέμα της μετανάστευσης είναι ένα θέμα μείζον. Το θέμα της υπηκοότητας είναι ένα μείζον θέμα, επίσης. Μιλούμε, όμως, για δύο θέματα εντελώς διαφορετικά. Μιλήσαμε για το θέμα της μετανάστευσης, δεν μιλήσαμε για το θέμα της υπηκοότητας. Όσον αφορά το θέμα της μετανάστευσης, το ευρύτερο θέμα της μετανάστευσης, οι επιδιώξεις μας είναι κοινές. Οι επιδιώξεις της Ιταλίας και της Ελλάδας είναι κοινές, διότι και οι προκλήσεις είναι κοινές. Επιδιώκουμε να μετατρέψουμε την εξαιρετική κριτική που δεχτήκαμε από την Ευρώπη, ως χώρες, για την πίεση που έχουμε κατορθώσει να αντιμετωπίσουμε, την πίεση του Μεταναστευτικού, να τη μετατρέψουμε σε ακόμη καλύτερη και ισχυρότερη συνεργασία. Νομίζω ότι η Ιταλία διαδραματίζει τον ρόλο της. Κάνει αυτό που πρέπει να κάνει με επιτυχία. Η Ιταλία δεν χρειάζεται ακριβώς βοήθεια ως προς αυτό, χρειάζεται συνεργασία. Συνεργασία στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων, που είναι σε εξέλιξη στη Λιβύη, στην Αφρική, στη Μεσόγειο. Και χρειαζόμαστε όλοι κανόνες, διαφορετικούς και αποτελεσματικότερους κανόνες. Και κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα και η Ιταλία θα συνεχίσουν να παλεύουν για καλύτερους κανόνες.

 

ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ: Αντιλαμβάνομαι ότι η συζήτηση για την επόμενη ημέρα της Ευρώπης είχε ευρεία κλίμακα στην ατζέντα σας. Όμως, θέλω κύριε Πρωθυπουργέ και σε σας, κατά κύριο λόγο, αλλά και στον Ιταλό ομόλογό σας, να γυρίσουμε λίγο στο θέμα της οικονομίας. Αναφέρατε στην αρχή της ομιλίας σας μια πολύ μεγάλη επένδυση: αυτή των ιταλικών κρατικών σιδηροδρόμων με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Και θέλω να σας ρωτήσω, αν είναι μια επένδυση, η οποία είναι η αρχή μιας σειράς επενδύσεων στη χώρα μας και πώς αυτό το βλέπετε, τι προοπτικές οικονομικές βλέπετε να δίνει και στις δύο χώρες, αλλά και στην Ευρώπη.

 

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ:  Η αλήθεια είναι ότι είναι μια πολύ σημαντική επένδυση. Και θα έλεγα πως είναι η αρχή μιας σειράς πολύ σημαντικών ιταλικών επενδύσεων στην ελληνική οικονομία. Αναφέρθηκα σε ορισμένες εξ αυτών. Είναι γνωστό ότι η Ιταλία αποτελεί τον σημαντικότερο εμπορικό μας εταίρο, με πάνω από 6 δισ. ευρώ εμπορικές συναλλαγές ετησίως. Και βεβαίως αυτήν τη σημαντική θέση που έχει η Ιταλία στην Ελλάδα, αλλά και η Ελλάδα στην ιταλική οικονομία -γιατί θέλουμε και οι ελληνικές επιχειρήσεις να δραστηριοποιηθούν- θα την ενισχύσουμε. Στόχο έχουμε να ενισχύσουμε τις οικονομικές σχέσεις μας. Και αυτές οι συμφωνίες που σήμερα υπογράψαμε, νομίζω ότι είναι μια πολύ καλή βάση για να προχωρήσουμε στην περαιτέρω ενίσχυση των εμπορικών και οικονομικών συναλλαγών.

 

Επιτρέψτε μου, όμως, να πω δυο λόγια περισσότερο για τη Συμφωνία που υπεγράφη ανάμεσα στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ και την FERROVIE DELLO STATO. Η υπόθεση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ μας είχε απασχολήσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, όχι μόνο ως μια διαδικασία αποκρατικοποίησης, αλλά ως μια διαδικασία που έπρεπε να προχωρήσει, προκειμένου το ελληνικό Δημόσιο να αποφύγει μια ζημιά πολλών εκατομμυρίων ευρώ, από ποινές, πρόστιμα που είχε επιβάλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε σχέση με τον Ανταγωνισμό στην Ελλάδα, πρόστιμα ύψους 700 εκατομμυρίων ευρώ. Άρα, δεν είναι μόνον το τίμημα αυτό καθαυτό. Κυρίως είναι το γεγονός ότι γλιτώσαμε από ένα μεγάλο οικονομικό βάρος.

 

Η ευθύνη προφανώς και δεν ανήκε στη διαχείριση της σημερινής κυβέρνησης. Και όχι μόνο γλιτώσαμε από αυτό το βάρος, αλλά –και αυτό είναι το πιο σημαντικό κομμάτι- η ιταλική πλευρά δεν έρχεται απλά να αγοράσει – γιατί δεν είναι τόσο μεγάλη αξία για μας, που έχει αξία βέβαια, αλλά όχι τόσο μεγάλη αξία το τίμημα αυτό καθαυτό – όσο το μέγεθος των επενδύσεων που θα κάνει στην ελληνική οικονομία, στον Ελληνικό Σιδηρόδρομο, 500 εκατομμύρια ευρώ, σε μια εποχή που έχουμε πολύ μεγάλη ανάγκη να υπάρξει ένα δίκτυο εξυπηρέτησης των πολιτών, το οποίο θα είναι αξιόπιστο και θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες του. Αυτό είναι το πρώτο. Δεύτερον, σε μια εποχή που όσο ποτέ άλλοτε η ελληνική οικονομία διψά για επενδύσεις, γιατί οι επενδύσεις φέρνουν θέσεις εργασίας. Και βασικός μας στόχος, ό, τι πιο προοδευτικό μπορεί να πει κανείς σε μια χώρα που εξέρχεται από μια τόσο τρομερή κρίση, είναι η στρατηγική για τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Η εργασία και το δικαίωμα στην ανάκτηση της εργασίας, είναι ό, τι πιο προοδευτικό μπορεί να υπάρξει τούτη την ώρα, μαζί βεβαίως με την προσπάθειά μας να επουλώσουμε τις κοινωνικές πληγές και να οδηγηθούμε σε ένα μοντέλο δίκαιης ανάπτυξης. Άρα, λοιπόν, νομίζω ότι σήμερα είναι μια πολύ σημαντική στιγμή, που ανοίγει έναν πάρα πολύ σημαντικό δρόμο για επενδύσεις και για περαιτέρω εμπορική και οικονομική συνεργασία ανάμεσα στις δύο χώρες.

 

ΠΑΟΛΟ ΤΖΕΝΤΙΛΟΝΙ: Θα περιοριστώ στο να προσυπογράψω και εγώ όσα είπε ο φίλος Αλέξης γύρω από αυτήν τη συμφωνία. Θα ήθελα να προσθέσω ότι είναι μια πολύ σημαντική συμφωνία για την Ιταλία, διότι και εμείς διανύουμε μια φάση, ένα στάδιο, που πραγματικά δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να επενδύσουμε περισσότερο στο μέλλον στην Ελλάδα. Οι θυσίες που έκαναν η ελληνική κυβέρνηση και ο ελληνικός λαός οδήγησαν σε δεδομένα και σε αριθμούς αισιόδοξους. Οδήγησαν σε ανάπτυξη. Και είμαι ιδιαιτέρως χαρούμενος που είμαστε ο πρώτος και σημαντικότερος εμπορικός εταίρος της Ελλάδας. Αλλά και σε επίπεδο εξαγωγών είμαστε πρώτοι. Εμείς εισάγουμε πολλά ελληνικά προϊόντα, έχουμε εξαιρετικές εμπορικές σχέσεις σε αυτό το επίπεδο, που μπορούν όμως να ενισχυθούν περαιτέρω και να βελτιωθούν. Και μπορούμε να αναπτύξουμε συνεργασίες σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς: στη διανομή φυσικού αερίου, στις θαλάσσιες μεταφορές, σε άλλου είδους επενδύσεις σε πολύ διαφορετικούς τομείς, με επενδυτές που πραγματικά θέλουν να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή την αισιόδοξη περίοδο, που διαφαίνεται για την Ευρώπη.

About Βούτος Σάκης